Να έχεις στη τηλεόραση το ποδόσφαιρο, στο κινητό το μπάσκετ με την υπηρεσία Nova Go και να αράζεις στον καναπέ σου έχοντας χώσει τον νεαρό συνάδελφο και φίλο που προτίμησε να έχει σχέση στην Αθήνα. Αυτά πληρώνονται Γρηγόρη μου.
Αν μετρούσε το καλάθι του Πέινερς θα ήταν ένα τέλειο απόγευμα. Κρίμα για τα παιδιά και την προσπάθεια που κατέβαλαν. Έπαιξαν και καλό μπάσκετ τηρουμένων των αναλογιών και έχασαν πρώτον γιατί δεν μέτρησε το καλάθι του Λετονού και δεύτερον γιατί ο αντίπαλος έβαλε ένα τρίποντο με κρεμασμένο τον ίδιο παίκτη πάνω του. Αυτό είναι όμως το μπάσκετ. Η ιστορία των μεγάλων σουτ που εξαφανίζουν ότι άλλο έχει συμβεί πριν και διεγείρει τον Ασπρούλια που αναλύει τα σάντοου και τα πικ εν ρολ, την γουίκ σάιντ και όλα τα συναφή.
Στο ποδοσφαιρικό κομμάτι δεν μπορούμε να σχολιάσουμε πολλά πράγματα γύρω από το παιχνίδι στην Ελευσίνα, γιατί το επίπεδο του αντιπάλου ήταν πάρα πολύ χαμηλό.
Δύο παίκτες που άρεσαν πάρα πολύ από τους υπολογίσιμους, ενώ δεν μπορώ να αδιαφορήσω για τον Δεληγιαννίδη που έδειξε πράγματα, έχει στοιχεία αλλά για έναν αδιευκρίνιστο λόγο τόσα χρόνια στον ΠΑΟΚ δεν έχει βρει ποδοσφαιρική ταυτότητα. Τον μάθαμε εξτρέμ, ξαφνικά τον είδαμε αριστερό μπακ και ακόμη πιο ξαφνικά τον έστειλαν να παίξει στη Σλοβακία. Και μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γενιάς του.
Οι δύο από τους υπολογίσιμους που μου άρεσαν ήταν ο Χαρίσης και ο Πέλκας. Πάντα μου αρέσουν, αλλά καταλαβαίνω ως έναν βαθμό τον Ίβιτς που δεν τους δίνει πολύ χρόνο. Έχουν εύκολο το λάθος.
Σήμερα ήταν πολύ προσεκτικοί. Έπαιζαν σε σωστούς χρόνους, ήταν σοβαροί, έκαναν τη δουλειά όπως έπρεπε έστω και αν ο αντίπαλος δεν ήταν ανταγωνιστικός.
Αυτό που είναι σαφές για τα συγκεκριμένα παιδιά, είναι πως το στάτους της καριέρας τους θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο θα ωριμάσουν ποδοσφαιρικά άμεσα. Γιατί από στοιχεία όχι απλά έχουν, αλλά περισσεύουν κιόλας.
Σε αυτές τις περιπτώσεις βέβαια μετράει και η πολιτική του κλαμπ. Ο ΠΑΟΚ προτιμά πχ να ποντάρει στον Σάκχοφ που όσο καλά στοιχεία και να έχει η ταχύτητα που λειτουργεί είναι σε επίπεδα αποτρεπτικά για μεγάλα πράγματα και όχι στον Χαρίση που ναι μεν κάνει περισσότερα λάθη συνήθως, αλλά λειτουργεί σε ταχύτητες άνω του μέσου όρου, έχει εκπληκτικά τρεξίματα και πολύ καλή τεχνική. Όπως και επιθετικές ενέργειες εκτός περιοχής.
Ο ΠΑΟΚ επίσης προτιμά να επενδύσει στον Μπίσεσβαρ ένα σημαντικό ποσό, ο οποίος όμως ενώ έχει τα τεχνικά χαρακτηριστικά με τα νούμερα που τον συνοδεύουν σε εργομετρικά δεν μπορεί να έχει διάρκεια. Το παραδέχτηκε ο Ίβιτς δημοσίως άλλωστε. Ο Πέλκας είναι ξεκάθαρα πιο αθλητικός, έχει μεγαλύτερο κίνητρο καριέρας και αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη διάθεση από τον συμπαίκτη του.
Εννοείται για να μη παρεξηγηθώ που είναι της μόδας τελευταία, πως αν οι επιλογές αντί Σάκχοφ και Μπίσεσβαρ ήταν ανωτέρου επιπέδου, δεν θα έκανα αυτή τη κουβέντα.
Πάμε στο θέμα Ανσαριφάντ που προέκυψε σήμερα. Ο ΠΑΟΚ ρώτησε την τιμή του παίκτη όπως κάνει και με όλες τις περιπτώσεις παικτών που έχουν ενδιαφέρον. Και του Ιρανού έχει μεγάλο.
Με ενόχλησε που ο Ζαμάνης έβαλε δημοσίως τον ΠΑΟΚ στο παιχνίδι. Γιατί απλούστατα, ένας παίκτης που μπορεί να έχει υπογράψει όπου γουστάρει από την 1η του Γενάρη, μπορεί να έχει συμφωνήσει από τώρα με άλλη ομάδα. Και αυτή η επιλογή του ισχυρού άντρα του Πανιωνίου να κοστίσει επικοινωνιακά στον ΠΑΟΚ. Αυτός τη δουλειά του κάνει βέβαια, αλλά είμαι της άποψης πως όταν για να κάνεις τη δουλειά σου βάλεις κατά της δικιάς μου, δεν πρέπει να κάνουμε δουλειές μαζί.
Εννοείται πως μου αρέσει ο παίκτης, εννοείται πως παίζει με έναν τρόπο που μπορεί να βοηθήσει τον ΠΑΟΚ ενώ δεν είναι γατί. Δεν κρύβεται. Ξέρει μπάλα, έχει υποφερτή ταχύτητα, έχει ύψος, ξέρει μπάλα, κάνει γκολ, έχει ασίστ. Εννοείται πως είναι ενδιαφέρουσα περίπτωση από τις ελάχιστες στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μη πω και η μοναδική.
Έχει ενδιαφέρον να δούμε πρώτον αν ο παίκτης δεν έχει υπογράψει αλλού και δεύτερον για το ποσό που ο Πανιώνιος θέλει να τον πουλήσει. Μία τιμή κοντά στο εκατ. ευρώ είναι λογική. Νούμερο που αν δώσεις σε ομάδα του εξωτερικού για φορ, μάλλον θα του λείπει ένα πόδι.
