Τόση τεστοστερόνη που ξεχυνόταν ανεξέλεγκτη από τη (συγκεκριμένη) κερκίδα στο Καυτανζόγλειο, είναι ν’ απορεί κανείς πώς δεν διεκόπη ο αγώνας Ηρακλής-Πλατανιάς λόγω ολισθηρότητας, δηλαδή επικινδυνότητας, του χώρου. Οσοι τιμούν με την προσοχή τους το ελληνικό πρωτάθλημα, τη Δευτέρα επί περίπου δύο ώρες έβλεπαν (ματς με φόντο) φόρα-παρτίδα, απέναντι από τις κεντρικές κάμερες της τηλεοπτικής παραγωγής, πανό δια του οποίου οπαδοί διαδήλωναν τη μαγκιά ότι πηδάνε (για κάποιον λόγο, δεν έχει την παραμικρή σημασία ποιον, και τίνων τις) μανάδες. Αντε, στο επόμενο και τις γιαγιάδες τους. ‘Η τα παιδιά.
Ο Ηρακλής έχει περιέλθει σε άσχημη θέση, όσο κανείς δεν εύχεται να βλέπει την ομάδα του να περιέρχεται. Παρά τη δυσχερή θέση, κάνουν την προσπάθειά τους. Οι ποδοσφαιριστές, με τον εκάστοτε προπονητή τους. Πρόσφατα, τότε με την εύκολη επίδειξη εξουσίας εις βάρος του Σαραμαντά στην Τούμπα, είχα πάρει τα κομμάτια τους ότι ο 16ος αξίζει ίδιο σεβασμό με τον 1ο , ή και περισσότερο. Αλλ’ αν δεν έχεις πρώτα αυτοσεβασμό, αν δεν προκύπτει αυτοσεβασμός στο όλο περιβάλλον, μετά μη περιμένεις να σε σεβαστεί κανείς (ξένος). Και η δύσκολη θέση του κλαμπ δεν είναι λόγος, ο οπαδός να γίνεται εν ψυχρώ (διότι εν ψυχρώ, όχι εν θερμώ, ετοιμάστηκε το πανό) κτήνος. Ας πούμε, όμως, ότι ως εκεί φτάνει η αισθητική.
Αν δεν έχεις πρώτα αυτοσεβασμό, μετά μην περιμένεις να σε σεβαστεί κανείς (ξένος). Και η δύσκολη θέση ενός κλαμπ δεν είναι λόγος ο οπαδός να γίνεται εν ψυχρώ κτήνος...
Το ζήτημα δεν είναι οι δράσεις του αυτοαποκαλούμενου (give-me-a-break) οπαδικού κινήματος. Ζήτημα είναι, η αντίδραση απέναντι στις δράσεις. Η αντίδραση όσων θέλουν να λένε για τις δικές τους, περί αισθητικής και (αυτο)σεβασμού, αξίες. Άλλο το σκωπτικό, το πνευματώδες, το περιπαικτικό. Στο οποίον, επίσης Γηραιοί είναι που είχαν διαπρέψει πρόπερσι (Μία Πόλη, Μία Ομάδα, Μία Γύρο, Μία Πατάτες, Μία Τζατζίκι) σε ματς κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Εξοχο! Και άλλο, το τέρμα-χυδαίο. Η αντίδραση, λοιπόν, ήταν ανύπαρκτη. Ολοι κοιτούσαν το πανό. Όπως έλεγε η διαφήμιση δε, «όταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι». Όχι όλοι τους. Ολοι μας.
Να καταλάβω ότι οι λοιποί θεατές, οι αστυνομικοί, οι σεκιουριτάδες, οι προπονητές, οι παίκτες, κυριαρχήθηκαν απ’ το «άσ’ το εκεί, δεν βαριέσαι, πού να μπλέκεις τώρα, χειρότερο θα γίνει» mood. Οι συντελεστές, ωστόσο, είναι άλλοι τόσοι. Η ομάδα διαιτησίας, ο παρατηρητής της Σούπερ Λιγκ αλλά και κεντρικά η Σούπερ Λιγκ, η ΠΑΕ Ηρακλής, η ΕΠΟ στην αντίστοιχη «κεντρική» λογική, φυσικά η Nova. Εκ του αποτελέσματος, όποια ενδεχομένως πρωτοβουλία και να/εάν στο μεταξύ αναλήφθηκε, κανείς δεν έκανε το αποτελεσματικό ώστε η χυδαιότητα, αφού αναρτήθηκε, τουλάχιστον να κατεβεί.
Επειδή δεν παρακολούθησα το παιγνίδι, το πήρα είδηση (για την ακρίβεια…μου έβγαλε το μάτι) αργά το βράδι όταν επισκέφθηκα τον ιστότοπο της Nova να δω το πεντάλεπτο των χάιλαϊτ. Σταμάτησα τη ροή της εικόνας, για να σιγουρευτώ. Στο βιντεάκι το πανό είναι ευκρινέστατο, το διαβάζει και μαθητής Α’ Δημοτικού, σε πέντε από τις έξι επιθέσεις προς την εστία δεξιά. Στο 23’, στο 47’, στο 60’, στο 71’, στο 81’. Εχει αποσυρθεί στην έκτη, στο 90’+4’. Επειτα, επισκέφθηκα αρκετούς άλλους ιστότοπους αθλητικής ενημέρωσης. Αντιλήφθηκα, και εκεί είναι που πάει το «όλοι μας», ότι ουδείς εντυπωσιάστηκε.
Αρα, αφού δεν μπορεί όλοι να κάνουν λάθος, σημαίνει ότι λάθος το είδε ο ένας, εν προκειμένω ο υμέτερος αρθρογράφος. Απολογούμαι, για τον χρόνο σας που ξόδεψα. Κατόπιν τούτου, αναμένεται η ενημέρωση της Nova πότε προβάλλεται η αναμέτρηση σε επανάληψη, για να το δουν και όσοι το έχασαν.
