Το ποδόσφαιρο ως άθλημα είναι δίκαιο. Ότι προγραμματίσεις θα στο προσφέρει. Δεν υπάρχει καμία ποδοσφαιρική ομάδα του πλανήτη που να πάρει κάτι έχοντας στήσει ρόστερ στις 25 Αυγούστου και αλλάζοντας τρεις προπονητές μέσα στο καλοκαίρι.
Μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν αυτά.
Ο Ολυμπιακός σήμερα απέκτησε μία απόσταση από τους διώκτες του. Μία ομάδα μέτρια, από τις χειρότερες της σύγχρονης ιστορίας του. Το πώς συνέβη αυτό είναι προφανές.
Οι υπόλοιποι πληρώσαμε όλοι τα λάθη μας, συν κάποιες διαιτησίες που στοίχησαν. Για παράδειγμα εμείς στερηθήκαμε τους μείον τρεις από πέρυσι για τα όσα έγιναν στον ημιτελικό, χάσαμε βαθμούς με την Ξάνθη και το πέναλτι που δεν δόθηκε, ακυρωθέν καθαρό γκολ στη Βέροια και ότι έγινε στο Καραϊσκάκη.
Χάσαμε και γιατί είμαστε μαλάκες, όπως για όλες τις ομάδες του πλανήτη έρχονται μέρες που είναι από αυτούς.
Ο μεγάλος Θρύλος των γηπέδων, πήρε τρίποντα που δεν δικαιούνταν στον Καραϊσκάκη με ΠΑΟΚ και σε Περιστέρι – Νέα Σμύρνη, πήρε αβαβά πέναλτι στο Καυτανζόγλειο και δεν υπάρχει ούτε μισό … ανθρώπινο λάθος εναντίον του πλην του πέναλτι που κέρδισε ο Παναθηναϊκός χθες στο 3-0.
Όπως εγώ θα επικαλεστώ παιχνίδια της ομάδας μου, το ίδιο μπορεί να κάνει ο Παναθηναϊκός για το Αγρίνιο ή κάποιο άλλο που μπορεί να μου διαφεύγει. Η ουσία είναι πως ο Ολυμπιακός ξέφυγε για τους προφανείς λόγους που δεν είναι σίγουρα ποδοσφαιρικοί.
Την ίδια στιγμή διαβάζουμε πως ταυτοποιήθηκαν οι 36 λέει που έκαναν επεισόδια στο περυσινό ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός. Η ελληνική αστυνομία δουλεύει καλά τελευταία, όμως όταν δεν πρόκειται για τη συγκεκριμένη ομάδα.
Ποτέ δεν θα ταυτοποιηθούν αυτοί που την έπεσαν στον Τσαχειλίδη δις, αυτοί που έκαψαν φούρνους, αυτοί που λειτουργούν στυγνά ως ηθικοί αυτουργοί σε παρεμβατικές συμπεριφορές στα ΜΜΕ. Επίσης δεν θα ταυτοποιηθούν όσοι εξανάγκασαν στο Μενίδι τους εξαγριωμένους πελάτες της Τραινοσε να βγούνε από το τρένο και να τους κυνηγήσουν. Δεν τρέχει τίποτα που κάποιοι πήγαν να βάλουν φωτιά σε ένα τρένο που ήταν εν κινήσει και γεμάτο κόσμο. Τα μηχανάκια που βρέθηκαν εκεί προφανώς δεν έχουν ούτε πινακίδες, ούτε σειριακούς αριθμούς.
Όλα τα παραπάνω συνθέτουν το παζλ της σήψης. Γιατί κακά τα ψέματα, υπάρχει μία ομάδα, ένας οργανισμός, ένα κίνημα οργανωμένων που δεν θα υποστεί συνέπειες σε ότι ποδοσφαιρικό ή παραβατικό κάνει και υπάρχουν οι υπόλοιποι που ότι μαλακία κάνουν ποδοσφαιρικά ή ότι συμβεί σε παραβατική συμπεριφορά το πληρώνουν.
Εννοείται πως όποιος λειτουργεί παράνομα πρέπει να το πληρώνει και δεν είναι κάτι διαπραγματεύσιμο αυτό, όμως είναι σαφές πως εδώ υπάρχει κάτι διαφορετικό στη καθημερινότητά μας.
Και υπό αυτές τις συνθήκες είναι ηλίθιο να διεξάγεται το πρωτάθλημα.
Περιμένω αύριο τη Λίγκα να μας πει αν υπάρχει ψήφος εμπιστοσύνης στον Μπίκα και αν θα καταδικάσουν αυτό που συνέβη όλοι. Να δούμε και τον κ. Κούγια να παίρνει θέση που δεν έχασε την ευκαιρία να μιλήσει για την υπόθεση στέλνοντας την κουβέντα στο παρελθόν.
Περιμένω να δω και την ΦΙΦΑ που υποτίθεται ήρθε να μας σώσει και ξαφνικά διαβάζω ποστ του Κουτσοκούμνη για ένα μωρό. Έχουμε που έχουμε τα νεύρα μας στη τσίτα, πρέπει να αντέξουμε και ένα χιούμορ διαφορετικής κοπής.
Για τα δικά μας από αύριο. Μέρες έχουμε να πούμε αρκετά.