Ήρεμες και με το παραπάνω αυτές οι μέρες. Σκέτη νέκρα. Γι’ αυτό και δεν τα είπαμε. Προτίμησα να το ρίξω στο διάβασμα. Αλλωστε καθημερινά έπαιζαν τέτοια «μαργαριτάρια» που σε προκαλούσαν να τα «ρουφήξεις». Κι όλα αυτά μόνο με ένα +2. Που να ‘ταν και παραπάνω η διαφορά και μεγαλύτερος ο πόνος (τους)…
Τέλος πάντων. Δεν είναι εκεί το θέμα. Μακάρι να ήταν αυτό το πρόβλημά μας δηλαδή και όλα τα υπόλοιπα να τα ‘χαμε λυμένα. Το γράφω συνέχεια εδώ, το λέω σε κάθε ευκαιρία και στον SportFM: Το «σύστημα» ΔΕΝ τα παρατάει. Είναι εδώ και θα το πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι του. Σε κάθε ευκαιρία προκαλεί και πάει να σε χτυπήσει. Γι’ αυτό και απαγορεύεται οποιοσδήποτε εφησυχασμός. Κυνήγι ως το τέλος θέλει. Μέχρι να εξαφανιστεί από προσώπου γης και το τελευταίο απομεινάρι. Μέχρι να… παγώσει η κόλαση. Κανείς δεν πρέπει να τους ξεχάσει, κανείς να τους χαριστεί ή να τους λυπηθεί.
Τελευταίο και τρανό παράδειγμα η ιστορία με τον αντικαταστάτη του Βασσάρα. Ενας Βασσάρας που φυσικά ούτε κι αυτός δεν έπρεπε να έχει μπει εκεί που μπήκε, αλλά όταν κάποιοι τα λέμε οι υπόλοιποι πετάνε χαρταετό. Και μετά τρέχουν και δεν φτάνουν για να τον τελειώσουν. Λες και περιμέναμε εν έτει 2016 να μάθουμε τι ρόλο βαράει ο συγκεκριμένος άνθρωπος, η γυναίκα του, αλλά και ο κουμπάρος του: Ο γιος του κυρ Σάββα, κατά κόσμον Θόδωρος Θεοδωρίδης, με τις ευλογίες του οποίου είχε τοποθετηθεί.
Πάνε να κάνουν πραξικόπημα λοιπόν, δίνοντας τη μπάλα(…μέχρι να φύγουν) ξανά στην ΚΕΔ. Να γυρίσουν και πάλι το πράγμα πίσω προσπαθούν, στο 100-0. Όχι βέβαια ότι είχε πάει και πολύ μπροστά. ΚΑΝΕΝΑ κανονικό ποδόσφαιρο δεν έχουμε ακόμη. Προσπάθεια γίνεται και θα γίνει, αλλά έχει μέλλον ακόμη το πράγμα. Θέλει δρόμο και – καθημερινή – δουλειά.
Κι όλα αυτά, μεταξύ άλλων, με τη συγκατάθεση και του προέδρου της Λίγκας, Γιώργου Στράτου. Για να καταλάβετε που φτάσαμε ο άνθρωπος είναι αντιπρόεδρος της Ξάνθης και τον ξεφωνίζει με δημόσια ανακοίνωσή του το… αφεντικό του, ο Πανόπουλος! Βέβαια, έχω τονίσει από την πρώτη μέρα πως δεν είχα και καμία απαίτηση από τον Στράτο. Για να μην παρεξηγηθώ δεν θα πω σε καμία περίπτωση ότι είναι μέρος του συστήματος και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Μακριά από αυτά. Ήταν πάντως σίγουρο πως δεν πρόκειται να σπάσει αυγά.
Το τελευταίο που θα γράψω είναι τροφή και για - Παναθηναϊκή – σκέψη. Σκεφτείτε λοιπόν ότι χρόνια πριν ο άνθρωπος αυτός είχε τοποθετηθεί από την ιδιοκτησία αντιπρόεδρος στην ΠΑΕ και εκπροσωπούσε το σύλλογο στα θεσμικά όργανα. Και το πιο καλό; Υπήρξε και συνδετικός κρίκος μεταξύ διοίκησης και «13», στις εποχές της μεγάλης ρήξης, ενώ όλοι ήξεραν ότι υποστήριζε ως οπαδός, όχι απλά φίλαθλος, άλλη ομάδα. Ε ρε τι έχουμε ζήσει ως σύλλογος… Κι όμως είμαστε ακόμα ζωντανοί. Σε πείσμα όσων προέβλεπαν ή και… επιθυμούσαν διάλυση και χάος…
