Αν κάνει ένα απλό πείραμα το πρωί στου Ρέντη ο αγαπητός Κούλης (Δουρέκας), να βάλει τον Γκονσάλο Πασιένσια ή τον Μπρούνο Βιάνα να πουν τους 30 συμπαίκτες με τα ονόματά τους, πώς λέγονται, το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Δεν θα τους πουν. Όχι όλους. Όχι ακόμη.
Ο Ολυμπιακός, αυτή την εποχή, δίνει «παιγνίδια γνωριμίας». Γνωριμίας των ποδοσφαιριστών, αναμεταξύ τους. Γνωριμίας, του προπονητή με τους ποδοσφαιριστές. Υπενθυμίζεται δε, ότι για να λειτουργήσει μια φυσιολογική ομάδα, χρειάζεται αρκετά περισσότερα πράγματα απ’ το να ξέρει ο καθένας, απλώς τα ονόματα των διπλανών του στο προπονητήριο. Αλλά πάλι, από κάπου πρέπει κανείς ν’ αρχίσει. Συνήθως αρχίζεις απ’ τα πιο εύκολα, προτού πας στα σύνθετα.
Το νέο δόγμα, το γκρεμίζουμε και το ξαναφτιάχνουμε όλο απ’ την αρχή, επικοινωνείται μέσα σε μια νύχτα. Μια νύχτα στη Μπε’ερ Σεβά. Παίρνει χρόνο όμως, ώσπου να δεις το δόγμα να γίνεται πραγματικότητα. Εάν, επιπλέον, η έκπτωση στην ποιότητα είναι καταφανής, παίρνει πολύν χρόνο. Υψηλού επιπέδου παίκτες, θα τα βρουν πιο γρήγορα. Average επιπέδου παίκτες, καθένας βυθισμένος στον ατομικό, πολύπλοκο μικρόκοσμό του, πιο αργά. Μέχρι να καταλάβουν ο Ρομαό ή ο Αντρέ Μάρτινς τι είναι εδώ όπου τους παρέσυρε το κύμα της ζωής, ξημέρωσε.
Ο Πάουλο Μπέντο δικαιολογείται. Η αναδουλειά, δεν είναι παίξε - γέλασε, βαράει στο σταυρό. Ο Πορτογάλος είχε φάει φρίκη δύο χρόνια εκτός. Όταν του έκανε πρόταση ο Ολυμπιακός θα έλεγε σίγουρα ναι και στον Ατρόμητο, τον Αστέρα Τρίπολης, ίσως και στον Ηρακλή του Μοντεκάλβο...
Φυσικά, δεν φταίνε τα παλληκάρια. Φυσικά, δεν φταίει ούτ’ ο Πάουλο Μπέντο. Εκείνος ιδίως, δικαιολογείται. Η αναδουλειά, δεν είναι παίξε-γέλασε, βαράει στον σταυρό. Ο Πάουλο Μπέντο είχε φάει φρίκη, δύο χρόνια εκτός. Κι άλλη μία (φρίκη), ίσως χειρότερη, δυόμισι μήνες στην Κρουζέιρο. Ο Ολυμπιακός τον πέτυχε σε επαγγελματική φάση κατά την οποία ο Πορτογάλος θα έλεγε ναι, σίγουρα στον Ατρόμητο, σίγουρα στον Αστέρα Τρίπολης, πιθανότατα ακόμη και στον Ηρακλή του Φάμπιο Μοντεκάλβο. Όπως κάποτε ο Κόουλμαν που, ύστερα από ένα χρόνο έξω, ακολούθησε τη συμβουλή του Αλεξ Φέργκιουσον, δουλειά να ‘ναι κι όποια να ‘ναι, και πήρε την ΑΕΛ.
Τον Ολυμπιακό, όλον αυτόν τον καιρό, δεν τον σόκαρε, εξυπακούεται, ο Πάουλο Μπέντο. Τον σόκαραν ο Μάρκο Σίλβα που ήταν και έφυγε. Ο Γεωργάτος που ήταν και έφυγε. Ο Βίκτορ που πήγε (ενώ ήταν καθ’ οδόν προς τη Νότινγκαμ) και έφυγε. Ο Ουζουνίδης που, ενώ ήταν να πάει, προτού προλάβει να πάει…έφυγε. Συνεκτιμώντας πράγματα, είχα προβλέψει on-air ότι ο Μάρκο Σίλβα θα φύγει, την εποχή που ο ίδιος ο Μάρκο Σίλβα έκανε δηλώσεις πως μένει+συνεχίζει, κι εμένα τότε με ρωτούσαν γιατί-βιάστηκες-να-τον-διώξεις; Όταν ο Μάρκο Σίλβα συνειδητοποίησε τι έρχεται, απέδρασε τη 2η-3η μέρα της προετοιμασίας. Ηξερε τι έκανε, και γιατί. Οι επόμενοι, μετά Μάρκο Σίλβα και προ Πάουλο Μπέντο, δεν έχουν δικαιολογία.
Ο Βίκτορ πήρε ξεκούραστα, Χρυσό Βατόμουρο ανοησίας. Πρώτον, η ανεργία δεν είχε προλάβει να τον κτυπήσει κατακούτελα. Δεύτερον, μια χαρά όνομα είχε φτιάξει στη Ντεπορτίβο, και ήταν μονάχα θέμα χρόνου να το εξαργυρώσει (πράγμα που και τώρα, αργά ή γρήγορα, θα γίνει) σε μια νορμάλ δουλειά. Τρίτον, ήξερε το κλαμπ-Ολυμπιακός. Τέταρτον, η στοιχειώδης πρόνοια προ πάσης άλλης ενεργείας, ήταν εφικτό να πληκτρολογήσει το νούμερο του Μάρκο Σίλβα. Να ρωτήσει για να γνωρίζει, ρε-αδελφέ-γιατί-την-έκανες; Υστερα, κατόπιν Μπε’ερ Σεβά, για να προστατεύσει το όνομά του στην αγορά, έδινε συνεντεύξεις κι έψαχνε να βρει γωνίες στα νομίσματα.
Μια πιο πρόσφατη εκτίμησή μου ανέφερε ότι ο Ολυμπιακός, μετά τον Πάουλο Μπέντο, θα χρειαστεί οπωσδήποτε άλλον ένα, με σοβαρή πιθανότητα και για άλλον ένα... μετά τον άλλον ένα, προκειμένου να βγει η σεζόν. Προς το παρόν δεν προκύπτει λόγος να αναθεωρηθεί η εκτίμηση.
Ο Μαρίνος δεν ήταν, καν, άνεργος. Ισα-ίσα, μόλις είχε κερδίσει με το σπαθί του μια καλή αύξηση στον Πανιώνιο, το ανεβασμένο μπάτζετ και το ενισχυμένο ρόστερ άνοιγε την προοπτική να γινόταν ακόμη πιο περιζήτητος, κι αυτός, ω της αφελείας, πίστεψε πως το περιβάλλον-Ολυμπιακός θα άφηνε ποτέ να γίνει προπονητής στην ομάδα, όχι ο συγκεκριμένος Ουζουνίδης, ένας οποιοσδήποτε Ελληνας. Ενώ, ως γνωστόν, ο Ολυμπιακός είναι τόσο μεγάλη ομάδα που δεν έχει γεννηθεί ο Ελληνας που θα την προπονήσει. Υστερα, και ο Μαρίνος έψαχνε τις γωνίες. Μετάλλιο!
Τα ματς εννοείται, Σούπερ Λιγκ ή Γιουρόπα Λιγκ δεν έχει σημασία, δεν είναι events-to-know-us-better. Είναι ματς. Εχουν διακύβευμα. Κόστος. Πίεση. Μια πιο πρόσφατη εκτίμησή μου ήταν ότι ο Ολυμπιακός, μετά τον Πάουλο Μπέντο, θα χρειαστεί οπωσδήποτε άλλον ένα, με σοβαρή πιθανότητα και για άλλον ένα…μετά τον άλλον ένα, προκειμένου να βγει η σεζόν. Προς το παρόν, δεν προκύπτει λόγος ν’ αναθεωρηθεί η εκτίμηση.
