Μόνο ως ηλίθιους μπορώ να τους χαρακτηρίσω. Έχεις κάνει ότι έχεις κάνει, έχεις παίξεις με τις ψυχές ανθρώπων, έχεις καταστρέψει οικονομικά πόσους επαγγελματίες, υπάρχουν επαγγελματικές ομάδες που χρωστάνε και δεν έχουν πουθενά διέξοδο, κι όμως το συνεχίζεις.
Βάζεις στους πίνακες τους κολλητούς σου, βάζεις τον γιο αυτού που έκανε ασφαλιστικά μέτρα στον Βούρβαχη στα Χανιά, περνάς όλα τα βλαχαδερά από τις καλές σου ενώσεις και πιστεύεις πως θα περάσει έτσι. Είσαι ηλίθιος.
Νομίζεις πως παίζουμε, πως οι απειλές είναι στον αέρα. Θα κάτσουμε να κάνουμε τους κομπάρσους για να το παίζεις υπάλληλος – πρόεδρος. Είσαι μία κωμωδία. Εσύ και οι διπλανοί σου.
Μετά τον Κοντονή, μετά τις καταγγελίες Σαραϊδάρη, μετά την επίσημη τοποθέτηση της Λίγκας, τρεις μεγάλες ομάδες λένε πως δεν θα κατέβουν στο πρωτάθλημα. Δεν σε βλέπουν. Είσαι με τη σφραγίδα το παρελθόν.
Ανθρωπάκια – πιόνια μιας σάπιας κατάστασης. Άξια να μην τύχουν κανένα έλεος. Καμία λύπηση στους προκλητικούς. Και καμία ανοχή στη κωλοτούμπα. Στα γόνατα να πέσουν, μην τους λυπηθεί κανείς. Ότι έκαναν, επί τριάντα.
Τους δόθηκε η ευκαιρία να το πάρουν αλλιώς, όμως ακόμη και τώρα που τα πάντα φαίνονται ξεκάθαρα, συνεχίζουν ακάθεκτοι. Όταν θα αδειάσουν τα γραφεία τους, θέλω να είμαι εκεί να ψάχνω τα πάντα. Χωρίς ευρώ και τα έξοδα μετακίνησης δικά μου. Εθελοντισμός ρε φίλε. Το αύριο της εργασίας έτσι όπως πάει το πράγμα στη χώρα.
Αύριο αρχίστε να τα μαζεύετε. Ήρθε το τέλος σας. Σήμερα καταλάβατε πως αυτά που κάνατε, δεν μπορείτε να τα κάνετε πλέον. Πηδήξτε από το καράβι γρήγορα και όπου φύγει… φύγει.
Θέλουμε να δούμε ποδόσφαιρο, θέλουμε να λυπούμαστε ή να χαιρόμαστε για τους σωστούς λόγους. Και από αύριο, η υποχρέωση των τριών συν δώδεκα όπως και του Κοντονή, είναι να στήσουν το μαγαζί έτσι ώστε να περνάμε καλά.
Χάσουμε, κερδίσουμε…
