Γιορτάσαμε τα 90 χρόνια, όμως άμα συνεχίσουμε έτσι τα 100 δεν θα τα φτάσουμε. Και δεν λέω πως δεν θα φτάσει το κλαμπ τα 100, αλλά αυτό που θα υπάρχει τότε δεν θα θυμίζει σε τίποτα αυτό που δημιουργήθηκε το 1926.
Επανάσταση θέλουμε και είναι αλήθεια πως την κάνουμε όσο μπορούμε. Ο επίσημος ΠΑΟΚ που εκφράζεται από την ΠΑΕ, κάνει κάποιες κινήσεις, κάνει προσπάθειες. Όμως αλήθεια σε ποια επανάσταση μπορείς να είσαι αποτελεσματικός όταν στα μάτια του αντιπάλου δείχνεις χίλια κομμάτια; Μάλλον εύκολο θύμα είσαι. Ο κλασικός φωνακλάς επαρχιώτης.
Αυτή είναι η κεντρική ιδέα μου. Δεν πρόκειται να πας πουθενά όσο είσαι ένας οργανισμός χωρίς συνοχή. Άρα πρέπει να δούμε τι ακριβώς φταίει και δεν έχουμε αυτή τη συνοχή.
Αυτή τη στιγμή υπάρχει για πρώτη φορά στην ιστορία του ΠΑΟΚ ένας τόσο ισχυρός οικονομικά ηγέτης. Για τον οποίο σε καμία των περιπτώσεων δεν αμφισβητώ τις προθέσεις του.
Είναι σαφές πως θέλει να κάνει τον ΠΑΟΚ τεράστιο, είναι σαφές πως δεν υπολογίζει το χρήμα, είναι σαφές όμως πως δεν έχει βρει τον τρόπο.
Και πάμε στα δικά μας. Εμείς πως τον έχουμε βοηθήσει να βρει τον τρόπο; Και όταν λέω εμείς, εννοώ την περιβόητη οικογένεια του ΠΑΟΚ. Που την βλέπουν κανονικές οικογένειες και ξεκαρδίζονται στα γέλια.
Όταν έρχεται ένας άνθρωπος να σε αλλάξει επίπεδο εκεί που είσαι τελειωμένος και κλαίγεσαι αγναντεύοντας το ενδεχόμενο να πέσεις στη Φούτμπολ λιγκ 2 για να ξεχρεώσεις, φροντίζεις ως οικογένεια να εντοπίσεις τις αδυναμίες του και να τον οδηγήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση.
Έρχεται από άλλη χώρα, από άλλη νοοτροπία και όσο εύκολο να φαίνεται σε εμάς το πώς λειτουργεί ο ΠΑΟΚ γιατί τον ξέρουμε, τόσο δύσκολο είναι σε κάποιον άλλο να το κατανοήσει γιατί δεν έχει μεγαλώσει μέσα του.
Στη Θεσσαλονίκη, ο βασικός στόχος από τη μέρα που εμφανίστηκε ο Ιβάν Σαββίδης, είναι το παιχνίδι εξουσίας που θα δώσει το δικαίωμα στον καθένα να μπει στο περιβάλλον του. Σε καμία των περιπτώσεων δεν αποτελεί στόχο το να κατανοήσει ο Σαββίδης το τι ακριβώς πρέπει να κάνει.
Το κλίμα που διαμορφώθηκε από την πρώτη μέρα, τον οδήγησε σε μεγάλα λάθη. Η απαξίωση στελεχών που με σοβαρή δομή της ΠΑΕ θα μπορούσαν να βοηθήσουν, προσλήψεις προπονητών με κριτήριο που είχε βάση την πολιτική και όχι την ουσία, μία ΠΑΕ μονίμως σε θέση άμυνας με αδυναμία να προσεγγίσει πρακτικά την καθημερινότητά της. Ένας οργανισμός ευνουχισμένος που παλεύει με τον εσώψυχά του.
Σε αυτή τη σχεδόν τετραετία, οι μόνοι που δεν άλλαξαν είναι ο ίδιος ο Ιβάν Σαββίδης, οι δημοσιογράφοι και ο κόσμος. Ας ψαχτούμε λοιπόν τι κάνουμε όλοι.
Αυτό που σίγουρα συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια, είναι η αδυναμία του ΠΑΟΚ να δημιουργήσει παράγοντες. Είναι αδιανόητο στις κρίσεις να στρεφόμαστε ακόμη σε ανθρώπους που έχουν ξεπεράσει τα 70 τους χρόνια και όπως να έχει, βασικό τους χαρακτηριστικό δεν είναι η φιλοδοξία για το αύριο της ομάδας.
Φτιάχτηκε μία επιτροπή για τα 90 χρόνια και τους εορτασμούς, έντεκα άνθρωποι μαζεύτηκαν εκεί και κατάφεραν σε δύο ώρες να βραβεύσουν παράγοντες που εγκλημάτησαν κατά του ΠΑΟΚ, ξέχασαν τον Σαλπιγγίδη, την οικογένεια Κατσούρη και πόσα άλλα, εμφάνισαν στο ντοκιμαντέρ της ομάδας λαϊκιστή Αριανό που κάθε μέρα λέει πως ο ΠΑΟΚ είναι «τρύπιος» και με έκαναν εμένα προσωπικά να απογοητευτώ για το ότι υπάρχουν ακόμη τέτοια μυαλά γύρω από το κλαμπ. Που δεν νιώθουν ίχνος πραγματικότητας.
Ένας μικρόκοσμος άγνοιας για το τι εστί φίλος ή εχθρός της ομάδας, κολλημένος σε γελοίες χωριάτικες δημόσιες σχέσεις που ουδεμία σχέση έχουν με το μεγαλείο του συλλόγου.
Από την άλλη αναρωτιέσαι γιατί ο ΠΑΟΚ δεν δημιουργεί παράγοντες. Και η απάντηση είναι απλή. Πως είναι δυνατόν να αποτελεί κίνητρο για κάποιον σοβαρό άνθρωπο ένας ΠΑΟΚ που δεν έχει τρόπο να εκφράσει τη δυναμική του σε κανένα επίπεδο; Που δεν θα αισθανθεί πως υπάρχει μία πραγματική οικογένεια πίσω του να τον στηρίξει και πως στο τέλος θα φάει και το μπινελίκι;
Τους μόνους που θα προσελκύσει είναι τυχοδιώκτες που ψάχνουν το μεροκάματο του Ιβάν Σαββίδη. Σε μία πόλη που ουδέποτε είχε το χρήμα, όποιος το είχε αποτελούσε μαγνήτη λαμογιάς. Τα έζησα και με τον Μπατατούδη τότε. Κάθε Σαββατοκύριακο στα γραφεία της Ιντερσάτ μαζεύονταν όλων των ειδών τα λαμόγια για να του πούνε μία ιδέα.
Για εμένα αυτό συμβαίνει και δεν μου φταίει ο Ιβάν Σαββίδης. Πρώτα απ όλα φταίμε εμείς γιατί είμαστε ανάξιοι να αποβάλουμε από το DNA μας τις παθογένειες του λαϊκισμού που γαλούχησε γενιές. Κάνουμε τον Ιβάν σαν τα μούτρα μας.
Αυτό που δεν έχει κάνει ο Ιβάν και για αυτό ταλαιπωρείται πετώντας εκατομμύρια ευρώ, είναι το ότι δεν μας έχει γράψει εκεί που δεν χωρά μελάνι για να κάνει αυτό που πραγματικά πρέπει και όχι αυτό που θέλει μία ανώνυμη μάζα που δεν θα επωμιστεί και την ευθύνη των θέλω της όταν θα γίνει η στραβή. Το κλειδί για τον ΠΑΟΚ είναι να διοικηθεί έχοντας απόσταση από την κάκιστη νοοτροπία που υπάρχει γύρω του. Ή να βρει ο Ιβάν έναν τρόπο να βάλει δίπλα τους όσους πραγματικά νιώθουν. Όμως αυτοί ποτέ δεν θα περιμένουν στην ουρά για να πάρουν το μεροκάματο.
Η πικρή αλήθεια είναι πως η μάζα πίεσε για πολλά από αυτά που έγιναν και τελικά σήμερα σφυρίζει αδιάφορα αγανακτισμένη από την μη εξέλιξη της ομάδας. Και την παγίωση ως προσωπικοτήτων του συλλόγου, από το παρελθόν, ανθρώπων που δεν έχουν πραγματικά τίποτα πια να προσφέρουν.
Και το τραγικό είναι πως όλοι το ξέρουμε, όλοι το συζητάμε μεταξύ μας, όμως όταν θα πρέπει να βγει κάποιος μπροστά υπάρχει εκκωφαντική σιωπή. Φορτώνοντας με ευθύνες όποιον δεν γουστάρουμε.
Στα 4 χρόνια Ιβάν, ο χαμένος της υπόθεσης γύρω από τον ΠΑΟΚ είναι η λογική όπως πολύ εύστοχα έγραψε ένας αναγνώστης στο PAOK24. Όταν αυτή αρχίζει να σκοράρει θα είμαστε πολύ καλύτερα.
Αυτή είναι η γενική σκέψη μου και πάμε τώρα στην ειδική, αυτή που αφορά συγκεκριμένα γεγονότα.
Όταν ο Ιβάν είπε πως δεν θα πάμε στον επαναληπτικό, συμφώνησα γιατί είχα ακριβώς το ίδιο συναίσθημα. Μετά, σεβόμενος πως έγινε μία διαπραγμάτευση με τον Κοντονή και τα όσα έγιναν, είπα πως η δήλωση το βράδυ του ημιτελικού μπορεί να αντιστραφεί αν ικανοποιηθούμε από τις εξελίξεις.
Συγνώμη αλλά καμία εξέλιξη δεν μπορεί να με ικανοποιήσει και εκτιμώ πως αν πάμε να παίξουμε είναι λάθος. Εκτός κι αν υπάρχει φόβος για μεγαλύτερη τιμωρία των τριών βαθμών, εκτός κι αν υπάρχει κάτι χειροπιαστό που θα με πείσει πως του χρόνου πάμε για πρωτάθλημα.
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε και αφού δεν έχει επικοινωνήσει κάτι συγκεκριμένο η ΠΑΕ που να αφορά το θέμα, δεν βρίσκω κανέναν λόγο να κατέβουμε στο Καραϊσκάκη.
Αν υπάρχει κάτι που μου διαφεύγει, ας μας ενημερώσει η ΠΑΕ.
ΥΓ Επειδή μπορεί να μεταφραστεί το κείμενό μου ως αιχμή στην ανακοίνωση των συνδέσμων, αυτό δεν ισχύει. Άλλωστε δεν ξεχωρίζω κανέναν όταν αναφέρομαι στο περιβάλλον του ΠΑΟΚ. Όλοι ανήκουμε σε αυτό. Πρώτο βάζω τον εαυτό μου και μετά όλους τους άλλους.
ΥΓ Ο Ιβάν Σαββίδης το μόνο που οφείλει είναι να κάνει, είναι ομάδα. Όταν το κάνει αυτό όλα τα υπόλοιπα θα περάσουν σε δεύτερη μοίρα. Και αν κερδίσει και τη μάχη της ΕΠΟ, θα είναι πολύ πιο εύκολο για αυτόν να αντιμετωπίσει τις λαϊκίστικες παθογένειες του συλλόγου. Αυτό που δεν ξέρω αν μπορεί να αντιμετωπίσει, είναι τις βάσεις του ως πολιτικός, οι οποίες διατηρούν δίπλα του ανθρώπους που στηρίζει ενώ δεν τον στηρίζουν. Αντιθέτως, τον φθείρουν.
