Δεν είναι ανάγκη να διαβάσεις κανέναν… αντιολυμπιακό δημοσιογραφο, όπως έχουν βαφτιστεί όλοι όσοι δεν κάνουν κόπι πέιστ το νον πέιπερ, για να καταλάβεις τι έγινε χθες στη Λίγκα. Η απόλυτη συντριβή του Ολυμπιακού, ο πανικός τους, φαίνεται από τις δικές τους επίσημες τοποθετήσεις και τις ανεπίσημες (valte ta gia dika sas) της χθεσινής βραδιάς και βέβαια του πρωινού.
Ένας πανικός που ξεκίνησε μετά την φάπα στο ΟΑΚΑ και την κλάψα για ένα παιχνίδι που ουσιαστικά ευνοήθηκαν λιγότερο από άλλες φορές και όσο καιρό περνάει μεγαλώνει. Την ώρα που χάνουν εύκολα την μάχη της ηθικής υπεροχής, που ούτως ή άλλως δεν είχαν, με τα αίσχη που λένε ως επίσημη θέση για τους ανταγωνιστές τους, είναι φανερό πως χάνουν και τη μάχη του ποδοσφαίρου μετά από 20 χρόνια.
Η κατάντια του να εκπροσωπείται ο Ολυμπιακός από τον Σάββα Θεοδωρίδη επειδή ο Μαρινάκης δεν μπορεί να ασχολείται με οτιδήποτε έχει σχέση με το ποδόσφαιρο λόγω περιοριστικών όρων από την ελληνική δικαιοσύνη, την ώρα που στην ίδια συνεδρίαση της Λίγκας δίνουν το «παρών» ο Μελισσανίδης κι ο Σαββίδης που δεν χρειάζεται καν να είναι μαζί για να καταπιούν, οικονομικά, τον ιδιοκτήτη του Ολυμπιακού, τα λέει όλα.
Από την ώρα που κυκλοφόρησαν οι φωτογραφίες των εκπροσώπων των ομάδων που έφταναν στα γραφεία της Σούπερ Λιγκ, όλοι κατάλαβαν τι θα γίνει μέσα. Έπαιξε η Μπαρτσελόνα με τον Αγροτικό Αστέρα και η Μπαρτσελόνα νίκησε. Κι επειδή όλα όσα πρότεινε ο Μελισσανίδης έγιναν δεκτά και μπήκε στο τραπέζι και το 40% από το Τσάμπιονς Λιγκ για όλους, ήταν απόλυτα προβλέψιμο να διαβάσουμε βαθυστόχαστες αναλύσεις για το ότι χθες δεν λύθηκαν τα… προβλήματα του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Και βέβαια όταν ο Μαρινάκης έπαιζε μπάλα μόνος του στη λίγκα, πριν τον κοψει ο... ανακριτής, ήταν επίδειξη δύναμης. Χθες ήταν... Δελφινάριο. Πόση πλάκα έχουν; Του ελληνικού ποδοσφαίρου τα προβλήματα δεν λύθηκαν, αλλά σίγουρα τα μεγάλα προβλήματα είναι τα δικά τους. Και ακόμη είμαστε στην αρχή. Μετά από μόλις έξι μήνες Μελισσανίδη στην Σούπερ Λιγκ φτάσαμε εδώ που έχουμε φτάσει τώρα. Δικαιώνονται πάντως για το ότι από τη Γ΄ Εθνική τον έτρεμαν και αφιέρωναν πρωτοσέλιδα ακόμη και εναντίον του γηπέδου της ΑΕΚ. Ήξεραν τι τους περιμένει. Και το... απολαμβάνουν τώρα. Ενώ τα χειρότερα, για αυτούς, έρχονται.
Επίσης σε αποκλειστικότητα ανακάλυψαν και την κόντρα, γιατί όχι και ρήξη παιδιά, του Μελισσανίδη με τον Σαββίδη, επειδή ο ηγέτης της ΑΕΚ είπε πως μέσα στο γήπεδο είναι «ο θάνατος σου η ζωή μου». Προφανώς, θα έπρεπε να πει πως στο γηπεδο θα κανονίζουν να νικάει μια ο ένας και μια ο άλλος για να μην υπάρχουν… σύννεφα στις σχέσεις τους.
Μια και είπαμε για Σαββίδη. Επιμένουν στον Ολυμπιακό να δείχνουν το ήθος τους λέγοντας με κάθε ευκαιρία πως ο Σαββίδης δεν είναι Ελληνας αλλά φιλοξενούμενος. Δεν έχω κανένα λόγο να υπερασπιστώ τον Σαββίδη ως… Σαββίδη, αλλά τουλάχιστον αυτός δίνει ψωμί σε πολύ περισσότερο κόσμο με ελληνικότατες εταιρίες που τις πήρε στα χέρια του κλινικά νεκρές, σε αντιθεση με αυτούς που η μοναδική τους δουλειά στην Ελλάδα είναι ο Ολυμπιακός και ο… Δήμος Πειραιά.
Ως Έλληνα όμως ΟΦΕΙΛΩ να τον υπερασπιστώ. Γιατί ξέρω κι εγώ, όπως και εκατομμύρια άλλοι συμπατριώτες μου, τι σημαίνει να είσαι Πόντιος Έλληνας ή Μικρασιάτης Ελληνας και Χριστιανός Ορθόδοξος στη Σοβιετική Ένωση ή στην Τουρκία. Γιατί εκεί το να είσαι Έλληνας και Χριστιανός ορθόδοξος είχε πάντα κόστος. Εύκολα θα μπορούσαν εκατομμύρια άνθρωποι να αρνηθούν την θρησκεία τους και την Ελληνικότητά τους για να ζήσουν ήρεμα και με προνόμια. Δεν το έκαναν και το κόστος ήταν τεράστιο.
Όσο για την γλώσσα... Η δεύτερη γυναίκα του παππού μου, η μητριά του πατέρα μου, ήξερε να μιλάει μόνο τουρκικά. Ήταν όμως Ελληνίδα και Χριστιανή ορθόδοξη. Για αυτό πήρε την εικόνα της και ό,τι χώραγε στο κάρο και περπάτησε με τους γονείς της και τα αδέρφια της 2500 χιλιόμετρα για να έρθει στην πατρίδα. Όπως και η γιαγιά που μίλαγε ελληνικά. Για να μην αλλάξει. Στην πατρίδα όπου κάποιοι γελοίοι σήμερα τολμούν να πουν ανθρώπους σαν κι αυτή... φιλοξενούμενους. Και να τους ρωτάνε αν είναι Ελληνες... Γελοίοι!
