Η κίνηση των τριών μεγάλων και όλων των υγιών δυνάμεων του ποδοσφαίρου για την ανατροπή του καθεστώτος της ΕΠΟ μετά από 20 χρόνια έχει αρχίσει πολύ νωρίτερα από την προετοιμασία της. Φαίνεται ήδη αυτό με τα αποτελέσματα των εκλογών σε κάποιες Ενώσεις, τις δηλώσεις κάποιων που ψήφιζαν… νεκροκεφαλές και γενικά την ατμόσφαιρα που επικρατεί ενόψει των εκλογών της ΕΠΟ για πρώτη φορά από το 1996 και το… έπος της Αελξανδρούπολης όπου εκεί έγινε η αρχή. Απλά στην συνάντηση της Παρασκευής και με αφορμή το μοιραίο… λάθος που έκαναν την Τετάρτη αυτοί που υπηρετούν το ποδόσφαιρο του ενός ΕΠΙΣΗΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ η κοινη αυτή προσπάθεια με ένα και μοναδικό στόχο, το ξήλωμα του καθεστώτος και όχι βέβαια την… συγχώνευση των ομάδων που ήταν, είναι και θα παραμείνουν για πάντα αντίπαλοι. Οχι όμως αντίπαλοι - κομπάρσοι στο ποδόσφαιρο του ενός. Να πέσει η ΕΠΟ. Να αλλάξει η ΕΠΟ. Το συμβούλιο της και ιδίως τα μόνιμα εκτελεστικά όργανα που όσοι πρόεδροι κι αν αλλάξουν αυτοί ίδιοι μένουν. Και βέβαια μαζί με την διοίκηση της ΕΠΟ αλλάζει και η ΚΕΔ.
Οι… παραγγελιές τελειώνουν. Ο Κοντονής με τους τακτικούς δικαστές, με τις ευλογίες της ΟΥΕΦΑ, τους πήρε την αθλητική δικαιοσύνη. Οι μεγάλες ομάδες της Ελλάδας θα τους πάρουν και την διαιτησία. Και μετά φτιάξτε όλοι ομάδες και… ορμάτε. Πολλοί, με πρώτο τον πανικόβλητο Γκιρτζίκη που βλέπω να τον αδειάζουν στο τέλος και να βάζουν άλλον υποψήφιο, λένε πως δεν θα αλλάξει τίποτα. Μια ηττοπαθή στάση για αυτους που μετά από 20 χρόνια έχουν χάσει την ελπίδα και μια αλλαζονική από την άλλη πλευρά των Γκιρτζίκηδων αυτού του κόσμου που βγάζουν το ψωμί τους τίμια. Λογικό είναι. Και για τους μεν και για τους δε.
Όμως είναι η πρώτη φορά που υπάρχει ελπίδα. Και η ελπίδα έχει ονοματεπώνυμα. Μελισσανιδης, Αλαφούζος, Σαββίδης. Είναι η πρώτη φορά στην εικοσαετία. που έχουν βρεθεί στις τρεις άλλες μεγάλες ομάδες με τον περισσότερο κόσμο στην Ελλάδα, τρεις πολύ ισχυροί οικονομικοί παράγοντες. Και ταυτόχρονα δεν είναι και τόσο… καλά παιδιά. Επίσης έχουν πολύ μεγάλη επιρροή ξέχωρα από τον κόσμο των ομάδων που εκπροσωπούν. Στην πολιτική, στην κοινωνία, στα ΜΜΕ. Και το κυριότερο είναι ΜΑΖΙ. Μετά το μοιραίο λάθος της Τετάρτης περισσότερο από ποτέ.
Έγιναν και θα συνεχίζουν να γίνονται προσπάθειες για να σπάσει το μέτωπο από αυτούς που τρέμουν. Που 20 χρόνια παπαγαλίζουν που ο Ολυμπιακός δεν έχει ανάγκη την… διαιτησία και πως κάνει επενδύσεις,ξεχνώντας να πουν πως τα λεφτά είναι της… ΟΥΕΦΑ, αλλά τρέμουν και ποτέ δεν άντεξαν και δεν αντέχουν το 50-50. Ποτέ δεν άντεχαν μια δίκαιη διαιτησία όταν το ματς… στράβωνε, ποτέ δεν ανέχονταν το ανθρώπινο λάθος όταν είναι σε βάρος τους. Και όταν έχεις καλομάθει 20 χρόνια δεν θέλεις ούτε να σκέφτεσαι ότι θα χάσεις τους πραγματικούς… πρωταγωνιστές των θριάμβων σου.
Πάντα έλεγα και το έχω γράψει πολλές φορές πως για το Ελληνικό ποδόσφαιρο η μόνη λύση είναι η ισορροπία του τρόμου. Ο Ολυμπιακός είναι ούτως ή άλλως δυνατός με καλή ομάδα και πολύ κόσμο και μπορεί να βρει πάντα και καλύτερο πρόεδρο. Η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός έχουν πίσω τους ισχυρούς παράγοντες που με άλλη ΕΠΟ δεν θα είναι ούτε… τουίτηδες, ούτε κορόιδα όπως τους παρουσιάζουν αυτοί που πολύ θα ήθελαν Βρύζες, Γόντικες και Αδαμίδηδες. Την τριάδα που νίκησε ο… Μαρινάκης και τον έκαναν θεό. Τέσσερις πολύ δυνατές ομάδες με μια ΕΠΟ που δεν θα είναι του ενός. Η τέλεια ισορροπία τρόμου, που ο ένας θα φοβάται τον άλλον όμως κανείς μόνος του δεν θα μπορεί να ελέγχει τα πάντα.
Μόνο έτσι μπορεί να θυμηθούμε τα παλιά που και τότε δεν μας άρεσαν αλλά τα νοσταλγούμε. Τα πρώτα 19 χρόνια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου όταν ο ΠΑΟ πήρε 6, ο ΟΣΦΠ 5, η ΑΕΚ 4, ο ΠΑΟΚ και η Λάρισα από 1. Και τότε γίνονταν αδικίες, και τότε κάποιες φορές δεν το πήρε ο καλύτερος με κορυφαίο παράδειγμα το ότι η ΑΕΚ του 95-96 που έπαιξε διαστημικό ποδόσφαιρο ήρθε δεύτερη. Αλλά το αίσχος που ακολούθησε με 18 πρωταθλήματα της ομάδας που ξεφτίλισε το πρωτάθλημα και δύο του ΠΑΟ ένα για ξεκάρφωμα και ένα που κόστισε… 60.000.000 ευρώ έχει κάνει εκείνες τις εποχές να μοιάζουν υπέροχες. Για όλους. Ακόμη και για τους Ολυμπιακούς που… σιχαίνονται να πάνε στοΚαραισκάκη που κάνει φιέστα με 8000 κόσμο. Δίνουμε μάχη για τις Κυριακές μας και πρώτη φορά έχουμε ελπίδες. Ούτε βήμα πίσω.
