Τις ομάδες, περισσότερο και από τα χρήματα, τις φτιάχνουν και τις συντηρούν οι νοοτροπίες.
Οι νοοτροπίες δεν αγοράζονται ούτε μπορούν να αλλαχθούν όπως οι λερωμένες φανέλες μετά από ένα παιχνίδι. (αν και μπορούν να είναι πολύ περισσότερο λερωμένες από μία λασπωμένη φανέλα)
Οι νοοτροπίες καλλιεργούνται και μεταδίδονται, όπως μία σκυτάλη.
Οι νοοτροπίες καθορίζουν τους χαρακτήρες και την συμπεριφορά τους.
Ποια είναι η νοοτροπία που η διοίκηση καλλιεργεί στους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού;
Η νοοτροπία που καλλιεργείται είναι πως, είτε κερδίσουν γιατί είναι καλύτεροι, είτε γιατί θα βοηθηθούν από την διαιτησία, το πρωτάθλημα θα έρθει.
Γιατί; Μα δείτε τα τελευταία 20 χρόνια. Πόσα πρωταθλήματα χάθηκαν;
Ο πρόεδρος, τα πλούτη του και η επιρροή του είναι η εγγύηση για την ύπαρξη ενός προστατευμένου περιβάλλοντος που η “επικοινωνία” (το επίσημο όνομα της χειραγώγησης) θα διαμορφώσει κατά το δοκούν.
Και θα μεταδώσει έτσι ώστε να διαμορφώσει άποψη σε εκείνους τους οπαδούς με την λειψή ή καθόλου αθλητική παιδεία, που είναι οι περισσότεροι.
Η “επικοινωνία” είναι που θα κάνει τον προπονητή “Μουρίνιο” και θα “χαϊδέψει” τους ποδοσφαιριστές μεταμορφώνοντάς τους από μετριότητες, σε παίκτες μεγάλης αξίας.
Αυτή η νοοτροπία ενθαρρύνει την μικρότερη προσπάθεια. Ο ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού ξέρει πως θα χρειαστεί να πιεστεί σε 3-4 ματς τον χρόνο. Στα υπόλοιπα δεν θα χρειαστεί να προσπαθήσει πολύ.
Οταν, όμως, βρεθεί εκτός του προστατευμένου περιβάλλοντος στο οποίο έχει μάθει να δρα, ανακαλύπτει την πραγματικότητα.
Και τους αποκλεισμούς.
Και τις αποδοκιμασίες από τους οπαδούς.
Αμφιβάλλω αν, ακόμη και τότε, καταλαβαίνει πως πληρώνεται -πρώτα από όλα- για να γίνει αποδέκτης των αποδοκιμασιών που έπρεπε να έχουν στόχο τον πρόεδρο και ιδιοκτήτη.
Ισως και να μην έχει σημασία.
Κανείς δεν μένει αρκετό χρόνο στην ομάδα για να μεταφέρει το βάρος μίας αποτυχίας. Η ίδια η διοίκηση έχει φροντίσει να μην υπάρχουν Έλληνες παίκτες στην ομάδα.
Να μην υπάρχουν συνδετικοί αρμοί και συνέχεια.
Η ομάδα, έτσι, γίνεται κάτι σαν την φανέλα που αλλάζει κάθε χρόνο και πουλιέται στις μπουτίκ.
Ας είναι καλά η “επικοινωνία” και όσοι την υπηρετούν με την ιδιότητα του “δημοσιογράφου”.
