Στην ερμηνεία της λέξης «καλλιτέχνης», ο ποδοσφαιριστής λείπει. Ο αθλητισμός γενικότερα απουσιάζει. Αυτός που δημιουργεί έργα τέχνης, ενημερώνει το σύγχρονο βικιλεξικό, ή αυτός που ασχολείται με τις παραστατικές τέχνες ή και άτομα με ιδιαίτερο ταλέντο στον τομέα τους. Ίσως το τελευταίο κάπως διορθώνει την παράλειψη. Καλλιτέχνης σε μια ευρύτερη έννοια μπορεί να είναι εκείνος που προκαλεί τις αισθήσεις σου, χωρίς να σε ακουμπάει.
Σαν τον αξεπέραστο Λουτσιάνο Παβαρότι σε ένα από τα ντουέτα που έκανε για να βοηθήσει με τα cd του τα παιδιά του κόσμου. Εκείνο, το 1995, ήταν για τα παιδιά της Βοσνίας. Η είσοδός του στο «Miss Sarajevo» που ερμήνευσε μαζί με τους U2 ήταν ένα ανατριχιαστικό ξύπνημα από μια μονότονη και μελαγχολική μελωδία. Ξύπνημα σαν εκείνο που ήθελαν να προκαλέσουν στους απαθείς συνήθως ακροατές. Ο Γκόικο Τσίμιροτ ήταν μόλις δύο ετών και αδύνατον να θυμάται τις νότες και τα συναισθήματα που προκαλούσαν οι καλλιτέχνες. Μπορεί, όμως, να νιώθει ότι με το χθεσινό του γκολ για λίγο μπήκε στην κατηγορία τους. Προκάλεσε συναισθήματα, χωρίς να ακουμπήσει τον θεατή του. Κι ας μην περιλαμβανόταν ο τομέας «γκολ» στο πακέτο που αγόραζε με 1 εκ. ευρώ ο ΠΑΟΚ το προηγούμενο καλοκαίρι.
Στις όχθες του ποταμού!
Δίπλα στον ποταμό από τον οποίο βαφτίστηκε, εκτείνεται το πανέμορφο Τρέμπινιε. Μια μικρή πόλη με πληθυσμό δέκα φορές λιγότερο της Θεσσαλονίκης και στο ένα τρίτο των κατοίκων που ζουν στην ευρύτερη περιοχή της Τούμπας! Ο Γκόικο γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου του 1992, μόλις μερικούς μήνες αφότου είχε ξεσπάσει ο πόλεμος στη Βοσνία. Η περιοχή που μεγάλωσε δεν αποτέλεσε εξαίρεση στις βαρβαρότητες. Τουλάχιστον δέκα τζαμιά πυρπολήθηκαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ πάνω από 500 άντρες έφυγαν άρον-άρον από την πόλη προκειμένου να αποφύγουν να στρατευτούν.
Ο βασικός λόγος ήταν πως ο έλεγχος του Τρέμπινιε ήταν στο γιουγκοσλαβικό λαϊκό στρατό, που επέλεγε την περιοχή για να βομβαρδίζει το 35 χλμ. μακριά Ντουμπρόβνικ. Οι επιλογές ήταν να είσαι μαζί τους ή να μην είσαι καθόλου. Για την οικογένεια του Τσίμιροτ, που έχει σερβική καταγωγή, δεν υπήρχε μεγάλο δίλημμα. Έμεινε στην πόλη και φρόντισε ώστε τα δύο της αγόρια να μεγαλώσουν όσο πιο ανεπηρέαστα γίνεται. Το ποδόσφαιρο ήταν ένας καλός τρόπος για να τα κρατήσουν απασχολημένα…
«Ξεκίνησα να παίζω σε ηλικία εφτά ετών και στην πρώτη μου ομάδα έπαιξα μέχρι και τη μέρα που πήρα μεταγραφή», διηγείται ο Γκόικο σε μια από τις λιγοστές συνεντεύξεις που μιλάει για το παρελθόν του. «Πηγαίνω συχνά στο Τρέμπινιε. Όποτε έχω χρόνο, θέλω να βλέπω την οικογένειά μου, στους φίλους μου, τους συγγενείς. Όλοι τους είναι πολύ ευτυχισμένοι για μένα». Ευτυχισμένη ήταν και η τοπική ομάδα Leotar όταν αντιλήφθηκε το θησαυρό που έχει στις τάξεις της. Ο 23χρονος μέσος είχε μόλις κλείσει τα 16 του χρόνια όταν έπαιξε για πρώτη φορά κόντρα στην Σιρόκι Μπρίγιεγκ.
Σύντομα, ήρθε και η πρόταση. Η Μπάνια Λούκα τον εντόπισε πρώτη, όμως η μεταγραφή του δεν προχώρησε για διαδικαστικούς λόγους. «Το μόνο που ξέρω είναι ότι ήμασταν πολύ κοντά στις υπογραφές. Κάποιο πρόβλημα προέκυψε και γύρισα πίσω», θυμάται, όμως οι… ρυθμιστές είχαν τους λόγους τους να βάλουν εμπόδια στο δρόμο. Ο Γκόικο θα ωρίμαζε περισσότερο και στα 18 του χρόνια ερχόταν η μεταγραφή που ποτέ δεν έκρυψε ότι ονειρευόταν. Το μικρό του καταφύγιο θα το έβλεπε πλέον μόνο στις διακοπές ή όταν λίγο καιρό μετά τη μεταγραφή του θα επέστρεφε (στις 18 Αυγούστου του 2013) για να παίξει αντίπαλος. Μια μεγάλη και χαώδης πόλη τον περίμενε.
Mr. Sarajevo!
Τώρα φτάνουμε σε νούμερα Θεσσαλονίκης και τα ξεπερνάμε κατά πολύ κιόλας. Ο Γκόικο Τσίμιροτ υπογράφει στις 12 Ιουνίου του 2013 στη Σεράγεβο και μετακομίζει στην πρωτεύουσα των σχεδόν 700 χιλιάδων κατοίκων. Μπορεί ένα παιδί 18 χρονών να αντέξει; Η απάντηση έρχεται από έναν Βόσνιο δημοσιογράφο, ο οποίος θα θέσει το ερώτημα «γιατί ο Τσίμιροτ», προκειμένου να απαντήσει μόνος του.
«Υπάρχουν πολλοί πειρασμοί σε μια μεγάλη πόλη που δύσκολα αντιστέκονται οι νέοι και ειδικά οι αθλητές που έρχονται από μικρότερες πόλεις. Αλκοόλ, κλαμπ, καζίνο… Όλοι τους πιστεύουν ότι μπορούν να συνδυάσουν τη νυχτερινή ζωή και τα πάρτι με την καριέρα. Ξαφνικά αντιλαμβάνονται τα πόδια τους να είναι πιο βαριά, τους προπονητές να μην τους εμπιστεύονται, τον κόσμο να τους γιουχάρει. Ο Γκόικο αντί να πίνει μπύρα, παραγγέλνει χυμό κι αντί να βγαίνει ραντεβού το βράδυ, επιλέγει το κρεβάτι του».
Κάπως έτσι έχει μόνο προς τα πάνω. «Η Σεράγεβο είναι το σωστό βήμα για την καριέρα μου. Το μότο μου είναι ότι μόνο η δουλειά οδηγεί στην επιτυχία, όμως πάντα μπορείς να γίνεσαι καλύτερος», δηλώνει κι αρχίζει η πραγματική καριέρα του. Κατακτά τίτλους, καλείται στην Εθνική Βοσνίας και παίζει στο φιλικό με το Λιχτενστάιν τον Σεπτέμβριο του 2014, ενώ τον Νοέμβριο του ίδιου έτους κάνει και το επίσημο ντεμπούτο του. «Έχουν συμβεί τόσα υπέροχα πράγματα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, που δεν μπορώ να το πιστέψω. Ό,τι και να γίνεται, ωστόσο, ξέρω ότι πρέπει να πατάω στη γη».
Στον ουρανό τον έψαχναν στη γη τον βρήκα και μέσα στο επόμενο διάστημα όποια ομάδα αντιμετωπίζει τη Σεράγεβο κάνει και μια διερευνητική επαφή για τον Γκόικο Τσίριμοτ. Ρώτησε η Γκλάντμπαχ, ρώτησε και ο Ατρόμητος αφού ο Γιώργος Παράσχος παρά την πίκρα του για τον αποκλεισμό σοκ είχε εντυπωσιαστεί από τον μικρόσωμο μέσο. Το εφταψήφιο νούμερο που πήρε η ελληνική ομάδα ως απάντηση ήταν αρκετό για να… ξε-εντυπωσιαστεί ο Έλληνας τεχνικός! Ήταν ξεκάθαρο, ωστόσο, ότι η βοσνιακή ομάδα δε θα μπορούσε να κρατήσει για καιρό τον δαιμόνιο άσο, που είχε ξεκινήσει την καριέρα του ως δεξί μπακ πριν ανέβει στο χώρο του κέντρου.
Η… ναυαρχίδα του Φρανκ!
Στις κατά καιρούς αναφορές τους στον Γκόικο Τσίμιροτ οι Βόσνιοι είχαν να τον λένε πως το transfermarkt τον κοστολογούσε κοντά στο ένα εκατομμύριο ευρώ. Αυτό δε σημαίνει ότι θα τα έδινε και κάποιος! Ο Φρανκ Άρνεσεν επέλεξε να το κάνει. Από την πρόσφατη έρευνα του sdna.gr προκύπτει ότι η μεταγραφή του κόστισε 800 χιλ. (συν 250.000 αμοιβές μάνατζερ) και στις 17 Αυγούστου μετά από διαπραγματεύσεις που κράτησαν σχεδόν ένα 15νθήμερο η μεταγραφή ανακοινώθηκε.
Τα ελληνικά μίντια ήθελαν τον Τσίμιροτ να παίρνει την απόφαση επειδή του τηλεφώνησε ο Ζλάταν Μουσλίμοβιτς και του είπε «έλα στην ΠΑΟΚάρα»! Καλό, αλλά ίσως λίγο παρατραβηγμένο… «Θεωρώ ότι ο ΠΑΟΚ είναι εξαιρετική επιλογή για μένα. Μίλησα με τον Μεχμέντ Μπαζντάρεβιτς και μου είπε πως είναι μόνο καλό θα μου κάνει να πάω να παίξω στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή»
Καλό δικό του και καλύτερο του ΠΑΟΚ, αφού στα τελευταία ματς – ανεξαρτήτου αποτελέσματος – ο Γκόικο Τσίμιροτ έχει εξαιρετική απόδοση και απέναντι στον Ολυμπιακό έμοιαζε να παίζει μόνος του με όλο το κέντρο των ερυθρολεύκων. Και να μην έχει και πρόβλημα κιόλας! Μόνο που μέχρι να μπει Δεκέμβρης και αυτή η επιλογή του Δανού τεχνικού διευθυντή είχε αμφισβητηθεί… Αιτία ήταν η απουσία του. Ο Βόσνιος μέσος ήταν η τέταρτη θλάση του ΠΑΟΚ και στην πρώτη του εμφάνιση (σ.σ. με την Ξάνθη στην Τούμπα στις 22 Αυγούστου) αποχώρησε στο 23’ τραυματίας. Έπαιξε ξανά στις 3 Δεκεμβρίου στα Χανιά για τον αγώνα κυπέλλου και έκτοτε δεν έχει βγει από το γήπεδο. Γιατί όπως θα έλεγε και ο καλλιτέχνης…
Is there a time for keeping your head down, for getting on with your day...
