Μόλις ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο της αναμέτρησης Άντερλεχτ - Ολυμπιακός, ο Τάσος Κολλίντζας επεσήμανε τη φάση πέναλτι υπέρ των «Ερυθρολεύκων» που δεν είχε δει στο πρώτο ημίχρονο.
Από εκείνη τη στιγμή, ήξερα ότι αμέσως μετά τη λήξη του ματς θα έχουμε τα γνωστά non paper περί δυσαρέσκειας του Ολυμπιακού για την περιγραφή. Στην καλύτερη των περιπτώσεων. Διότι ειδικά φέτος έχουν υπάρξει κι άλλες περιπτώσεις. Χειρότερες. Πολύ χειρότερες…
Ας θυμηθούμε μερικές. Ο Αλέξης Σπυρόπουλος απολύθηκε από τον ΟΤΕ – TV, με αφορμή ένα άρθρο του στο sdna.gr, το οποίο ενόχλησε την πειραιώτικη ΠΑΕ και αφετηρία του «μανιάτικου» απέναντι του, την περιγραφή που είχε κάνει σε έναν «καυτό» αγώνα κυπέλλου ανάμεσα στον Φωστήρα και τον Ολυμπιακό!
Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος στοχοποιήθηκε επειδή δεν φώναξε όσο έπρεπε (σύμφωνα με το «ολυμπιακόμετρο» των παραγόντων των πρωταθλητών Ελλάδος) στο γκολ του Ιντέγε στο Ζάγκρεμπ, γλίτωσε την απόλυση αλλά δεν ξαναπλησίασε το «Καραϊσκάκης». Στο παιχνίδι Πλατανιάς - Ολυμπιακός, ο Γιάννης Τσαϊνης είχε την ατυχή έμπνευση να σχολιάσει τη μη τήρηση του fair play σε μια φάση από πλευράς φιλοξενουμένων. Το non paper περί έντονης δυσαρέσκειας που ακολούθησε ήταν το λιγότερο σε σχέση με όσα συνέβησαν στα Χανιά (και τα οποία δεν πήραν έκταση , επειδή ο δημοσιογράφος που βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα δεν θέλησε να τους τη δώσει). Δυσαρέσκεια είχαμε και για το Αστέρας - Ολυμπιακός του κυπέλλου, όπου η παραγωγή του ΟΤΕ – TV, σύμφωνα με ανάρτηση του διευθυντή επικοινωνίας της ΠΑΕ, έβαλε τη γραμμή του οφσάιντ σε λάθος σημείο στο ακυρωθέν γκολ του Γιάννου, προκειμένου να εκθέσει την αρμάδα του Πειραιά.
Και κάπως έτσι φτάσαμε στις Βρυξέλλες, με τον Τάσο Κολλίντζα να εγκαλείται επειδή δεν κατάλαβε με τη μία το χέρι του παίκτη της Άντερλεχτ (ούτε οι παίκτες του Ολυμπιακού το κατάλαβαν και διαμαρτύρονται για κόρνερ) αλλά και για την περιγραφή στο γκολ τω γηπεδούχων, ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ τον λόγο. Επειδή δεν είδε φάουλ στον Ρομπέρτο; Ίσως για αυτό. Τι πάει να πει δεν υπήρχε; Αν ο Ολυμπιακός λέει ότι υπήρχε, τότε καλά θα κάνει ο κάθε τυχάρπαστος δημοσιογράφος να το ανακαλύψει, αν δεν θέλει να έχει άσχημα ξεμπερδέματα
Όλα αυτά έχουν συμβεί μόνο φέτος. Παρεμπιπτόντως, βρισκόμαστε ακόμα στον Φεβρουάριο και ακολουθούν δυο παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ για τα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδος, σε μετάδοση ΟΤΕ –TV (με ελεύθερο σχολιασμό των επίμαχων φάσεων σα να λέμε). Οι πληροφορίες λένε ότι ο Ολυμπιακός προσπαθεί να (επί) βάλει δικό του άνθρωπο σε θέση σχολιαστή στον ΟΤΕ. Το όνομα του Κώστα Βερνίκου -που εργάζεται στις διεθνείς σχέσεις της ΠΑΕ Ολυμπιακός- διαψεύστηκε αλλά η ουσία και η κεντρική ιδέα δεν αλλάζει.
Αφήνω εκτός κειμένου διάφορες άλλες «ομορφιές», όπως τον αποκλεισμό του ΣΠΟΡ ΦΜ από τη μετάδοση του ματς Ολυμπιακός – Μπάγερν ή τα εμμετικά, συνήθως ανυπόγραφα –κι ας ξέρουμε όλοι ποιος τα γράφει ή έστω ποιος τα υπαγορεύει - κείμενα σε ερυθρόλευκα σάιτ (όχι σε οπαδικά blog, σε κανονικά, δημοσιογραφικά σάιτ) εις βάρος δημοσιογράφων που ενοχλούν , έστω και λίγο, τον μεγάλο Θρύλο και τον ανυπέρβλητο πρόεδρο του (Πριν μερικές μέρες μόνο, διάβασα ένα ξερατό ασχήμιας και χυδαιότητας εις βάρος του Μιχάλη Τσόχου, μόνο και μόνο, επειδή σε άρθρο στο gazzetta.gr έγραψε ότι ο Ολυμπιακός ελέγχει την ΕΠΟ . Πέρα από την απύθμενη καφρίλα του κειμένου, η στοχοποίηση του ανθρώπου θα έπρεπε να έχει κινητοποιήσει αυτεπάγγελτα τις αρμόδιες αρχές). Και τις αφήνω απ ΄ έξω διότι θα μας πάρει η άλλη εβδομάδα αν τις απαριθμήσει όλες.
Έτσι κι αλλιώς το νόημα το έχετε πιάσει νομίζω. Οι διοικούντες την ΠΑΕ Ολυμπιακός αντιλαμβάνονται τη δημοσιογραφία είτε ως ένα ατελείωτο λιβανιστήρι, είτε ως ένα διαρκές non paper - προσοχή, να το περάσετε ως δική σας άποψη! Βασικά την αντιλαμβάνονται ως μέσο δημιουργίας μιας εικονικής πραγματικότητας, στο πλαίσιο της οποίας, όταν ο Ολυμπιακός κερδίζει, κερδίζει επειδή είναι ομαδάρα και όποτε χάνει, χάνει επειδή τον αδίκησε η διαιτησία, έπαιζε σε ζούγκλα ή απλώς ήταν υπέροχος αλλά άτυχος!
Οτιδήποτε αποκλίνει έστω και ελάχιστα από το συγκεκριμένο πρότυπο, ενεργοποιεί αμέσως αντανακλαστικά Βόρειας Κορέας! Και το χειρότερο δεν είναι αυτό. Το χειρότερο, όπως έχω γράψει ξανά και ξανά, είναι ότι ο κλάδος αποδέχεται την συγκεκριμένη, εξόφθαλμη προσπάθεια χειραγώγησης δια της τρομοκρατίας, με συγκλονιστική απάθεια! Το μιντιακό bullying του Ολυμπιακού αποδίδει, επειδή το αφήνουμε να αποδίδει. Επειδή τα αρμόδια, δημοσιογραφικά όργανα αντιδρούν, όταν αντιδρούν, αργά και όχι αποτελεσματικά. Και, κυρίως, επειδή οι δημοσιογράφοι έχουν χάσει προφανώς – αν είχαν ποτέ – κάθε αίσθηση αλληλεγγύης. Διαρρέει τη «δυσαρέσκεια» της η ΠΑΕ για τον Κολλίντζα και αντί να της πουν πρώτοι από όλους οι ρεπόρτερ Ολυμπιακού «τι λέτε ρε μάγκες; δεν είπε απολύτως τίποτα μεμπτό ο άνθρωπος, απλώς έκανε καλά τη δουλειά του - πάτε καλά;», την αναπαράγουν.
Οι απεργίες των αόριστων διεκδικήσεων δεν οδηγούν πουθενά. Γιατί δεν ξεκινάμε από κάτι πιο συγκεκριμένο: Μια απεργία διαρκείας ας πούμε από την κάλυψη των αγώνων του Ολυμπιακού (και οποιουδήποτε άλλου λειτουργεί ή επιχειρήσει να λειτουργήσει στο μέλλον με τον ίδιο τρόπο), μέχρι να σταματήσει όλη αυτή η χυδαιότητα. Δεν ξέρω αν θα πετύχαινε κάτι. Ξέρω πάντως ότι θα έδινε ένα ισχυρό μήνυμα στην ΠΑΕ Ολυμπιακός ότι η ελληνική, αθλητική δημοσιογραφία δεν της ανήκει. Και μην ανησυχείτε, οι αγώνες δεν θα έμεναν χωρίς περιγραφή. Υπάρχουν άξια παιδιά στην ομάδα για να αντικαταστήσουν τους ενοχλητικούς δημοσιογράφους που έχουν την τάση να λένε όσα βλέπουν: Ο Σιόβας, ο κυρ – Σάββας ή ακόμα και ο Παϊτίμ «fucking» Κασάμι, για μια πιο κοσμοπολίτικη νότα!
