Λουκ Στιλ: Οσες φορές χρειάστηκε έδειξε τα αντανακλαστικά του, ενώ δεν φέρει ευθύνη στα γκολ που δέχτηκε.
Τζιαντομένικο Μέστο: Σταθερή αξία για ένα ακόμη παιχνίδι ο Ιταλός δεξιός μπακ που ήταν και πάλι ισορροπημένος στα καθήκοντά του και είχε στο ενεργητικό του την εξαιρετική σέντρα προς τον Καλτσά στη φάση του δεύτερου γκολ.
Ράσμους Τελάντερ: Εβγαινε πρώτος στη μπάλα, ήταν ανίκητος στο ψηλό παιχνίδι, περιόρισε στο ελάχιστο τα λάθη του, αλλά η τύχη του γύρισε την πλάτη και ο τραυματισμός του ήρθε σε ένα χρονικό σημείο που πήγαινε απ’ το καλό στο καλύτερο.
Στάθης Ταυλαρίδης: Βγήκε νικητής στις περισσότερες μονομαχίες του με τους προσωπικούς του αντιπάλου, χρεώθηκε κάποια φάουλ στα οποία εξαντλήθηκε η αυστηρότητα από τον διαιτητή και προσπάθησε να παίξει και για τον Τελάντερ μετά την αναγκαστική αλλαγή του.
Ντάνιελ Πράνιτς: Αντιμετώπισε πολλά προβλήματα στο πρώτο ημίχρονο από τα ανεβάσματα του Κουλιμπαλί στην πλάτη του, δεν είχε και την βοήθεια που θα έπρεπε από τον συμπαίκτη της πλευράς του (Αμπεϊντ) και η απόδοσή του σε γενικές γραμμές ήταν προβληματική.
Κάρλος Ζέκα: Ηταν και πάλι εξαιρετικός ανασταλτικά κόβοντας τις περισσότερες προσπάθειες των αντιπάλων του και πάτησε κάθε σπιθαμή του γηπέδου. Δεν πήρε πολλές πρωτοβουλίες, αλλά ήταν και πάλι “βιονικός” και μεταξύ των κορυφαίων του αγώνα.
Μάικλ Εσιέν: Δεν κατάφερε να δείξει την ποιότητά του ως δεύτερος “κόφτης” στη μεσαία γραμμή και είχε αργές επιστροφές, ενώ στο διάστημα που αγωνίστηκε (αναγκαστικά) ως στόπερ έδωσε τον καλύτερό του εαυτό και βοήθησε όσο μπορούσε την ομάδα.
Νίκος Καλτσάς: Μακράν η καλύτερή του εμφάνιση στο διάστημα της παρουσίας του στον Παναθηναϊκό. Πέτυχε δύο καθοριστικά γκολ πιστοποιώντας την ιδιαίτερη επαφή του με τα δίχτυα (ειδικά στο δεύτερο) και είχε τη σημαντικότερη επιρροή στη σημερινή νίκη του Παναθηναϊκού.
Μλάντεν Πέτριτς: Ο Στραματσόνι τον χρησιμοποίησε σε ελεύθερο ρόλο πίσω από τον Κλωναρίδη και παρότι έχασε πολύ στα τρεξίματα του άξονα και κυρίως τις επιστροφές σε φάση άμυνας, πήρε και πολλά στο δημιουργικό κομμάτι με το κράτημα και το σωστό σπάσιμο της μπάλας.
Μεχντί Αμπεϊντ: Παραφωνία για τον Παναθηναϊκό στο πρώτο ημίχρονο, δεν αντεπεξήλθε στο ρόλο του αριστερού χαφ που δεν είναι άλλωστε η θέση στην οποία αγωνίζεται. Στο δεύτερο ημίχρονο βελτιώθηκε τακτικά/ανασταλτικά αλλά οι εμπνεύσεις του ήταν ημιτελείς και σίγουρα έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης στο δημιουργικό σκέλος.
Βίκτωρας Κλωναρίδης: Επιλέχθηκε για την κορυφή της επίθεσης και δικαίωσε τον προπονητή του, δημιουργώντας ρήγματα με την ταχύτητά του στην αντίπαλη άμυνα και έχοντας στο ενεργητικό του ένα δοκάρι και ένα γκολ.
Ολιβιέ Μπουμάλ: Η τύχη του γύρισε την πλάτη λίγα λεπτά μετά την έξοχη ασίστ που έδωσε στο γκολ του Κλωναρίδη, στο χρονικό σημείο της καθιέρωσής του στον Παναθηναϊκό.
Ρόμπιν Λουντ: Μπήκε άμεσα στο πνεύμα του αγώνα, έβγαλε τρεξίματα και πίεση, αλλά ήταν ημιτελείς στις προσπάθειές του και να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες δημιουργικά.
Λούκας Εβαντζελίστα: Ο Βραζιλιάνος μέσος είχε λίγο χρόνο να δείξει την ποιότητά του, αλλά η αλλαγή του βοήθησε στη συνοχή της ομάδας που ήταν και το ζητούμενο στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο.