Λένε πως «ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη». Γνωμικό του θυμόσοφου ελληνικού λαού, που ταιριάζει… γάντι στην περίπτωση του ΠΑΟΚ. Βλέποντας το παιχνίδι του Δικεφάλου στην Ξάνθη, διαπίστωσα (για πολλοστή φορά) ότι το πρόβλημα αυτής της ομάδας, δεν είναι ένα καλό επιτελικό χαφ με επιθετικά χαρακτηριστικά. Οσο χρήματα κι αν δαπανήσει ο Ιβάν Σαββίδης, όσο καλός κι αν είναι ο παίκτης που θα αποκτηθεί, δεν θα καταφέρει να λύσει το σταυρόλεξο του ΠΑΟΚ.
Του ΠΑΟΚ που είδα και είδατε στην Ξάνθη. Του ΠΑΟΚ που βλέπω και βλέπετε από τον Νοέμβριο μέχρι τώρα. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν κέρδισε στα Πηγάδια ο Δικέφαλος. Και να κέρδισε, την ίδια άποψη θα είχα. Άποψη που επαναλαμβάνω τους τελευταίους μήνες παρακολουθώντας τον ΠΑΟΚ να κερδίζει ασθμαίνοντας ομάδες όπως ο Πλατανιάς, η Καλλονή, η Βέροια και ο ΠΑΣ Γιάννινα.
Αν δεν είχε οίστρο ο Ολσεν στην Ξάνθη και δεν βρισκόταν σε… επιφυλακή όλοι οι… άγγελοι του ΠΑΟΚ, το σκορ μπορούσε να ήταν 3-0 υπέρ των γηπεδούχων στο 25΄. Χωρίς ίχνος υπερβολής. Αυτή είναι η αλήθεια και ξέρω ότι ως συνήθως η αλήθεια πονάει. Ήταν ένας εφιάλτης να χάνει η Ξάνθη την μια ευκαιρία μετά την άλλη, οι παίκτες του ΠΑΟΚ να έχουν χάσει την επαφή τους με την πραγματικότητα και ο προπονητής να διαμαρτύρεται στους διαιτητές από τον πάγκο.
Το θέμα μου λοιπόν δεν είναι το αποτέλεσμα. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τα τρία προηγούμενα παιχνίδια και εξέφραζα προβληματισμό παρά τις νίκες. Δεν κρίνω την ομάδα, τον προπονητή, τους παίκτες, τις καταστάσεις, από το αποτέλεσμα. Η εμφάνιση είναι το βασικό θέμα συζήτησης. Ακόμα καλύτερα, οι εμφανίσεις. Που είναι προβληματικές στο σύνολο τους. Ο ΠΑΟΚ δεν έχει μόνο αγωνιστικό πρόβλημα αλλά και πρόβλημα νοοτροπίας. Το έχω επισημάνει από καιρό. Η ομάδα δεν έχει ταυτότητα, αγωνιστικό προσανατολισμό, ψυχολογία. Βαδίζει στα χαμένα, γεγονός που απορρέει από την ανασφάλεια του προπονητή.
Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς την απόφαση του Τούντορ να χρησιμοποιήσει τον Τζιόλη κεντρικό αμυντικό δίπλα στον Τζαβέλλα. Θυμίζω ότι κριβώς το ίδιο είχε πράξει πέρσι στην Ξάνθη ο Αγγελος Αναστασιάδης, ο ΠΑΟΚ έφυγε από τα Πηγάδια με 4 γκολ στην πλάτη του και ξεκίνησε ο κατήφορος. Δεν μπορώ να εξηγήσω τη χρησιμοποίηση του (ξεχασμένου στον πάγκο) Σάμπο στο αριστερό άκρο της επίθεσης. Δεν μπορώ να εξηγήσω την απόφαση να μείνει ο Μπερμπάτοφ στον πάγκο μετά την εμφάνιση που πραγματοποίησε στην Τούμπα στο παιχνίδι με την Βέροια.
Τι μπορεί να αλλάξει λοιπόν ένα 10αρι; Μπορεί να διορθώσει ένας παίκτης τα κακώς κείμενα στον ΠΑΟΚ; Δε νομίζω. Το πιθανότερο είναι να παρασυρθεί από το γενικότερο κλίμα και να έχει την ίδια τύχη με τον Νάτχο και Νομπόα. Που παρά τις τεράστιες δυνατότητες τους, δεν κατάφεραν να προσφέρουν βοήθεια στον ΠΑΟΚ.
Το πρόβλημα του ΠΑΟΚ είναι μεγάλο και δεν λύνεται ούτε με έναν, ούτε με δυο καλούς παίκτες. Λύνεται με τη σωστή άσκηση διοίκησης στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Έννοια εντελώς άγνωστη στην Τούμπα. Κάτι που επίσης είχα επισημάνει από τον Νοέμβριο και κάποιοι διαφώνησαν. Γιατί απλά δεν ξέρουν ότι ο Τούντορ λειτουργεί και δρα αυτόνομα. Χωρίς δηλαδή να ελέγχεται ή έστω να καθοδηγείται (με την καλή έννοια της λέξης) από τον Αρνεσεν που θα έπρεπε να ελέγχεται και να καθοδηγείται (με την καλή έννοια της λέξης) από τον Ιάκωβο Αγγελίδη.
Αυτή η ομάδα, με τον τρόπο που λειτουργεί, δεν έχει τύχη. Αρμενίζει στραβά και το τέλος της χρονιάς θα την βρει στον ίδιο παρονομαστή με πέρσι, πρόπερσι και αντιπρόπερσι. Το πρόβλημα χρίζει συνολικής αντιμετώπισης και όχι αποσπασματικής όπως η αντικατάσταση του προπονητή. Με ευχολόγια, συσκέψεις και επιτροπές δεν λύνονται τα προβλήματα. Όπως έχει γράψει πολλές φορές, ένα πρόβλημα λύνεται όταν τι εντοπίσεις και παραδεχθείς ότι υπάρχει. Αν στρουθοκαμηλίζεις, απλά θα υποστείς τις συνέπειες.
