Η πρώτη μεγάλη αλλαγή στην ΑΕΚ, που σε ένα κανονικό κόσμο δεν μπορεί να μεταμορφωθεί από την μία μέρα στην άλλη όπως μεταμορφώθηκε ας πούμε ο Ολυμπιακός το… 1996, είναι αυτή η σιγουριά στο δικό της μισό γήπεδο. Καμία αντεπίθεση δεν έφαγε η ΑΕΚ, καμία οργανωμένη επίθεση του αντιπάλου δεν έφτασε καν να γίνει σουτ πόσο περισσότερο κανονική ευκαιρία. Αυτή είναι η βαση μιας ομάδας που βασίζεται κυρίως στο αμυντικό τρανζίσιον και στο τι κάνει κάθε παίκτης όταν η μπάλα χάνεται. Ήταν κάτι που έλειπε πάρα πολύ από την ομάδα και βέβαια είναι πολύ σημαντικό ιδίως σε τέτοια ματς που με ένα γκολ ή ακόμη και χωρίς γκολ αλλά με δυο ευκαιρίες του αντιπάλου που θα σε τρομάξουν και θα σε κρατήσουν πίσω μπορεί να αλλάξει η μορφή του αγώνα.
Σε βάρος σου πάντα. Αυτό σημαίνει πραγματικός έλεγχος του παιχνιδιού και δεν έχει να κάνει σε καμία περίπτωση με το ποσοστό κατοχής της μπάλας. Οταν έχεις λοιπόν τον πραγματικό έλεγχο και μπορείς να κάνεις 6-8 καλές ευκαιρίες δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάρεις το παιχνίδι. Έτσι έγινε χθες. Είτε με 1 είτε με 2 είτε με 3-0 ‘οπως θα μπορούσε να γίνει στο τέλος, μόνο το πέναλτι αν έμπαινε, το δεδομένο ήταν πως η ΑΕΚ θα έπαιρνε το ματς. Αυτό σημαίνει πραγματικά σωστό ποδόσφαιρο. Φυσικά δεν θα είναι έτσι πάντα. Και ευκαιρίες θα κάνουν οι αντίπαλοι και γκολ θα βάλουν. Όμως με τέτοιο αμυντικό τρανζίσιον και οργάνωση απέναντι και σε οργανωμένες επιθέσεις είναι δεδομένο πως τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα για την ΑΕΚ. Για αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα η συγκέντρωση.
Αφού υπήρχε το δεδομένο λοιπόν χθες ο Πογιέτ για άλλη μια φορά… “πείραξε” την ομάδα την κατάλληλη στιγμή. Δύο σωστές αλλαγές που ανέβασαν την ΑΕΚ. Σωστά αντικαταστάθηκε ο Μπουονανότε που δεν ήταν καλός χθες και έτσι ο Πλατέλλας είδε στην πράξη πως δεν έχει κανένα πρόβλημα όταν είναι σωστός στη δουλειά του και βέβαια έβαλε και το πρώτο του γκολ στην Α Εθνική.
Και μάλιστα κάνοντας άριστη διαγώνια κίνηση βγαίνοντας υποδειγματικά σε θέση φορ, μια κίνηση που πλάκα πλάκα δεν θυμάμαι να την είχε κάνει ποτέ στα προηγούμενα ματς. Κι όπως είπε κι ο προπονητής στις δηλώσεις: “Το βασικό για μένα είναι οι παίκτες που γίνονται αλλαγή να νιώθουν σημαντικοί και να μου βάζουν δύσκολα για την 11άδα στο επόμενο ματς. Και σήμερα μου έβαλαν δύσκολα... Μπορεί να είναι κακό για κάποιον που ξεκίνησε βασικός, αλλά είναι καλό για την ομάδα". Αυτή είναι η σωστή φιλοσοφία. Και για όσους αναρωτήθηκαν ρητορικά γιατί χθες που έγινε αλλαγή στο 60 ο Μπουονανότε δεν μίλησε κανείς η απάντηση είναι απλή. Γιατί δεν ήταν καλός. Είναι άλλο να γίνεσαι αλλαγή στο 60 όταν έχεις βάλει δύο γκολ ή ένα γκολ κι άλλο όταν απλά δεν πας καλά. This is football που λέγανε και κάτι ψυχές.
Η είδηση βέβαια και το καλύτερο νέο σε ατομικό επίπεδο χθες ήταν η επανεμφάνιση του Τζιμπούρ. Δύο ασίστ, άσχετα αν δεν μπήκαν γκολ, μια τρομερή κεφαλιά που αποκρούστηκε εκπληκτικά από τον Κυριακίδη και βέβαια το κερδισμένο πέναλτι. Η ΑΕΚ στα 23 λεπτά και τις καθυστερήσεις είχε πάλι σέντερ φορ. Με όλο το σεβασμό στον Αραβίδη δεν είναι σέντερ φορ και με όλη την συμπάθεια στον Κρισάντους δεν είναι για βασικός στην ΑΕΚ. Στα τελευταία 23 λεπτά η ΑΕΚ έπαιξε όπως θα έπαιζε σε όλα τα ματς αν δεν την πάθαινε ο Τζιμπούρ στο πρώτο παιχνίδι. Τώρα θα δούμε την ΑΕΚ όπως ήταν προγραμματισμένη να την δούμε το καλοκαίρι.
Την κανονική ΑΕΚ και με πολύ καλύτερο, κατά την άποψη μου, προπονητή που χτίζει σιγά σιγά με υπομονή εκμεταλλευόμενος το ρόστερ που πάντα επέμενα και επιμένω πως είναι πολύ καλό κι ας είχε κάποιες ελλείψεις. Και κάποιες ανορθογραφίες που βέβαια ο Πογιέτ τις διορθώνει σιγά σιγά. Και με την ενίσχυση εκεί που χρειάζεται τα πράγματα θα είναι ακόμη καλύτερα. Αρκεί να συνεχιστεί η σωστή δουλειά. Η ποιοτική δουλειά πάνω στην κουλτούρα της τακτικής που λέει κι ο Φερνάντο. Για τον Ραφίκ το μόνο που μπορείς να ευχηθείς είναι να συνεχίσει έτσι με μεγαλύτερη, εννοείται, διάρκεια. Με τον κανονικό Τζιμπούρ άνευ… τρέλας η ΑΕΚ έχει σέντερ φορ πρωταθλητισμού.
Σε ατομικό επίπεδο τώρα είναι η στιγμή να στηρίξουμε τον Μάνταλο. Που στην κακή του μέρα έφταιξε το πρώτο γκολ και θα μπορούσε να έχει βάλει και δύο ο ίδιος βγαίνοντας στο ένα τέλεια στην πλάτη σαν κρυφός φορ. Είναι ο αρχηγός και το μέλλον της ομάδας. Είναι φυσιολογικό και σχεδόν δεδομένο πως ο παίκτης που επιστρέφει από μεγάλη απουσία ξεκινάει δυνατά, γιατί είναι πιο φρέσκος από όλους, αλλά στη συνέχεια κάνει μια μικρή κοιλιά όταν μπουκώνει φυσιολογικά. Θα περάσει κι ο Πέτρος θα είναι αυτός που θέλουμε. Στα υπόλοιπά η ΑΕΚ έχει επιτέλους με Αρθο και Κολοβέτσιο δυο σέντερ μπακ που ξέρουν καλά την θέση.
Ο Ισπανός δεν είναι τοπ κλας αλλά σίγουρα είναι ο καλύτερος που έχει η ΑΕΚ. Και βέβαια με γυμνό μάτι φαίνεται πως δίνει ηρεμία στην ομάδα. Μια ηρεμία που δεν υπήρχε και φυσιολογικά δεν υπήρχε γιατί απουσίαζε η εμπειρία. Αυτά για αρχή. Νωρίς είναι ακόμη να τον κρίνουμε. Σίγουρα όμως το ότι δεν έπαιξε λεπτό πριν τον Πογιέτ ήταν… ανωμαλία. Την πλήρωσε η ΑΕΚ, την πλήρωσε κι ο Τζανετόπουλος που αν δουλέψει στα βασικά της άμυνας έχει μέλλον. Και σαν στόπερ και σαν αμυντικό χαφ. Είμαι βέβαιος πως όταν τον ξαναδούμε θα είναι πολύ καλύτερος. Προχωράμε. ΤΟ Σάββατο ήπιαμε φαρμάκι στο ΟΑΚΑ. Μια ήττα εκτός προγράμματος δεν είναι καταστροφή. Αλλά ΟΧΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ. Τέλος πάντων. Η ομάδα έχει μπροστά της τρία σερί εκτός έδρας ματς που δεν είναι φαβορί. Οπως λένε οι… παλιοί, δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να παίζεις αμέσως μετά από μια βαριά ήττα.
