Δυο λόγια σαν επόμενη μέρα. Και όσο πατάμε γερά στα πόδια μας και όσο αντέχουν τα χέρια μας εδώ – και παντού - θα είμαστε –για να τα λέμε. Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό. Και σε ΟΠΟΙΟΝ ΑΡΕΣΕΙ.
Ο τίτλος λοιπόν του κειμένου τα λέει ΟΛΑ. Και κερατάς και δαρμένος είναι ο Παναθηναϊκός κύριοι. Σαν να σε κερατώνει 20 χρόνια η γυναίκα σου. Να έχει πάρει ότι κινείται. Από φραγκάτο μέχρι πακιστανό απ’ τα φανάρια. Και στο φινάλε να σε κατηγορεί και να κοντεύει να πείσει κι όλο τον ντουνιά ότι την… απάτησες. Και ούτε καν με γκόμενα αλλά με μια πόρνη του 10άευρου. Ρε κάντε μας τη χάρη!
Θα μιλήσω επί προσωπικού, διότι ο καθένας μπορεί να πιστεύει ότι θέλει ή ότι του σερβίρουν. Αν ερχόμουν σήμερα στην Ελλάδα, αν δεν είχα πάει χθες ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ στο γήπεδο και πάνω απ’ όλα (και επειδή ο κόσμος είναι μικρός) - αν δεν ΗΞΕΡΑ τι ρόλο βαράει ο καθένας από αυτούς που (περι) γράφουν μπορεί και να πίστευα ότι στη Λεωφόρο ΠΡΙΝ την ανακοίνωση ματαίωσης του αγώνα έγινε τέτοια κόλαση που όμοια της δεν έχει ξαναζήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι κάπως διαφορετική και από ελάχιστους θα την διαβάσετε. ΨΕΜΑΤΑ σας λένε και οι περισσότεροι το κάνουν ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ (όχι πως δεν υπάρχουν και παντελώς άσχετοι, ανυποψίαστοι, αφελείς). Μήπως είναι η πρώτη φορά; Σε ΠΟΙΟ σοβαρό θέμα που αφορά το ποδόσφαιρο οι περιγραφείς της χθεσινής «ζούγκλας» πήραν θέση ή το ακούμπησαν στην πραγματική του διάσταση; ;Oταν έπρεπε να τα πουν οι περισσότεροι δεν ήταν ΠΟΥΘΕΝΑ!
Βολεύει η γενίκευση και το να χτυπάς στα σίγουρα. Ποιοι είναι αυτοί τη στιγμή οι εύκολοι στόχοι; Ο Παναθηναϊκός ως σύλλογος, η Λεωφόρος ως γήπεδο και η ΘΥΡΑ 13 ως οπαδικό κίνημα που δεν παραδίνεται. Αυτοί ενοχλούν, αυτοί χαλάνε τη μανέστρα, αυτούς θα στοχοποιήσουν με ψέματα και με μισές αλήθειες για να γίνει η «δουλειά». Είπαμε άλλωστε και χθες πως τα βλέμματα του κόσμου έπρεπε να στραφούν ΑΛΛΟΥ. Και καθάρισε γι’ αυτό η… πρώτη φορά αριστερά, που επί της ουσίας είναι… δεύτερη φορά Χούντα. Αν και αυτά που έγιναν χθες στη Λεωφόρο ούτε επί Χούντας δεν θα συνέβαιναν.
Πάμε πάλι από την αρχή. ΤΙ έγινε χθες στη Λεωφόρο; Επεσαν ΚΑΚΩΣ ΚΑΙ ΒΛΑΚΩΔΩΣ στις έξι το απόγευμα τρεις τέσσερις φωτοβολίδες – στιλό. ΤΙ ακολούθησε για δυο ώρες; Η πιο απόλυτη εκκλησία που έχει υπάρξει ποτέ όχι σε ντέρμπι αλλά σε ποδοσφαιρικό ματς γενικότερα. Αφήστε με εμένα. Ρωτήστε ΕΝΑΝ που ήταν εκεί, από 10 έως 110 ετών και το ίδιο θα σας πει. ΤΙ έδειξαν και πρόβαλαν τα κανάλια και οι λοιποί» λειτουργοί». Τα όσα έγιναν ΜΕΤΑ τη ματαίωση του αγώνα και τα μετέφρασαν «αυθόρμητα» ως την αιτία που δεν έγινε το ματς. Ε ΤΙ δεν καταλαβαίνεις λοιπόν;
Το χθεσινό ματς μπορούσε χθες να ξεκινήσει ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ. Απλά κάποιοι δεν ήθελαν. Ο Παππάς δεν έκανε καν τον κόπο να βγει να τσεκάρει. Ο Κουκουλάκης που είναι οφθαλμίατρος και δεν βλέπει πέναλτι από το μισό μέτρο έκρινε ότι το γήπεδο είναι ακατάλληλο. Το ίδιο και η αστυνομία. ΟΚ. Ακόμη και έτσι να είναι – που ΔΕΝ είναι. Γιατί δεν το ματαίωναν νωρίτερα να τελειώνει η ιστορία. ΠΟΣΟ μυαλό χρειαζόταν για να καταλάβει κανείς ότι όχι μόνο η ματαίωση αλλά κυρίως ο τρόπος που αυτοί ΜΕΘΟΔΕΥΤΗΚΕ θα ξυπνήσει και τους νεκρούς; Αλλά μάλλον αυτό ήθελαν. Και το πέτυχαν.
Δυο λόγια τέλος για τις εξελίξεις. Ορθώς δεν έφυγε ΤΩΡΑ ο Αλαφούζος και θα ήταν μέγα λάθος του να το κάνει. Αν ο ίδιος κρίνει ότι συντρέχουν όντως λόγοι αποχώρησής του είναι δικαίωμά του να το κάνει αρκεί να προσπαθήσει να εξασφαλίσει μια ομαλή μετάβαση και όχι να αφήσει εκ νέου το χάος που αυτός παρέλαβε. Μεταξύ άλλων θα πετάξει και τη δική του προσπάθεια εκτός από τα λεφτά του.
Από εκεί και πέρα ο κόσμος του Παναθηναϊκού όσο μπερδεμένος, διχασμένος και απογοητευμένος κι ας είναι τη δεδομένη στιγμή δεν πρέπει να κάνει πίσω. Να είναι κοντά και στο κάλεσμα της Τετάρτης και όπου τον καλεί το τριφύλλι. Αυτά και θα επανέλθουμε…
