Να ξεκινήσουμε από τα… βασικά. Την άλφα βήτα που λέμε. Αυτό που έγινε στην Ξάνθη με τον Βοσκάκη και στο Περιστέρι με τον Κύζα και τους βοηθούς του ήταν απλά η εξαίρεση του κανόνα. Ας μην παίρνουν θάρρος λοιπόν οι «άμα έχεις ομάδα κερδίζεις και την διαιτησία» γιατί απλά γελάμε μαζί τους και τζάμπα (;) ξεφτιλίζονται.
Καταρχήν δεν υπάρχει πουθενά γραμμένος σαν κανόνας, παρά μόνο στα… non paper, πως άμα δεν παίζεις καλά απαγορεύεται να μιλάς για διαιτησία. Καλή η δικαιολογία ενός καλοταϊσμένου συστήματος, ενός καλολαδωμένου μηχανισμού αλλά δεν πείθει ούτε… βλάκες. Αλλάξτε κασέτα, διασύρεστε.
Από τη στιγμή που το Χ, Ψ κοράκι σε βάλει στο μάτι τις περισσότερες φορές θα το πληρώσεις. Δεν του έκατσε του Βοσκάκη στην Ξάνθη, δεν έκατσε στους Κύζες στο Περιστέρι αλλά αυτό λίγες φορές θα συμβαίνει. Και εξαρτάται φυσικά και από την αντίπαλό σου.
Πάρτε για παράδειγμα το ματς στην Τούμπα. Τρως την πιστολιά από τον Αρετόπουλο στο 0-0, μέχρι να καταλάβεις από πού σου ήρθε έχεις φάει και το δεύτερο, άντε μετά να το γυρίσεις. Ειδικότερα αν παίζεις και σε δύσκολη έδρα, με καλή ομάδα, που ψάχνει με νύχια και με δόντια ένα αποτέλεσμα μπας και πείσει ότι μπορεί να μπει σφήνα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Πώς να γλιτώσεις δηλαδή, αν δεν είσαι και καλά;
Στην Ξάνθη αντίθετα και στο Περιστέρι έδειξες τα άντερά σου και τους ξεφτίλισες. Όπως και στην πρεμιέρα στο Αγρίνιο, με το νταβατζιλίκι πέναλτι του Σιδηρόπουλου. Δεν γίνεται όμως ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ να ξεπερνάς τον εαυτό σου, δεν γίνεται όλα σου τα ματς να είναι αίμα κι άμμος και οι άλλοι να παίζουν σαν να είναι «φιλικά».
Θέλετε και το άλλο για το «πρώτο αίμα» και το ρόλο που παίζει; Πάρτε το από την ανάποδη. Ξεκινάς το ματς και δεν βλέπεσαι. Βάζεις ένα γκολ οφσάιντ, από ένα μαϊμού πέναλτι, με το χέρι ή ακόμη και με ΤΑ χέρια. Ανοίγεις το σκορ λοιπόν, λύνεσαι, πετάς τρία τέσσερα μπαλάκια μετά και ποιος το θυμάται το έγκλημα… Δεν το έχετε δει, δεν το έχετε ακούσει, δεν το έχετε διαβάσει; Έτσι φτιάχνονται οι… καρδιές των πρωταθλητών μάγκες.
Και κάτι τελευταίο. Τροφή για σκέψη. Δεν φταίει μόνο το ίντερνετ που δεν πουλάνε οι εφημερίδες και δεν τις διαβάζουν ούτε αυτοί που τις γράφουν. Φταίνε και οι ίδιες και την αυτοκριτική τους να την κάνουν όταν βλέπουν τα πρωτοσέλιδα που (δεν) βγάζουν ,μετά από χειρουργεία. Συνένοχοι στο φόνο είναι, οπότε ας μην κάνουν τους ανήξερους και τους κλαμμένους. Τα θέλουν και τα παθαίνουν και παίρνουν και στο λαιμό τους, αφήνοντας στην «πείνα» παιδιά που το παλεύουν, που διαφωνούν με αυτές τις πρακτικές αλλά δεν τολμούν να μιλήσουν γιατί θα περάσει ο επόμενος… Λάθος;
ΥΓ: Μεγαλύτερο κέρδος και από τους τρεις βαθμούς στο Περιστέρι είναι η «πολυτέλεια» που θα έχει ο Ιταλός να δουλέψει χωρίς έξτρα πίεση εν όψει ντέρμπι αλλά και η ηρεμία που σε μεγάλο βαθμό επανέρχεται στην εξέδρα. Στο ντέρμπι λοιπόν η Λεωφόρος τουλάχιστον από την αρχή θα είναι ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ, χωρίς γκρίνια, μουρμούρα κλπ, παρά με δεκαπέντε χιλιάδες ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΤΑΛΙΜΠΑΝ, τρελούς για την ομάδα τους!
