Η δημοσίευση της σε τρία μέρη δημιούργησε προσμονή… και αυτό επιβεβαιώνει ότι είχε ενδιαφέρον.
Όταν ήμουν στη Γερμανία μέναμε στον ίδιο κοιτώνα (διαμέρισμα) με ένα Ιάπωνα τον Τίκι και έναν Ρώσο (τότε ήταν Σοβιετική Ένωση, αλλά ο πατέρας του ήταν στο διπλωματικό σώμα) τον Σεργκέϊ.
Με τον Ιάπωνα δεν έβγαζες άκρη. Εξαιρετικός άνθρωπος, γεμάτος ταλέντα…αλλά από άλλον πλανήτη. … από τις κινήσεις μέχρι το πιο αυτονόητο καθημερινό πράγμα… τα έκανε όλα… πώς να το εξηγήσω; … αλλιώς! Άλλη κουλτούρα…
Με τον Σεργκέϊ τα πράγματα ήταν πιο απλά. Υπήρχε το ευρωπαϊκό δέσιμο… η κοινή γλώσσα… όμως όταν του έμπαινε κάτι στο μυαλό δεν του τοβγαζες ούτε με κομπρεσέρ. Θα το έκανε ο κόσμος να χλάσει… όπως το λέω… πρώτα θα χαλούσε ο κόσμος και μετά (και εάν) θα υποχωρούσε. Χαρακτηριστική ρωσικη αντίδραση… κάτι σαν μπετόν.
Όταν λοιπόν διάβασα τη συνέντευξη του Προέδρου του ΠΑΟΚ…θυμήθηκε ενστικτωδώς τον Σεργκέι.
Δεν τους νοιάζει τόσο ή ήττα… όσο η αποτυχία.
Αν προσέξατε ο κ.Σαββίδης δεν μίλησε καθόλου με νούμερα. Μίλησε μόνο για αποφάσεις που’χει πάρει. Η ρωσική του πλευρά αποκλείεται να δεχθεί την αποτυχία της σκέψης του…. Δλδ των αποφάσεων του.
-Θα κάνω τον ΠΑΟΚ μεγάλη ομάδα της Ευρώπης! είπε.
-Επειδή τον αγαπάω
-Γιατί τον αγαπάτε;
-Επειδή Κωνσταντινούπολη, άσπρο-μαύρο, επειδή δεν είναι απλά μια ομάδα, αλλά κάτι άλλο.
Με άλλα λόγια τα’πε όλα.
Ο ΠΑΟΚ είναι σήμερα η πιο trendy ομάδα στην Ελλάδα. Δεν λέω «πετυχημένη» trendy λέω… Ο λόγος είναι απλός: Βοήθησαν τα social media…το πάθος των φίλων του… αλλά βασικά το «παραμύθι ΠΑΟΚ» … η ιστορία που κουβαλάει δλδ… έγιναν πολύ συχνά viral.
O αδικημένος είναι πάντα ο αγαπημενος του πλήθους…
Όπου πάω στην Αθήνα όλο και συναντώ κάποιον που αγαπάει τον ΠΑΟΚ. Δεν εννοώ Θεσσαλονικέα στην Αθήνα… αλλά Αθηναίο… όχι Μακεδόνα τέσπα. Αυτό είναι σπουδαίο πράγμα…
Μα τι μπορει να αγαπήσει ενας από την Αθήνα στον ΠΑΟΚ; Τη διαμάχη του π.χ. με τον Άρη; Όχι δα… αγαπά το «παραμύθι» του.
Αυτό που ο αστός Παναθηναϊκός δεν είχε ποτέ… αυτό που’χε αλλά εχει (σχεδόν) χάσει ο Ολυμπιακός και αυτό που ψάχνει η ΑΕΚ… το «παραμύθι» (τον μύθο εννοώ) εκείνου που παλευει συνεχώς.
Οσες τεχνικές (οικονομικές) λεπτομέρειες κι αν είπε ο κ. Σαββίδης… όσο να φανέρωσε σκέψεις/αποφάσεις του,… όσο κι αν μίλησε για πρόσωπα… ούτε για μια στιγμή δεν άφησε στην άκρη το αδιόρατο/μυστηριακό που ενώνει ολους όσους αγαπούν τον ΠΑΟΚ.
Θέλει να τα αλλάξει όλα… αλλά δεν διανοείται να διαλύσει τα παλιά.
Αυτή είναι η γλώσσα του ΠΑΟΚ.
Τι έπαθε στα αλήθεια ενας τόσο ισχυρός επιχειρηματίας και αποφάσισε να δώσει μια τόσο εκ βαθεών συνέντευξη.
Μμμμμμμ…. Κρατάω πολύυυυυυ μικρά καλάθια.
Προφανώς και ανθρώπους όπως ο Ιβάν Σαββίδης ξέρουν να μετράνε/ελέγχουν το συναίσθημα!
Η απάντηση που΄χω στο μυαλό μου είναι αυθαίρετη, αλλά την πιστεύω:
Έδωσε τη συνέντευξη για να τονίσει ότι έχει συναισθήματα για την ομάδα…. Γιατί ως επιχειρηματίας ξέρει ότι οι επιτυχίες δεν είναι (μόνο) μαθηματικές πράξεις.