MENU
Google Logo

Προσθέστε το sdna.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Ο Τάτος όμως είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα από τα δεκάδες που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια που ο Ολυμπιακός έχει αλώσει το ποδόσφαιρο σε όλα τα επίπεδα. Ο Τάτος μόλις στα 26 του πάει στην Γ Εθνική κι ενώ όλο το καλοκαίρι το όνομα του δεν υπήρχε πουθενά. Ο Ατρόμητος τον είχε διώξει την τελευταία μέρα των μεταγραφών τον Γενάρη που πέρασε και είχε πάει στη Βέροια. Γ Εθνική λοιπόν.

Ένας παίκτης που είχε φτάσει στην Εθνική Ελλάδος ουσιαστικά σαν παίκτης του Ατρόμητου, αφού κλήθηκε πριν παίξει επίσημο ματς με τον Ολυμπιακό, επέλεξε το καλοκαίρι του 2011, όντας περιζήτητος, να πάει στην ομάδα του λιμανιού. Στο… «νεκροταφείο» ποδοσφαιριστών όπου κυρίως για τους παίκτες του Ελληνικού πρωταθλήματος το βασικό κριτήριο δεν είναι αν τον χρειάζεται ο Ολυμπιακός αλλά αν θέλει να τον πάρει κανείς άλλος. Κι αν ο Ολυμπιακός κάνει την δουλειά του, μοιράζοντας και παίκτες δεξιά κι αριστερά για το καλό του αθλήματος πάντα, οι παίκτες σαν τον Τάτο ή σαν τον Κολοβό και το ξυπνοπούλι τον Αυλωνίτη κάνοντας την λάθος επιλογή στο πικ της καριέρας τους ουσιαστικά επιλέγουν την επιστροφή στην αφάνεια.

Ο Τάτος λοιπόν που στα 22 του ήταν από τους καλύτερους Έλληνες στη θέση του πήγε Γ Εθνική και βαδίζει σε μια ατελείωτη κατηφόρα. Να το βλέπουν τα νέα παιδιά. και να συγκρίνουν με την ΑΕΚ που άνοιξε την πόρτα της Εθνικής σε παιδιά που θεωρητικά δεν είχαν ελπίδα. Παλαίμαχος ετών 26 ο Τάτος λοιπόν. Σε όλες τις μεγάλες ομάδες βέβαια μπορεί να χαθούν παίκτες όμως αυτό που γίνεται με τον Ολυμπιακό είναι ένα κανονικό «νεκροταφείο» παικτών και τα ονόματα πάρα πολλά.

«Νεκροταφείο» ποδοσφαίρου και όχι μόνο ποδοσφαιριστών βέβαια είναι εδώ και πολλά χρόνια η ομάδα του Πειραιά. Οι ομάδες που έχουν μάθει να του κάνουν τα χατίρια πρέπει να πήραν το μήνυμα από τον τορπιλισμό της συμφωνίας με τον ΟΠΑΠ που οδηγεί την Λίγκα στη διάλυση και τα ταμεία των περιφερειακών ομάδων τα κάνει ακόμη πιο μείον… Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι το πως έπεσαν τόσο έξω στο λιμάνι με τον… Μελισσανίδη.

Εκεί που τον έγραφαν μικρομέτοχο του ΟΠΑΠ και μάλιστα υπήρχαν δημοσιεύματα σε… αδέσμευτες εφημερίδες πως οι Τσέχοι του είχαν απαγορεύσει (!) και την… είσοδο στο κτίριο της εταιρίας ανακάλυψαν ξαφνικά πως με τις… μικρομετοχές του πάει να ελέγξει το ποδόσφαιρο. Και βέβαια όπως συμβαίνει τα 20 τουλάχιστον τελευταία χρόνια ο Ολυμπιακός μπήκε μπροστά για να το… προστατεύσει. Φυσικά κανένα ποδόσφαιρο δεν πάει να ελέγξει ο ΟΠΑΠ. Σε ανύποπτο χρόνο είχαμε γράψει ποιο είναι το πραγματικό τους πρόβλημα. Ήταν πολύ ωραία όταν μοίραζαν τα λεφτά του ΟΠΑΠ οι… προμηθευτές του. Δυστυχώς, για αυτούς, πλέον τα μοιράζουν οι ιδιοκτήτες του. Και τα δίνουν όπου συμφέρει την εταιρία και όχι τους προμηθευτές.

Ένα πράγμα είχαν ξεχάσει αλλά θα το θυμηθούν. Όλοι αυτοί που έγιναν δορυφόροι δεν το έκαναν από αγάπη αλλά από φόβο και αδυναμία. Προστάτη ήθελαν όπως και κάποιοι θεσμικοί που όχι μόνο δεν βρήκαν προστασία αλλά έχουν από 4-5 κατηγορίες ο καθένας. Όταν λοιπόν βεβαιωθούν οι προστατευόμενοι ότι ο προστάτης δεν μπορεί πια να τους προστατεύσει δεν φεύγουν απλά. Γίνονται και… εχθροί. Έτσι είναι παιδιά. Έρχεται το… μικροτέλος.

Το «Νεκροταφείο» ταλέντων και το…μικροτέλος της προστασίας