Ο Λιονέλ Μέσι, λοιπόν, το μεγαλύτερο ίνδαλμα παγκοσμίως για μικρούς, μεγάλους και... αγέννητους, ο μακράν καλύτερος ποδοσφαιριστής στον πλανήτη την τελευταία δεκαετία -με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα τουλάχιστον, διότι με την Αργεντινή δεν τον έχουμε καμαρώσει σε επίπεδα Μαραντόνα-, o πιο... ακριβός ποδοσφαιριστής στη Γη με αξία 211 εκατομμυρίων ευρώ, φοροδιέφευγε συστηματικά.
Αυτό δεν είναι νέο. Οι ειδήσεις έσκαγαν κατά ριπάς το τελευταίο εξάμηνο με τις ατασθαλίες και τις οικονομικές «ντρίμπλες» που έκανε στην ισπανική εφορία ο Αργεντίνος μάγος. Μόνο που εκεί, δεν τρώνε εύκολα... ποδιές οι δικαστικές αρχές και πολύ περισσότερο οι... δημοσιογραφικές, που «μπουμπούνισαν» το τεράστιο αυτό θέμα.
Στην Ελλάδα για παράδειγμα, όχι μόνο δεν οδηγούνται άμεσα στο εδώλιο οι μεγιστάνες του χρήματος και τα είδωλα της κοινής γνώμης, αλλά πρέπει να βρεθεί κάποιος... άγιος άνθρωπος δικαστής και ολίγον τρελός για να τρέξει αυτές τις υποθέσεις, οι οποίες ούτως ή άλλως έχουν το πλεονέκτημα να καθυστερούν στο πολυδαίδαλο ελληνικό «σύστημα».
Σκεφτείτε ότι μια δίκη της Χρυσής Αυγής ήταν να ξεκινήσει πριν από κάτι χρονάκια κι απ' την πολλή ταχύτητα, οι κατηγορούμενοι βγήκαν έξω. Και δεν είναι μόνο αυτή βεβαίως, αλλά τόσες και τόσες που τραβάνε χρόνια επειδή «χάνονται» κατηγορούμενοι για να παραμείνουν τα στόματα ερμητικά κλειστά, επειδή είδαμε δικαστές και εισαγγελείς να ελέγχονται πειθαρχικά από τους προϊσταμένους τους για παραλείψεις στην ακροαματική διαδικασία και πολλά άλλα.
Η Ισπανία, οικονομικά, είναι μια χώρα που έφτασε στο χείλος του γκρεμού. Εχει φυσικά μεγαλύτερα «αριθμητικά» μεγέθη από την ψωροκώσταινα, όμως απ' ότι φαίνεται δεν έχει χρεοκοπήσει ακόμα ηθικά στο σημείο του Ελλαδιστάν, που στο όνομα της κρίσης έχουμε βγάλει τον χειρότερο εαυτό μας, δηλαδή τον πραγματικό. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία...
Στα του Μέσι πάλι. Το παλικάρι έδειξε ότι δεν μπορεί. Δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενώπιον των δικαστών και το χειρότερο είναι άλλο: η φράση «εγώ δεν ήξερα τίποτα, εγώ άκουγα το μπαμπά μου». Πάλι καλά που δεν είπε «ποιος είναι ο κύριος, δεν τον ξέρω, πρώτη φορά τον βλέπω». Η στάση του Λίο είναι αποκαρδιωτική. Έως και ανήθικη. Να «δίνεις» έτσι στεγνά τον ίδιο σου τον πατέρα για να μην αναλάβεις τις ευθύνες σου, για να μην έχεις κυρώσεις από τα συμβόλαια που έχεις κλείσει.
Μόνο το ετήσιο συμβόλαιό του ανέρχεται σε 21,2 εκατ. ευρώ. Παρόλα αυτά, ο Μέσι έκρυψε... 4. Ενα ποσό, για τα δικά του δεδομένα, κυριολεκτικά για γέλια. Το οποίο, για τις δικές του αξίες ήταν... μεγάλο κι ας ήξερε ότι αν αποκαλυφθεί θα τον έβγαζε προς τα έξω «μικρό». Πραγματικά είναι πολύ κρίμα, ένας τεράστιος ποδοσφαιριστής που το όνομά του ακούγεται ακόμα και στα προαύλια σχολείων, να διασύρει ο ίδιος τον εαυτό του κατ' αυτόν τον τρόπο και να πατάει τη μπανανόφλουδα.
Κάτι ανάλογο, μπορώ να θυμηθώ μόνο με τον άλλο τεράστιο παίκτη, Μισέλ Πλατινί. Όλοι θυμούνται τις εντυπώσεις που άφησαν οι πανηγυρισμοί του εν μέσω... πτωμάτων στο Χέιζελ (και μην ξεχνάμε βέβαια τα 1,7 εκατ. που φέρεται να βούτηξε από τον Μπλάτερ).
Η ατάκα των Αγγελόπουλων
«Καταλάβετε που ζείτε» είπε μετά τη φιέστα του Ολυμπιακού ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, αναφερόμενος σε κόσμο και δημοσιογράφους για την οικονομική πολιτική της ομάδας, την κατάσταση της χώρας και συμπλήρωσε πως «από τρέλα ασχολείται εκείνος και ο αδελφός του με την ομάδα».
Προσωπικά, παραξενεύτηκα από τη φράση. Οι Αγγελόπουλοι είναι σοβαροί επιχειρηματίες και άνθρωποι, το έχουν αποδείξει. Τεράστια μεγέθη, από τα μεγαλύτερα στην Ελλάδα, που στη δούλεψή τους έχουν χιλιάδες εργαζόμενους, μερικοί εκ των οποίων οδηγήθηκαν, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα πέρυσι τέτοια εποχή αν θυμάμαι καλά, σε εθελουσία έξοδο σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις, τη Χαλυβουργική. Άρα, οι Αγγελόπουλοι ξέρουν καλά πως ο κοσμάκης έχει νιώσει στο πετσί του «που ζούμε» και γι' αυτό μου φάνηκε η τοποθέτηση του αφεντικού των ερυθρολεύκων λίγο περισσότερο αυθόρμητη από το «κανονικό». Διέκρινε πίσω από την ερώτηση του συναδέλφου κάποια αιχμή; Ίσως, αλλά δεν είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε κάτι τέτοιο.
Διότι, ας μη γελιόμαστε, οι 100-200 αμαξάρες που βλέπεις στο πάρκιν του ΣΕΦ και του Γ. Καραϊσκάκης, ίσως να μην ξέρουν «που ζούμε» (αν και αμφιβάλλω, διότι μια χαρά τους έκατσε ο φόβος του λαού), οι υπόλοιποι 11.500 όμως που κατακλύζουν το ΣΕΦ σε κάθε ματς της Ευρωλίγκας, δεν αγοράζουν εισιτήριο από τον ατέλειωτο τραπεζικό λογαριασμό. Αγοράζουν εισιτήριο που το έχουν ξεζουμίσει από τα καθημερινά έξοδα και την αγωνία της αβεβαιότητας.
Γιατί κι αυτοί (οι 11.500-12.000 του ΣΕΦ) την ίδια τρέλα με την ομάδα έχουν, κι ας μην τους ξέρει κανένας, κι ας μην είναι σίγουροι για την επόμενη μέρα...
