Έχουμε και λέμε: κανένα γκολ στα έξι τελευταία παιχνίδια απέναντί της. Καμία νίκη εδώ και μια πενταετία εντός έδρας. Ακροτελεύτια εντός έδρας επικράτηση από το μακρινό 2010. Εν ολίγοις, κάθε φορά που η Άρσεναλ υποδεχόταν την Τσέλσι τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο κι από κει στο ποδοσφαιρικό χείριστο.
Τα παραπάνω «στατιστικά» πρέπει να διάβασε ο Αρσέν Βενγκέρ και λίγο πριν ασπρίσουν ακόμη περισσότερο τα ήδη άσπρα του μαλλιά (βλέπετε, 20 χρόνια στον πάγκο της Άρσεναλ είναι αυτά...) πήρε την απόφαση από κοινού με τους παίκτες του να κάνουν κάτι γι' αυτή την κατάσταση.
Και έκαναν- ή, ακριβέστερα, και τι δεν έκαναν! Βρίσκοντας απέναντί τους την Τσέλσι του Κόντε, οι «Κανονιέρηδες» φρόντισαν να δείξουν από νωρίς ποιος θα είναι το αφεντικό της αναμέτρησης: μόλις στο 11΄ ο Σάντσες, μετά από μυθική γκάφα του Κέιχιλ, βγήκε απέναντι από τον Κουρτουά και δε λάθεψε, κάνοντας το 1-0.
Πριν προλάβουν να συνέλθουν από την ψυχρολουσία οι φιλοξενούμενοι, ούτε ένα τρίλεπτο αργότερα χάθηκε το τόπι: τρομερή ομαδική ενέργεια, ο Μπεγερίν έδωσε την ασίστ και ο Γουόλκοτ από κοντά δε δυσκολεύτηκε να «γράψει» το 2-0.
Κι επειδή μια τέτοια αγωνιστική «τούρτα» δεν πρέπει να μένει ποτέ χωρίς κερασάκι, αυτό ήρθε στο 40΄, όταν ο Αλέξις σέντραρε και ο Μεσούτ Οζίλ με σουτ (παρήχηση του «μεσούτ») σκόραρε ένα καταπληκτικό γκολ για να βάλει ένα «3» δίπλα στο όνομα της Άρσεναλ στον φωτεινό πίνακα του γηπέδου.
Στο δεύτερο 45λεπτο οι γηπεδούχοι έριξαν, φυσικά, στροφές εκεί κοντά στις παρυφές του μηδέν, ενώ η ληθαργική, άγευστη, άχρωμη και άοσμη Τσέλσι του Κόντε έκανε τη μοναδική της καλή στιγμή στο 84΄, όταν ο Μπατσουαγί βγήκε απέναντι από τον Τσεχ, όμως ο τελευταίος έδιωξε σε κόνρερ.
Οι «Κανονιέρηδες», λοιπόν, έκαναν το «θαύμα»- τηρουμένης της παράδοσης- και κέρδισαν την Τσέλσι, που μετά το εντυπωσιάκο της ξεκίνημα στο πρωτάθλημα έχασε και δεύτερο σερί ντέρμπι στη φετινή Premier.
Κάπως έτσι, οι φίλαθλοι της Άρσεναλ αναθάρρησαν: 3η θέση, στο -5 από την πρωτοπόρο Μάντσεστερ Σίτι και μια ανάσα από την Τότεναμ.
Μετά τις δύο πρώτες αγωνιστικές, κάτι τέτοιο έμοιαζε με σενάριο προηγμένης επιστημονικής φαντασίας και η καρέκλα του Αρσέν Βενγκέρ έδειχνε να τρίζει.
Τώρα, όμως, σσσσς- ακούστε: δεν ακούγεται απολύτως τίποτα.
