Το είχε στο μυαλό του, το φανταζότανε, το ήθελε- ειδάλλως, ουδέποτε θα δεχόταν να αναλάβει την τεράστια πρόκληση που ακούει στο όνομα “Liverpool”. Ήθελε να είναι αυτός που θ' αναλάμβανε να μετατρέψει και πάλι σε Φοίνικα τις ποδοσφαιρικές στάχτες των προηγούμενων ετών. Ο δρόμος προς την επιτυχία, όμως, ήταν στρωμένος με νάρκες και το ήξερε.
Η εποχή Κλοπ στον πάγκο των «Κόκκινων» στην Premier League είχε ξεκινήσει ως... επο-χι: στα πρώτα δύο παιχνίδια του στο αγγλικό πρωτάθλημα, η Λίβερπουλ είχε πάρει ισάριθμες ισοπαλίες. Και, στην τρίτη δοκιμασία, μπροστά του ορθωνόταν το πληγωμένο θηρίο της Τσέλσι, που φέτος πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο κι από κει στο χείριστο και ήθελε μόνο νίκη σήμερα, προκειμένου να κάνει μια καινούρια αρχή.
Με το κεφάλι του Special One Ζοζέ να μην αισθάνεται και τόσο άνετα με τη Δαμόκλειο Σπάθη της απόλυσης να κρέμεται πάνω από το κεφάλι του, οι «Μπλε» έκαναν την ιδεατή αρχή στον αγώνα: μόλις στο 4ο λεπτό, ο Ραμίρες άνοιξε το σκορ, στέλνοντας τον Πορτογάλο τεχνικό στ' αγωνιστικά ουράνια.
Η γηπεδούχος Τσέλσι πατούσε εμφανώς καλύτερα στο χορτάρι στην αρχή, όμως ήταν η Λίβερπουλ αυτή που έφτασε κοντά στο γκολ μετά το τέρμα το Ραμίρες- έστω κι αν ο διαιτητής της το αρνήθηκε: στο 34΄ ο Τέρι βρήκε την μπάλα πασιφανέστατα με το χέρι, όμως αντί για την εσχάτη των ποινών ο ρέφερι έδειξε «παίζετε».
Ωστόσο, τη δουλειά για τον Normal One την έκανε στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου ο Κοουτίνιο, όταν μετά από ωραία ντρίμπλα και σουτ με το αριστερό «εκτέλεσε» τον Μπέγκοβιτς και έκανε 1-1.
Στο δεύτερο ημίχρονο η Λίβερπουλ μπήκε με το μαχαίρι στα...πόδια, τη στιγμή που η Τσέλσι παραπατούσε μεταξύ 45΄ και 60΄. Όμως, όταν ο διαιτητής αρνήθηκε να δώσει την καθαρή δεύτερη κάρτα στον Λέιβα που θα άφηνε με 10 παίκτες τους φιλοξενούμενους, ο Μουρίνιο βγήκε από το λήθαργό του και άρχισε τις ξένες γλώσσες- και, πιο συγκεκριμένα, τα γαλλικά- προς την πλευρά του άρχοντα του αγώνα.
Σα να μην έφτανε η αριθμητική ισορροπία στο Ζοζέ, τα πράγματα έγιναν απείρως χειρότερα στο 74΄, όταν και πάλι ο Φελίπε Κοουτίνιο με σουτ «έγραψε» το 1-2.
Η οριστική ταφόπλακα στο αγωνιστικό «πτώμα» της Τσέλσι ήρθε οχτώ λεπτά αργότερα, όταν ο (εξαιρετικός και απόψε) Μπεντέκε νίκησε τον Μπέγκοβιτς με ωραίο δεξί διαγώνιο τελείωμα που έγραψε το τελικό 1-3.
Μ' αυτόν τον θρίαμβο, η Λίβερπουλ έφτασε τους 17 βαθμούς και φλερτάρει...ξεδιάντροπα με την πρώτη τετράδα, τη στιγμή που η Τσέλσι έμεινε στους 11 και κρατιέμαι με νύχια και με δόντια πάνω από την διακεκαυμένη ζώνη του υποβιβασμού.
Ο Ζοζέ Μουρίνιο βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στη δεύτερη απόλυσή της καριέρας του από την ίδια ομάδα, καθώς οι 6 ήττες σε 11 ματς για πρωταθλητές είναι στατιστικό που δύσκολα καταπίνεται.
Στον αντίποδα, ο θελκτικά ημίτρελος Κλοπ, μειδιά με νόημα.
Ο Normal One ξέρει- κι αρχίζει να το αποδεικνύει και στην Αγγλία- πως του αξίζει ένα καλύτερο παρατσούκλι.
Τι θα λέγατε αν αντικαθιστούσαμε αυτό το “Normal” με το “Special”;
