Νομίζω ότι το χθεσινό παιχνίδι δεν μπορεί να έχει πολλές αναγνώσεις... Ο ΠΑΟΚ ήταν σαφώς ανώτερος, πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων σχεδόν από την αρχή και κέρδισε δίκαια. Σε έναν τελικό κυπέλλου, όταν η μια ομάδα έχει μπει με το μαχαίρι στα δόντια και η άλλη πάει μονίμως δεύτερη πάνω στη μπάλα, το αποτέλεσμα θα είναι το αναμενόμενο. Ακόμη και για τη φετινή ΑΕΚ των... εκπλήξεων, που ακόμη και χθες θα μπορούσε να «απειλήσει» για μια ακόμη αν -κόντρα στη ροή του αγώνα- το σουτ του Αραούχο πήγαινε λίγους πόντους πιο αριστερά. Δεν πήγε, όμως...
Σε ένα παιχνίδι που έκρινε τον δεύτερο τίτλο της σεζόν, η ΑΕΚ είδε πολλούς παίκτες της να υστερούν. Για την ακρίβεια, ο Μπάρκας ήταν καταπληκτικός, ο Αραούχο, ο Λιβάγια, ο Σιμόες και ο Βράνιες το πάλεψαν, και μετά... τέλος. Η επιλογή του Χιμένεθ να ξεκινήσει τον Μάνταλο δεν του βγήκε, όμως δεν μπορώ να κατηγορήσω έναν προπονητή επειδή αποφάσισε να βάλει βασικό τον αρχηγό της ΑΕΚ.
Μπορώ, όμως, να σημειώσω ότι με την ίδια λογική αποδείχθηκε λανθασμένη η απόφασή του να κρατήσει για ακόμη μια φορά τον Λάζαρο... για μετά. Και, βέβαια, δεν τον δικαίωσε η επιλογή του Χουλτ αντί του Λόπες στο αριστερό άκρο της άμυνας, από τη στιγμή που με τον Πορτογάλο τέτοια... τρικυμία δεν έχουμε ξαναδεί, ενώ ο Σουηδός είχε δώσει δικαιώματα και σε άλλα ματς.
Ωστόσο, όλα αυτά ήταν λεπτομέρειες. Η ΑΕΚ έχασε το κύπελλο από τον ΠΑΟΚ επειδή εκείνος παρουσιάστηκε πιο έτοιμος ψυχικά και αγωνιστικά. Δεν είναι μόνο ότι η ΑΕΚ «άδειασε» μετά την επίτευξη του βασικού στόχου, την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά και κάτι που είχα σημειώσει προ καιρού: ότι όσο η ομάδα είχε τρία παιχνίδια τη βδομάδα, είχε βρει τον τρόπο να κρατάει ψηλά τον ρυθμό της, ενώ όταν αποκλείστηκε από την Ευρώπη και αναγκάστηκε να αλλάξει το πρόγραμμά της, φάνηκε να αρχίζει να χάνει σταδιακά την κεκτημένη ταχύτητα που είχε.
Σε κάθε περίπτωση, μετά από 51 παιχνίδια, στο 52ο η ΑΕΚ δεν κατάφερε να δώσει αυτό που περίμενε ο κόσμος της. Όμως, του έχει ήδη χαρίσει μια εκπληκτική σεζόν, που οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, στους 32 του Europa League και στον τελικό κυπέλλου για τρίτη διαδοχική χρονιά. Μετά από 24 χρόνια, επέστρεψε στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου, εντός και εκτός γηπέδου. Διότι αν δεν είχε γίνει το... ντου στην Τούμπα, αλλά ο Μπάρκας εκτελούσε κανονικά το ελεύθερο, η ΑΕΚ θα κατακτούσε το πρωτάθλημα -τουλάχιστον- στην ισοβαθμία.
Όλα τα υπόλοιπα που λέγονται και γράφονται, πηγαίνουν ασορτί με όσα συνέβησαν μετά τη λήξη του τελικού. Με το σφύριγμα της λήξης, ο προπονητής της ομάδας που το κατέκτησε, αντί να πανηγυρίσει τον τίτλο, το πρώτο που σκέφτηκε ήταν να τα... δείξει στον πάγκο της αντίπαλης ομάδας, όπως κατήγγειλαν οι άνθρωποι της ΑΕΚ. Ίσως, γιατί ο μόνος τρόπος να τα... δείξει ο Λουτσέσκου στην ΑΕΚ φέτος ήταν να το κάνει... κυριολεκτικά. Λίγο νωρίτερα, τα είχε δείξει και ο Βαρέλα. Στη συνέχεια, την ώρα της απονομής των μεταλλίων στους παίκτες της ΑΕΚ, η εξέδρα φώναζε ρυθμικά «κλέφτες – κλέφτες» και κόσμος στα επίσημα έβριζε τους Κιτρινόμαυρους στο ένα μέτρο.
Παρόλα αυτά, οι παίκτες της ΑΕΚ περίμεναν υπομονετικά να πάρουν οι αντίπαλοι τα μετάλλιά τους και τους χειροκρότησαν, όπως είχαν κάνει και στον Βόλο, έστω και αν εκείνο το ματς κρίθηκε με γκολ δυο μέτρα οφσάιντ. Κι εκεί υπήρχε το αίσθημα της αδικίας, όμως η συμπεριφορά τους ήταν η πρέπουσα. Από εκεί και πέρα, στη συνέντευξη Τύπου ακούστηκαν πάλι τα γνωστά... Όμως, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση κάτι: ο τρόπος που μίλησε ο Βιεϊρίνια για τον Σιμόες, τον συμπατριώτη του που μόλις έληξε το ματς έσπευσε να τον αγκαλιάσει για να τον συγχαρεί και τον αγκάλιασε κι εκείνος. Αλλά λίγο αργότερα δεν είχε πρόβλημα να τον ξεφωνίσει δημόσια για έναν χαβαλέ που είχε κάνει.
Με λίγα λόγια, ο ΠΑΟΚ έδειξε χθες το βράδυ ότι εκτός από «bad loser» είναι και... «bad winner». Διάβασα να εκφράζεται μια απορία για το γεγονός ότι η κοινή γνώμη αναγνώρισε... απλόχερα τις επιτυχίες της ΑΕΚ μέσα στη σεζόν, όμως δεν έκανε το ίδιο με τον ΠΑΟΚ για το καλό ποδόσφαιρο που -πράγματι- έπαιξε. Ίσως η απάντηση να βρίσκεται σε όλα αυτά που περιέγραψα.
Όπως και να 'χει, η σεζόν έκλεισε με τις δύο καλύτερες ομάδες, βάσει απόδοσης και εικόνας, να παίρνουν από έναν τίτλο. Η ΑΕΚ δεν κατάφερε να κάνει το νταμπλ, γιατί το τελευταίο της παιχνίδι στη σεζόν ήταν ένα από τα χειρότερα της, όμως είχαν προηγηθεί άλλα 51 που καθόρισαν όλα τα υπόλοιπα. Όσον αφορά το... νταμπλ του ΠΑΟΚ, που έγραφαν και τα μπλουζάκια, πράγματι έφτασε πολύ κοντά. Την ώρα που σήκωνε το κύπελλο, το τρόπαιο του πρωταθλήματος βρισκόταν μόλις 500 μέτρα λοξώς αριστερά, στον 4ο όροφο των γραφείων της ΑΕΚ, στην αίθουσα τροπαίων...
