Ακόμη προσπαθώ να καταλάβω γιατί στήθηκε εκεί ο Γλύκος στη φάση του 64΄. Κάλυψε μόνο το ένα δοκάρι, έδωσε μία ολόκληρη γωνία στον αντίπαλο ο οποίος το μόνο που είχε να κάνει ήταν να τη περάσει από το τοίχος. Ο Γιουνές έκανε αυτό που θα μπορούσα να κάνω και εγώ, ο Κώστας από τη Μενεμένη, το Τάσος από τα Σεπόλια και ο Μάικ από την Τριανδρία.
Ξεκινάω από αυτό γιατί το μισάωρο που ακολούθησε ήταν μαρτυρικό για εμένα και δεν μπορώ να το αφήσω έτσι. Στη στραβή θα φεύγαμε από το γήπεδο μεθαύριο, θα φταίγαμε για όλα εμείς και πάει λέγοντας. Και η χρονιά όχι απλά θα κλονιζόταν, αλλά θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε αρκετές γραφικότητες.
Τον Γλύκο τον έχω στηρίξει πολλές φορές, τον θεωρώ πολύ καλό τερματοφύλακα, αλλά δύο παιχνίδια σερί είναι εκτός τόπου και χρόνου. Η χαλαρότητά του δημιουργεί εκνευρισμό. Τον χρειαζόμαστε στη κανονική του μορφή και όχι στη μορφή κλώνου Νόιερ.
Ως ομάδα ο ΠΑΟΚ δεν ήταν απλά κακός, ήταν εκνευριστικός. Η καλύτερη ομάδα σε συνδυαστικό ποδόσφαιρο δεν μπορούσε να κερδίσει δέκα μέτρα στο γήπεδο. Παράλληλο παιχνίδι με όλους τους παίκτες επιρρεπείς στο αβίαστο λάθος, Χωρίς φάσεις, χωρίς τελικές, χωρίς τίποτα. Δικαιολογημένα κινδύνεψε η ομάδα με αποκλεισμό, από μία Ξάνθη που ήταν καλύτερη. Απλά ο ΠΑΟΚ ήταν τυχερός που απέναντί του είχε μία ομάδα που ουδέποτε απείλησε μετά το 0-1, γιατί απλούστατα είναι δομημένη να παίζει για αυτό.
Η Ξάνθη κατέβασε επίσης το βασικό της σχήμα γιατί αυτό ήταν το σημαντικό της παιχνίδι, σε αντίθεση με τον ΠΑΟΚ που είχε πάρα πολλές αλλαγές παρότι και για αυτόν ήταν παιχνίδι στόχου.
Η αλήθεια είναι μία και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Φθηνά τη γλυτώσαμε. Και αυτή τη φορά, τη γλυτώσαμε λόγω Μπίσεσβαρ, που μπήκε σε φάση πίεσης, κράτησε μπάλα και έδιωξε την πίεση από την περιοχή του Γλύκου παίζοντας τέλεια με τον χρόνο.
Και πάμε λίγο στην ένταση που δημιουργήθηκε με τον πάγκο της Ξάνθης. Η κάθε ομάδα επιλέγει την στρατηγική της. Η Ξάνθη έχει επιλέξει την ένταση, την διαρκείς μουρμούρα, τις επιθέσεις σε τέταρτο και βοηθό και τους θεατρινισμούς προπονητή και λοιπών δυνάμεων στον πάγκο.
Δεν το κάνει μόνο απέναντι στον ΠΑΟΚ, το κάνει γενικά. Φέτος στον ΠΑΟΚ το έκανε δύο στις τρεις φορές που έπαιξε απέναντί του. Μία στη Τούμπα και μία στον πρώτο προημητελικό. Στον αγώνα πρωταθλήματος δεν συνέβη το παραμικρό.
Από τη μία λοιπόν έχουμε μία ομάδα που λειτουργεί αντιποδοσφαιρικά και με ασέβεια στον αντίπαλο. Αυτό είναι ένα γεγονός και όσοι νιώθουν από ποδόσφαιρο κατανοούν τι γράφω. Από την άλλη, έχουμε μία ομάδα που δεν της λείπει η αλητεία, αλλά την έχει αφήσει στην άκρη γιατί υπάρχει μία μεγάλη επένδυση, μία μεγάλη στροφή στον πολιτισμό. Αυτή η στροφή όμως, δεν σημαίνει πως ο ΠΑΟΚ γέμισε χαζοχαρούμενους. Θα πρέπει οι ομάδες πλέον να μάθουν να συμπεριφέρονται σωστά, γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα αλλάξει και η στάση όλων όσων σέβονται τους αυτονόητους κανόνες.
ΥΓ Πέρασαν οι τέσσερις μεγάλοι στα ημιτελικά του κυπέλλου. Είναι μία περίοδος που θα πρέπει να πρυτανέψει η λογική. Καλό θα ήταν να συνεννοηθούν πως θα κινηθούν, γιατί εύκολα μπορεί να ξεφύγει η κατάσταση μέχρι και τον τελικό.
ΥΓ Ο διαιτητής Φουκάκης στη Τούμπα, δεν γνώριζε τι είναι φάουλ, τι είναι κίτρινη, τι είναι τα πάντα, ενώ οι βοηθοί του είναι χαμηλού επίπεδου και αυτοί.
Έτσι όπως το πάνε γενικότερα οι διαιτητές, στο τέλος δεν θα υπάρχουν κάποιοι για να παίζουν. Τουλάχιστον αυτή την εποχή τα λάθη γίνονται για όλους. Κάτι είναι και αυτό, πολύ διαφορετικό από αυτό που ζούσαμε μέχρι τον περασμένο Νοέμβρη.
