Πάντως διακοπές θα πάνε από αύριο. Εμείς θα συνεχίσουμε στα πλέι οφ. Κι ευτυχώς η ομάδα κράτησε δυνάμεις κι έτσι με τον Πανιώνιο θα μπορέσει να παίξει για τη νίκη για να ανέβει στην πρώτη θέση. Χωρίς ίχνος υπερβολής ήταν από τα πιο εύκολα κύπελλα που έχει πάρει η ΑΕΚ από αυτά τουλάχιστον που έχω παρακολουθήσει εγώ τους τελικούς. Απόλυτη ηρεμία και σιγουριά από την αρχή μέχρι το τέλος. Ακόμη και μετά το γκολ του Ντομίνγκες που το έβαλε αυτός ο τεράστιος παίκτης με τον εγωισμό του ο πολύ λίγος Ολυμπιακός όχι απλά δεν έκανε ευκαιρία αλλά δεν έβγαλε καν το πάθος για να τρομάξει έστω την ΑΕΚ.
Και επειδή κάποια κλισέ έχουν γίνει αγαπημένα πραγματικά και χωρίς ίχνος υπερβολής την διαφορά την έκανε την ποιότητα. Πάσες σαν του Βάργκας που έδωσε δύο έτοιμα γκολ δεν έβγαλε παίκτης του Ολυμπιακού ούτε στο. κορόιδο. Καλός ο Φουστέρ αλλά μεγάλωσε ρε παιδιά. Πάρτε κανέναν άλλο.
Επίσης η ΑΕΚ είχε σέντερ φορ. Τρελός. Ψυχοπαθής. Αυτοκατστροφικός. Αλλά το τελείωμα του στο δεύτερο γκολ σε τέτοιο ματς ούτε στον ύπνο του ο εκτελεστής της Καλλονής Πουλίδο και ο Ιντέγε των έξι μίλιον. Δύο φορ γατάκια που ο Αρθο και ο Κολοβέτσιος τους κατάπιαν και τους ανάγκασαν να μην κάνουν ούτε υποψία τελικής σε 95 λεπτά.
Κάθε σύγκριση Μάνταλου με Φορτούνη είναι απλά άδικη για τον παίκτη του Ολυμπιακού. Πολύ καλός στις εκτελέσεις πέναλτι, άριστος στα. πεσίματα όταν διαιτητής δεν είναι ο Σιδηρόπουλος αλλά ο Φορτούνης θέλει πολλά ψωμιά για να γίνει ηγέτης. Ενω ο Μάνταλος στο μεγαλύτερο παίχνίδι της καριέρας του, μέχρι το επόμενο, ήταν ηγέτης και αρχηγός. Εβαλε το γκολ του με μια κίνηση στην οποία είναι ο καλύτερος στην Ελλάδα, να έρχεται από πίσω και να βγαίνει στην πλάτη και το κυριότερο μαζί με τον σκύλο Σιμόες και τον συγκλονιστικό Γιόχανσον κατάπιαν την τριάδα του Ολυμπιακού. Σε αυτό το σημείο να πω κι ένα ευχαριστώ στον Σίλβα που δεν έβαλε λεπτό τον μεγαλύτερο παίκτη του πρωταθλήματος, τον Εστεμπαν Καμπιάσο.
Η ΑΕΚ κυριάρχησε σε όλα τα σημεία του γηπέδου αλλά είχε και το πάθος. Την ψυχή. Που μόνο του δεν κερδίζει πάντα αλλά όταν είσαι καλύτερος στο γήπεδο και έχεις και πάθος και ψυχή κανείς δεν μπορεί να σε αντιμετωπίσει. Αλλά είχε και δυο μεγάλους νικητές έξω από τις γραμμές. Πρώτα τον Στέλιο Μανωλά που την μέρα που πήρε την θέση του Πογιέτ είχα γράψει πως κάτι του χρωστάει ο Θεός γιατί από δικά του λάθη είχε χάσει την πλειοψηφία του κόσμου. Απόψε ξανάγινε ΣΤΕΛΑΡΑ. Όπως τότε που έβγαλε την μπάλα που δεν θα μπορούσε να βγάλει τερματοφύλακας στην κεφαλιά του Ντέταρι. Ετσι και τώρα έκανε αυτό που ήξερε να κάνει πάντα. Απλά τους πέρασε πριονοκορδέλα.
Και στο τέλος ο πρώτος. Ο Δημήτρης Μελισσανίδης που από την πρώτη χρονιά μετράει 2-1 με τον Ολυμπιακό του πρώην κυρίαρχου του ποδοσφαίρου Μαρινάκη και ένα ένα στους τίτλους. Νοτ μπαντ αλλά είναι μόνο η αρχή. Τα χειρότερα για αυτούς που κατέστρεψαν το ποδόσφαιρο για να το αλλώσουν έρχονται. Και όπου φύγει φύγει. Σε Νότιγχαμ και Βοϊβοντίνα. Μακριά από τον ΤΙΓΡΗ. Το μόνο ζώο της Ζούγκλας που δεν σκοτώνει μόνο για να φάει.
Μεγάλη νύχτα για την ΑΕΚ.Το μερίδιο του κυπέλλου που μου αναλογεί το αφιερώνω σε αυτούς που δεν ήταν σήμερα μαζί μας. Στα αδέρφια μας εκεί ψηλά. Τα αδέρφια μας οι παίκτες τους έκαναν χαρούμενους. Και είναι μόνο η ΑΡΧΗ. Ευχαριστώ τον ΘΕΟ. ΖΗΤΩ Η ΑΕΚ.
