Σημασία έχει ότι ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ΠΑΟΚ ακολούθησε μέχρι τέλους την πολιτική που χάραξε μετά τα αίσχη του Παπά στην Τούμπα.
Οι δηλώσεις του μετά το τέλος πρώτου ημιτελικού δεν ήταν αποτέλεσμα ψυχολογίας που δημιουργήθηκε από την εξέλιξη του αγώνα αλλά, συσσωρευμένη αγανάκτηση για όσα διαδραματίζονται στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Η διαπίστωση ότι επί της ουσίας, τίποτε δεν έχει αλλάξει και η διοίκηση της ΕΠΟ (παρά την γενική κατακραυγή και το γεγονός ότι χάνει την στήριξη Ενώσεων που θεωρούνταν προπύργια της), εξακολουθεί να λειτουργεί για την εξυπηρέτηση του συστήματος, δεν άφησε περιθώρια στον μεγαλομέτοχο του ΠΑΟΚ.
Η ενεργοποίηση της επιτροπής δεοντολογίας σαφώς και αποτελεί μια εξέλιξη αλλά, δεν λύνει το πρόβλημα. Και το πρόβλημα είναι η σημερινή ΕΠΟ και η διάθεση της να λειτουργεί ως δεκανίκι του Ολυμπιακού. Ο Παπάς έμεινε ατιμώρητος ενώ το γεγονός ότι καμία συζήτηση για τον ορισμό ξένου διαιτητή δεν δεχόταν οι ερυθρόλευκοι, δεν άφησαν περιθώρια στον Γκιρτζίκη.
Δεν άφησαν περιθώρια και στον Ιβάν Σαββίδη να αλλάξει την αρχική του απόφαση. Ο ομογενής επιχειρηματίας απέδειξε ότι δικαίως θεωρείται ο μπροστάρης της επανάστασης για την κάθαρση του ελληνικού ποδοσφαίρου. Είναι αποφασισμένος να φτάσει ως το τέλος χωρίς να λογαριάζει τα εμπόδια που θα συναντήσει. Ο Σαββίδης έχει το δίκιο με το μέρος του και την υποστήριξη όλων των υγιών δυνάμεων του ελληνικού ποδοσφαίρου, εκτός από την φανατική υποστήριξη των φιλάθλων του Δικεφάλου που δεν κρύβουν τον ενθουσιασμό τους για την απόφαση του μεγαλομετόχου.
Η αφαίρεση βαθμών και ότι άλλο σκαρφιστούν από την ΕΠΟ για να εκδικηθούν την ΠΑΕ ΠΑΟΚ που με την απουσία της από τον επαναληπτικό του Κυπέλλου, ξεφτιλίζει το σύστημα και όσους το υπηρετούν, δεν μπορούν να ανακόψουν το τσουνάμι που έρχεται. Ο Σαββίδης απέδειξε ότι είναι αποφασισμένος να… ματώσει μέχρι την τελική νίκη. Ξέρει επίσης ότι χωρίς απώλειες δεν κερδίζονται οι πόλεμοι. Αυτό που δεν ξέρουν όσοι εξακολουθούν να βάζουν εμπόδια στην απόπειρα του για κάθαρση, είναι ότι εκτός από λόγο ο Πόντιος, έχει το πείσμα και την υπομονή να πετυχαίνει τους στόχους που θέτει, αδιαφορώντας για τις πληγές που θα καταφέρουν οι αντίπαλοι του.
Γιατί πλέον μιλάμε για έναν πόλεμο συμφερόντων κατά των αγνών δυνάμεων του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι όλες οι χούντες έχουν ημερομηνία… λήξης. Η δική τους χούντα τελείωσε και απλά δεν το κατάλαβαν!
Υ. Γ. Όσα έγιναν στα Γιάννινα, στον τελικό του πρωταθλήματος των ομάδων Κ 15 του ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό (μπαμπάς Τοπολιάτης κερνούσε, γιος Τοπολιπάτης… έπινε), αποδεικνύει ότι όσοι αποτελούν ή υπηρετούν το σύστημα, δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Χωρίς ίχνος ντροπής επηρέασαν το αποτέλεσμα ενός αγώνα, μικρών παιδιών για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους και των προσωπικών τους φιλοδοξιών. Όποιος ανέχεται αυτή την κατάσταση, είναι συνεργός και δεν έχει θέση στην επόμενη μέρα του ελληνικού ποδοσφαίρου.
