Νομίζω πως το κλίμα του αγώνα που παρακολουθήσαμε σήμερα, το πέρασα από εχθές. Η αλήθεια είναι πως σε γενικές γραμμές δεν πληρώσαμε το λάθος στήσιμο του Τούντορ στο πρώτο ημίχρονο, εκεί όπου ο Πανιώνιος απέκτησε το δικαίωμα να πατήσει πολύ καλά στο γήπεδο.
Σε αυτές τις περιπτώσεις βέβαια κοιτάς το αποτέλεσμα και ο ΠΑΟΚ είναι στα ημιτελικά. Ένας ΠΑΟΚ που λόγω απουσιών και κακής ψυχολογίας πόνταρε την πρόκρισή του στο γκολ που πέτυχε ο Πέλκας στη Νέα Σμύρνη.
Στο πρώτο ημίχρονο ο Τούντορ είδε το παιχνίδι με ένα μάτι που δεν μπορούσα να κατανοήσω. Επέλεξε ένα 4-2-2-2 το οποίο σε φάση άμυνας γινόταν 4-4-2 με τον Κλάους και τον Πέλκα να γίνονται πλάγιοι χαφ.
Την ίδια στιγμή ο Μπερμπάτοφ έπαιζε δεκάρι και ο Μακ- ο μοναδικός εξτρέμ – σέντερ φορ. Καμία λογική.
Ο Κλάους πήγε στα δεξιά για να κυνηγάει τον Οικονόμου τον οποίο ο Μακ σπάνια θα ακολουθούσε. Έτσι το σκέφτηκε ο προπονητής, όμως αυτό που ουδέποτε σκέφτηκε είναι πως η κατοχή θα περάσει στον Πανιώνιο και πως για τον Ουζουνίδη είναι πλέον εύκολο να εγκλωβίσει τον Μπερμπάτοφ και τον Μακ φορτώνοντας τον άξονα.
Όλα αυτά μέχρι το 40΄, όταν και ο Μακ μεταφέρθηκε δεξιά με τον ΠΑΟΚ να πατάει για πρώτη φορά με προϋποθέσεις στη περιοχή του Διούδη και ενώ έχει προηγηθεί μία μεγάλη ευκαιρία του Μασούρα στο 27΄.
Το πρώτο ημίχρονο ήταν το πιο στατικό του ΠΑΟΚ φέτος, που ναι μεν έχει τα ελαφρυντικά των δέκα απουσιών, όμως η χημεία που αναζήτησε ο Τούντορ δεν είχε καμία λογική. Αυτή τη φορά όμως έκανε το σωστό στην ανάπαυλα έστω κι αν η μία αλλαγή ήταν αναγκαστική.
Ο Γκολάσα με τον Κάτσε που είναι καθαρά και αθλητικά χαφ μπήκαν στο γήπεδο, ο Τζιόλης με τον Κλάους βγήκαν και αν εξαιρεθεί το πρώτο δίλεπτο που έκανε δύο τελικές ο Πανιώνιος, στο υπόλοιπο διάστημα έγινε μία τελική χωρίς προϋποθέσεις στο 90΄. Ο ΠΑΟΚ έκανε ένα τέλειο τακτικά δεύτερο ημίχρονο και παρότι δεν ενθουσίασε κανέναν οπαδό του έγινε η δουλειά.
Από τις 2-2 τελικές του πρώτου ημιχρόνου το παιχνίδι πήγε στις 10 – 5, ο ΠΑΟΚ έφτασε στο 64% κατοχή κάτι που σήμαινε πως ο Πανιώνιος δεν μπόρεσε να κάνει τις παγίδες και τα κλεψίματα του πρώτου ημιχρόνου και κάπου εκεί η σεμνή τελετή έφτασε στο τέλος. Θα μπορούσε ο ΠΑΟΚ να σκοράρει κι όλας, αλλά όλες οι τελικές δεν ήταν από αυτές που ανάγκασαν τον Διούδη να κάνει τη σούπερ εμφάνιση.
Δύο πράγματα πρέπει να κατανοήσει το κοινό του ΠΑΟΚ τη δεδομένη χρονική στιγμή για να μην απογοητεύεται.
Πρώτον, στο ποδόσφαιρο παίζει και ο αντίπαλος ο οποίος δεν έχει χάσει από ΑΕΚ, Παναθηναϊκό, Τρίπολη και ο μόνος πλην του Ολυμπιακού που κέρδισε από τους μεγάλους τον Πανιώνιο είναι ο ΠΑΟΚ.
Η ομάδα του Ουζουνίδη έχει εξαιρετικά στοιχεία και δεν χάνει εύκολα.
Από εκεί και πέρα, σοβαρή κριτική σε μία ομάδα που έχει δέκα απουσίες δεν μπορεί να γίνει. Πλην των όσων λανθασμένα σκέφτηκε ο πιεσμένος από ελλείψεις προπονητής του.
Και τώρα πρέπει να σκεφτούμε πως θα πάμε με Ηρακλή με τον Κλάους μάλλον εκτός, τον Μακ σίγουρα και επιστροφές μόνο του Λέοβατς λογικά και ίσως του Μυστακίδη.
Κάθομαι και σκέφτομαι πιθανή ενδεκάδα. Βελλίδης, Σκόνδρας, Χατζησαϊας, Βίτορ και Λέοβατς τετράδα, Τζιόλης, Τσίμιτορ, Κάτσε, Γκολάσα, Μπερμπάτοφ και Κίτσιου μπροστά. Κάτι άλλο δεν μπορώ να σκεφτώ.
ΥΓ Ο Χατζηισαϊας κάνει εξαιρετικό ξεκίνημα στην ομάδα και δείχνει πως το έχει. Στο ποδόσφαιρο μετράει βέβαια η διάρκεια και αυτό θα πρέπει να το έχει στο μυαλό του. Ο Βελλίδης μπορεί να μη χρειάστηκε να κάνει την μεγάλη απόκρουση αλλά κράτησε για πρώτη φορά μηδέν παθητικό και καθάρισε όλα τα στημένα. Μακάρι να ανέβει και αυτός.
ΥΓ Ωραίο το παραμυθάκι του Τζανδάρη αλλά ο ίδιος και το περιβάλλον του έχουν κάνει τεράστια ζημιά στον ΠΑΟΚ, έχουν σπιλώσει συνειδήσεις και ακόμη κάθονται και λένε ψέματα δεξιά και αριστερά για να πείσουν πως ο παίκτης δικαιολογημένα ανήκει στον Ολυμπιακό. Και αντί να βγούνε να ζητήσουν μία συγνώμη για τα ψέματα που αράδιασαν, πουλάνε και πνεύμα.
Όπως βέβαια και ο μάνατζέρ του που ουδέποτε βγήκε δημόσια να πει πως δεν ισχύουν αυτά που διαδίδουν οι Φλίνστοουνς από τον Σοχό. Να τους χαίρονται εκεί.
