Είναι, για τα εξωπραγματικά ποδοσφαιρικά της δεδομένα, πάρα πολλά: 3 χρόνια μακριά από τις κατακτήσεις κάποιου τροπαίου (τελευταίος τίτλος το πρωτάθλημα της σεζόν 2012-2013) ισοδυναμούν για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μ' έναν διευρυμένο ποδοσφαιρικό αιώνα.
Με δεδομένο πως (και) η φετινή σεζόν των «Κόκκινων Διαβόλων» δεν θα χαρακτηριζόταν ως “ιδεατή” ακόμα κι από κάποιον που βλέπει πάντοτε μισογεμάτο το ποτήρι (έστω κι αν δεν έχει καν νερό μέσα του...), το FA Cup ήταν η τελευταία ευκαιρία της ομάδας του Φαν Χάαλ για να επιστρέψει στους τίτλους.
Και ο σημερινός ημιτελικός στο Γουέμπλεϊ απέναντι στην Έβερτον ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την Γιουνάιτεντ: μεγάλη ευκαιρία του Λίνγκαρντ για να βάλει μπροστά τους τυπικά φιλοξενούμενους σήμερα στο 12΄, συνεχής πίεση των «Μπέμπηδων» έκτοτε και 0-1 στο 34΄ με τον Φελαϊνί να πληγώνει την πρώην ομάδα του, στέλνοντας την μπάλα στα δίχτυα μετά από ασίστ του Μαρσιάλ.
Το δεύτερο ημίχρονο, ωστόσο, ήταν μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Τα «Ζαχαρωτά» ήταν σαφώς καλύτερα, έκλεισαν την Μάντσεστερ στην περιοχή της και στο 57΄ ο Μενσά ανέτρεψε- εμφανώς- τον Μπάρκλεϊ εντός περιοχής, ο διαιτητής έδωσε σωστά πέναλτι, όμως ο Ντε Χέα είπε βροντερό “ΟΧΙ” στον Λουκάκου που ανέλαβε την εκτέλεση, κρατώντας το 0-1 για την ομάδα του.
Παρά την ψυχρολουσία του χαμένου πέναλτι η Έβερτον δεν τα παράτησε, συνέχισε την πίεση και στο 75΄ ο Σμόλινγκ μετά από σέντρα του Ντεουλοφέου πέτυχε... περιφανές αυτογκόλ, «γράφοντας» το 1-1.
Με την άμμο στην κλεψύδρα του ματς ν' αδειάζει ολοένα και περισσότερο άπαντες έδειχναν συμβιβασμένοι με την ιδέα της παράτασης, όμως κάπου εκεί ο Μαρσιάλ αποφάσισε να φορέσει το μανδύα του σωτήρα: στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων βγήκε απέναντι από τον Ρόμπλες και με ψύχραιμο πλασέ διαμόρφωσε το τελικό 1-2 υπέρ των «Κόκκινων Διαβόλων».
Κάπως έτσι, θυμίζοντας έντονα εποχές... Σερ Άλεξ, η Γιουνάιτεντ προκρίθηκε για πρώτη φορά μετά το 2007 στον τελικό του FA Cup και περιμένει να μάθει τον αντίπαλό της, που θα προκύψει από το ζευγάρι της Κρίσταλ Πάλας με την Γουότφορντ.
Και, σίγουρα, ένας τελικός είναι πάντα τελικός, όμως η Μάντσεστερ θα ξεκινήσει έχοντας τα λευκά στη σκακιέρα του ματς.
Είπαμε: 3 χρόνια γι' αυτή την ομάδα είναι πολλά...
