Ένατο συνεχόμενο ευρωπαϊκό ματς αήττητη, 23ο σε όλες τις διοργανώσεις. Ακόμα ένα, σχεδόν αμέτρητα είναι πια, που βρίσκεται πίσω στο σκορ και επιστρέφει. Η ΑΕΚ έφυγε με 1-1 γιατί όλα της πήγαν στραβά. Από τις εμπνεύσεις του προπονητή στην αρχική σύνθεση και τις τελικές επιλογές στα 16 μέτρα μέχρι τον Ισπανό Σπάθα που επέτρεψε σκανδαλωδώς στους Ουκρανούς να τελειώσουν το ματς με 11 παίκτες.
Δεν ξέρω αν ο Χιμένεθ αφήνει έξω για... έκπληξη ή με κλήρο τον Χριστοδουλόπουλο σε όλες τις διοργανώσεις. Το δεδομένο είναι ότι ο Ισπανός με τα κολλήματα και τις εμμονές που έχουν όλοι οι προπονητές, παρουσιάζει στο γήπεδο μια εκπληκτική ομάδα που χαιρεσαι να τη βλέπεις. Ασυμβίβαστη με την ήττα, με νοοτροπία υποδειγματική. Για αυτό και το ποδόσφαιρο επιστρέφει στον Χιμένεθ τη δουλειά που κάνει, χρίζοντας τον πρωταγωνιστή στο φινάλε. Με τις αλλαγές που κάνει στο τελευταίο κομμάτι των αγώνων, μοιάζει πλέον με προπονητή μπάσκετ που επιδρά αποφασιστικά στο παιχνίδι λες και παίρνει τάιμ άουτ και βγάζει σουτέρ από σύστημα να εκτελέσει τρίποντο.
Μια ο Γιακουμάκης, μια ο Λάζαρος, μια ο Αιντάρεβιτς που σε... επτά δευτερόλεπτα σκόραρε. Αυτό δεν είναι άστρο, αλλά... κομήτης που πέφτει στα κεφάλια των αντιπάλων.
Αν θα περάσει η ΑΕΚ; Δύσκολα θα πετύχει τη Ντινάμο ξανά τόσο κακή, εκτός ρυθμού. Αλλά και ποιοτικά σαν μονάδες και σαν ομάδα η ΑΕΚ, δεν της λείπει τίποτα για να πάει στο Κίεβο και να πάρει την πρόκριση. Ίσως και να μην τα καταφέρει. Δεν αλλάζει όμως το συμπέρασμα: Η ΑΕΚ έχει ομάδα που καθηλώνει τον θεατή, βγάζει ενέργεια σε κάθε φάση, αυταπάρνηση, ομαδικότητα, έχει ταλέντο.
Έβαλε τις βάσεις για να κάνει όχι βήμα, αλλά άλμα του χρόνου στην Ευρώπη. Να βγει στο Ch.League είτε ως δεύτερη είτε ως πρώτη και να διεκδικήσει σοβαρά και με αξιώσεις προκρίσεις και πορείες.
Είναι θέμα χρόνου πια η ΑΕΚ να επιστρέψει και στο... καλό σεντόνι. Η ζωή, η μοίρα, αλλά περισσότερο η δουλειά, η οργανωμένη προσπάθεια και οι σωστές αποφάσεις θα γυρίσουν πίσω στην Ένωση και στον κόσμο της όσα στερήθηκε τα χρόνια που έλειπε από το προσκήνιο και την πίκρα που έζησε παίζοντας στα ελληνικά χωράφια.
Κι όλα αυτά η ΑΕΚ τα πετυχαίνει με έσοδα που κάθε άλλο παρά βοηθούν μια ομάδα να είναι ανταγωνιστική σε φάση των 32. Με έσοδα πέντε φορές λιγότερα από τον Ολυμπιακό που στην ίδια φάση άρπαζε εκκωφαντικούς αποκλεισμούς από Ντνίπρο, Άντερλεχτ, Σεντ Ετιέν, Λεβάντε. Με μπάτζετ που θα έπρεπε να περνάει... άνευ αγώνος.
Κι αυτό δίνει υπεραξία στην προσπάθεια της ΑΕΚ και απαξία σε όποιους έκαναν ληστρικές επιδρομές στην Ελλάδα για να φέρουν όλους τους άλλους στον πάτο, ανήμπορους να σηκώσουν κεφάλι. Μόνο που και το κεφάλι σήκωσαν και περήφανα μπορούν να περπατούν όταν την ομάδα που βρίσκεται 3 πόντους πίσω από τη Σαχτάρ στο πρωτάθλημα της, τη σφυροκοπά επί ένα ημίχρονο και δεν την αφήνει να κάνει ούτε μια τελική...
