Ηταν από τα πιο ωραία φινάλε αγώνα που έχω δει στη ζωή μου. Αυτή η έξοδος του Τσιντώντα και οι τανάλιες που έπιασαν την μπάλα στον αέρα και έληξαν τον αγώνα, ήταν όλα τα λεφτά. Οχι μόνο επειδή εκεί τελείωσε η αγωνία μας και ήρθε η πρόκριση, αλλά γιατί αν ο Παναγιώτης δεν έβγαινε στην τελευταία φάση του πρώτου ευρωπαϊκού αγώνα της ζωής του, κανείς δεν θα έλεγε τίποτα. Ηταν μια φάση που έπρεπε να την καθαρίσουν οι αμυντικοί. Ομως, βγήκε. Πήρε την ευθύνη και των άλλων. Δεν σκέφτηκε τον εαυτό του, ούτε το ρίσκο. Ολα τα άλλα φτιάχνονται, ιδίως αν έχεις και καλό προπονητή. Τα “καρύδια” και την αγάπη στην ευθύνη τα έχεις ή δεν τα έχεις. Μπράβο Παναγιώτη. Μπράβο σε όλα τα ηρωικά παιδιά μας. Μπράβο στον Μανόλο.
Κι ένα τεράστιο “μπράβο¨σε αυτούς που έλειπαν χωρίς την θέληση τους. Στον Μάνταλο που έβαλε το πρώτο γκολ αυτής της υπέροχης πορείας, στον Γιόχανσον, στον Ανέστη που στο Μιλάνο κατέβασε τα ρολά. Ηταν όλοι υπέροχοι. Και δεν θα μπορούσαν να είναι αλλιώς για να μείνει μια ομάδα αήττητη σε 8 αγώνες. Δύο με την Μπριζ και έξι στον όμιλο με την Μίλαν, την Αούστρια και την Ριέκα. Παίζοντας με 4 ομάδες που όλες είχαν από πολλούς μέχρι πάρα πολλούς περισσότερους βαθμούς στην ειδική βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ. Κι όμως η ΑΕΚ τα κατάφερε. Μπήκε στους ομίλους ως ο τελευταίος τρόχος, έμεινε και σε αυτή την φάση αήττητη και είναι πλέον στους 32. Με τα λάθη της, με τα πάνω και τα κάτω της και χωρίς να καταφέρει να πάρει μια νίκη στην έδρα της. Ομως μάζεψε 8 βαθμούς.
Η μόνη ομάδα από την Ελλάδα που συνεχίζει την προσπάθεια. Η ΑΕΚ θα δώσει την μοναχική της μάχη για την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας… Για μια καλύτερη θέση, για λιγότερους προκριματικούς. Και καλό θα είναι κάποιοι πλέον να σκέφτονται πριν μιλήσουν γιατί η απευθείας… ανάθεση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και στα εκατομμύρια ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ. Και πλέον είναι επικίνδυνα λόγια σαν κι αυτά: "Δεν είναι δυνατόν μόνο ο Ολυμπιακός να μαζεύει βαθμούς για την Ελλάδα. Είναι και ντροπή κάπου”. Μπορεί να πάθουμε τίποτα… Από τα γέλια.
Πλέον όλοι έχουν δικαίωμα στο όνειρο. Οπως και ο Ατρόμητος έχει δικαίωμα στο όνειρο της κορυφής. Γιατί όχι και του πρωταθλήματος. Ο,τι και να λένε για την εξυγίανση αυτή είναι που δίνει δικαίωμα σε όλους στο όνειρο, αλλά πλέον δεν χαρίζει τίποτα. Οποιος θέλει να κάνει κάτι πλέον θα ματώνει. ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ, δηλαδή… Και το πόσο πονάει αυτούς που τα είχαν όλα έτοιμα και τακτοποιημένα φαίνεται. Και μας αρέσει παιδιά. Συνεχίστε…
Η ΑΕΚ πέτυχε. Η ΑΕΚ προκρίθηκε. Ομως τώρα αρχίζει. Ετσι πρέπει να προχωρήσει. Σαν να μην έκανε τίποτα. Αλλωστε, έχει τόσο δρόμο να καλύψει. Και τόσες ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ να πάρει που αυτό που απαγορεύεται περισσότερο από όλα είναι το να νομίζει οποιοσδήποτε ότι η ΑΕΚ πέτυχε. Οτι απέδειξε. Ούτε καν έχουμε έρθει. Οταν έρθουμε το είχε πει… ΘΑ ΣΑΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ…
Υ.Γ: Για σένα εκεί ψηλά. Που η ομάδα που έφτιαξες με τις θυσίες σου και το όραμα σου μας έμαθε τι σημαίνει Ευρώπη.Κάτι τέτοιες βραδιές χιλιάδες παιδιά γίνονται ΑΕΚ για πάντα. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη προσφορά από αυτή. Εσύ το έκανες και με το παραπάνω. Και το ταξίδι συνεχίζεται. Τα δικά σου λόγια, το ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΜΑΣ: «Ευχαριστώ τον Θεό. Ευχαριστώ τον Θεό διά την χαρά που μας έδωσε, την χαρά που έδωσε στους Ελληνας φιλάθλους, προς χάριν των ηρωικών παιδιών μας. Ζήτω η ΑΕΚ!»
ΥΓ1: Για σένα Παναγιώτη. Για όσους έμειναν πίσω. Για τα αδέρφια μας που συνάντησες πριν την ώρα. Καλό ταξίδι φίλε. Η ΑΕΚάρα να ΝΙΚΑ για τα παιδιά εκεί ψηλά…
