Η πρώτη ατυχία -που είναι και διπλή, λόγω της απουσίας του πιο σταθερού Καπίνο- έχει να κάνει με τον τερματοφύλακα που υπερασπίζεται την εστία τους. Ο Λεάλι δεν έχει καμία θέση στον Ολυμπιακό, ούτε σαν δεύτερος, ούτε σαν τρίτος γκολκίπερ. Η μόνη χρονιά που θα μπορούσε να βρει θέση στους ερυθρόλευκους, βεβαίως, είναι η φετινή, για να τα λέμε όλα.
Σε άλλες χρονιές, ούτε καν για την U-19 έκανε. Ο Ιταλός είναι ο άνθρωπος που κυριολεκτικά έχει κρεμάσει τους συμπαίκτες του σε Ελλάδα και Ευρώπη και που σε καμία περίπτωση δεν δικαίωσε την καταγωγή του και φυσικά την τεράστια Γιουβέντους. Είναι ο ποδοσφαιριστής των Πειραιωτών, ο οποίος -λόγω θέσης- “μεταφέρει” κα μεταδίδει στους συμπαίκτες του νευρικότητα και το χειρότερο ανασφάλεια.
Το ότι θα φύγει από τον Ολυμπιακό, είναι σχεδόν σίγουρο, μην πούμε και… δεμένο από όποια πλευρά το δεις. Οχι μόνο τα 3 εκατ. ρήτρα δεν είναι δυνατόν να δαπανηθούν, ούτε… 3.000. Χίλιες φορές να έπαιζε με τον Χουτεσιώτη και ακόμα περισσότερες… φορές να πάρει πίσω ο Ολυμπιακός το καλοκαίρι τον Γιαννιώτη, όπως και φημολογείται.
Το ρόστερ όμως είναι ευθύνη προπονητή και διοίκησης. Οι επιλογές λοιπόν, πληρώνονται και από την Πόλη ο Ολυμπιακός έρχεται με την… κανέλα.
Η δεύτερη μεγάλη ατυχία των Πειραιωτών αφορά μια άλλη τεράστια έμπνευση, που έχει να κάνει με τη λίστα που δηλώθηκε από τον προηγούμενο προπονητή της ομάδας. Τον Πάουλο Μπέντο. Ο Πορτογάλος έκανε το απιθανοαπίθανο να αφήσει εκτός ευρωπαϊκής λίστας τον Τσόρι. Και πως να τον πάρει θα πείτε και θα ‘χετε δίκιο. Εδώ δεν έκανε για να παίζει κόντρα στον… ανταγωνισμό της Σούπερ Λίγκας, θα είχε τις ικανότητες να παίξει μέσα στην τουρκική αρένα; Ξέρει ο Τσόρι από τέτοια ματς; Θεός φυλάξοι…
Το κόλημα του Πορτογάλου στοίχισε στον Ολυμπιακό. Οχι περισσότερο από τα λάθη και το χαμηλό ταβάνι του Λεάλι. Το ομολογούν και οι αντίπαλοι όμως: δεν γίνεται ένας ποδοσφαιριστής με το τσαγανό και το ποδοσφαιρικό μυαλό του Αργεντίνου να βολοδέρνει μεταξύ πάγκου, εξέδρας και προπονητικού κέντρου. Τον έβλεπες με τα πολιτικά στη φυσούνα και “μισούσες” τη μπάλα. Ναι, ο φετινός Τσόρι δεν ήταν ο περσινός και πολύ περισσότερο ο προπέρσινος. Για 45 λεπτά όμως είναι πολύ πιο απαραίτητος και αξιόπιστος ακόμα κι απ΄τον Φορτούνη, που μετράει 10 χρόνια λιγότερα στην ηλικία.
Αν δεν έχει σημασία ο προορισμός, αλλά το ταξίδι, ο Ολυμπιακός δεν πέτυχε λιγότερα φέτος από όσα περιμέναμε όλοι, βάσει της δουλειάς Μπέντο. Ναι, αποδυναμώθηκε, όμως ακόμα και με τον Μιλιβόγεβιτς και τον Ιντέγε, ο Ολυμπιακός δεν έπαιζε μπάλα. Και δεν έπαιξε ποτέ.
Γιατί να το κάνει τώρα; Αυτή είναι η ώρα να αναλογιστούν όλοι στην πλατεία Αλεξάνδρας τι θέλουν οι ίδιοι από τον Ολυμπιακό. Για να ζητάς, πρέπει να δίνεις…
ΥΓ. Δε νομίζω πως θα άλλαζε κάτι, θεωρώ όμως την αλλαγή του Καμπιάσο άστοχη. Ο καραφλός κρατούσε τη γραμμή στιβαρή. Μόλις βγήκε, το δίδυμο Φορτούνη-Μάριν έδωσε πλεονέκτημα ενός παίκτη στη Μπεσίκτας που έπαιζε με 10 από το 40’!
