O ΠΑΟΚ δεν τα κατάφερε στο Κράσνονταρ απλά γιατί οι Ρώσοι είναι και καλύτερη ομάδα από αυτόν και πιο ακριβή και σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο δημιουργίας. Αυτό λέει ο ποδοσφαιρικός ρεαλισμός, αυτός που φώναζε εξ αρχής και είχε παραδεχτεί δημοσίως ο Ιγκόρ Τούντορ.
Άκουγα συναδέλφους μου να λένε στη μετάδοση πόσο κακός ήταν ο ΠΑΟΚ. Είναι κακός ο ΠΑΟΚ αν δεν ξέρεις τι περιμένεις να δεις. Με την ίδια λογική, ήταν κακή και η Κράσνονταρ.
Οι δύο ομάδες ακύρωσαν η μία την άλλη, απλά αυτή που είναι καλύτερη το έκανε πιο εύκολα. Και όταν βρήκε τις ελάχιστες φάσεις της, έκανε τα γκολ.
Οι Ρώσοι είχαν την συνοχή επειδή έπαιζαν το κλασικό τους 4-3-3 και ο ΠΑΟΚ έπαιζε για πρώτη φορά ένα αμυντικογενές 4-4-2. Το οποίο θεωρητικά θα μπορούσε να γίνει απειλητικό λόγω της ταχύτητας των Ροντρίγκες και Μακ, αλλά επί της ουσίας, οι δυο τους βρήκαν από μία φάση σε ολόκληρο το παιχνίδι. Ο πρώτος στο 72΄όταν και έχασε την ευκαιρία να βάλει τον ΠΑΟΚ ξανά στο παιχνίδι μόνος του με τον Ντουκάν και ο δεύτερος στο 91΄όταν και μείωσε.
Με βάση τις απουσίες, ο ΠΑΟΚ δεν ήταν κακός. Και με βάση του τι περιμένεις να δεις. Εγώ περίμενα να δω μία ομάδα που θα ισορροπούσε το παιχνίδι και δεν θα έδινε δικαιώματα για ιδιαίτερη πίεση στον αντίπαλο. Κάτι τέτοιο το είδα.
Όμως σε σχέση με την Κράσνονταρ, ο ΠΑΟΚ έχει πολύ δρόμο μπροστά του. Και οι Ρώσοι δίκαια πηγαίνουν στους 32΄. Αν ο ΠΑΟΚ ήταν στον όμιλο του Αστέρα, νομίζω θα περνούσε στην επόμενη φάση. Όμως εδώ που είναι βρέθηκαν δύο ομάδες πολύ ξεκάθαρα καλύτερες από αυτόν.
Από αυτή την εμφάνιση θα κρατήσω κάποια σημεία. Θα κρατήσω την εμφάνιση του Χαρίση, θα κρατήσω το ότι ο Κλάους έχει σφυγμό. Θα κρατήσω πως είναι η πρώτη φορά και ελπίζω όχι τελευταία που ο Τούντορ παίζει με τέσσερις πίσω, θα κρατήσω πως έστω και στο τέλος βρήκε τα ψυχικά αποθέματα να το παλέψει.
Αντιλαμβάνομαι πως για τους οπαδούς της ομάδας ο αποκλεισμός πονάει. Και πονάει γιατί η Ευρώπη είναι το αποκούμπι, είναι η ευκαιρία για να ξεφύγουμε λίγο από την ελληνική μιζέρια. Όμως κακά τα ψέματα, δεν το δικαιούμασταν.
Επιστρέφουμε στη Θεσσαλονίκη και την Κυριακή ξεκινά ένα σερί βατών αγώνων. Και είναι η ευκαιρία να καταγραφεί το πρώτο σοβαρό σερί.
Θέμα Τούντορ δεν βλέπω να υπάρχει, ούτε εγκρίνω κάποιον σοβαρό λόγο για να υπάρξει. Γενικά, μία υπόγεια προσπάθεια να δημιουργηθεί θέμα με τον Κροάτη, την ζω τελευταίες μέρες και δεν προέρχεται από τη Θεσσαλονίκη.
Σίγουρα και αυτός δίνει δικαιώματα, κυρίως όσον αφορά στην διαχείριση των αγώνων και πάλι ήταν λάθος οι αλλαγές του και πάλι δεν έβαλε κάποια βελτιωτική πινελιά. Όμως άλλο αυτό, άλλο το ότι υπάρχει θέμα.
Όταν ήταν να επιλέξει ο ΠΑΟΚ το καλοκαίρι ανάμεσα σε νεαρό και φιλόδοξο και συνταξιούχο – και αυτό γιατί δεν έρχονται φτασμένοι σε καλή ηλικία στην Ελλάδα – γνωρίζαμε πως μαζί με το χτίσιμο της ομάδας θα χτιστεί και ο προπονητής.
Τώρα απλά βιώνουμε αυτό που περιμέναμε, ευτυχώς πάντως με μία σωστή κεντρική ποδοσφαιρική ιδέα.
