O ΠΑΟΚ ήρθε ισόπαλος με την Μπορούσια Ντόρτμουντ και αυτό το γεγονός από μόνο του είναι μία επιτυχία.
Το πώς καταφέραμε να φύγουμε στεναχωρημένοι από το γήπεδο, είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Σίγουρα αν ο ΠΑΟΚ κέρδιζε, θα είχε κλέψει το παιχνίδι. Δεν ήταν αυτός που ήταν καλύτερος.
Και πώς να είναι καλύτερος απέναντι στη δεύτερη ομάδα ενός πρωταθλήματος που τζιράρει από ένα παιχνίδι όσα θα πάρει μία ομάδα της Σούπερ Λίγκας από τα τηλεοπτικά μίας σεζόν.
Είναι λίγο αστείο να συγκρίνεις τις δύο ομάδες ξεκινώντας από την ίδια αφετηρία. Είναι σαφές πως οι Γερμανοί είναι έτη φωτός μπροστά σε επίπεδο βάσεων, νοοτροπίας, στον τρόπο που δουλεύουν και στο πως αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο.
Είναι ακόμα πιο αστείο να μιλάς για την Ντόρτμουντ που έπαιξε με τα δεύτερα. Ακόμη και στο καφενείο, πρέπει να εμφανίζεται ιπτάμενη χαστουκιέρα για να σε επαναφέρει.
Έχοντας λοιπόν στο μυαλό μας τις διαφορές που υπάρχουν ξεκάθαρα, ο ΠΑΟΚ στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Αμύνθηκε σωστά και μετά το ημίωρο βρήκε τρόπο να κυκλοφορήσει την μπάλα. Είχε μεγάλα διαστήματα που απορροφούσε την πίεση των Γερμανών με ευκολία, ενώ βρήκε λύσεις ακόμη και σε καθεστώς ισχυρής πίεσης.
Ο ΠΑΟΚ ως μία νέα ομάδα, έχει και αδυναμίες στο δημιουργικό κομμάτι. Πρώτα απ όλα, όταν έχεις αντίπαλο του υψηλότερου δυνατού επιπέδου, φαίνονται και οι αδυναμίες χαρακτηριστικών των παικτών σου. Όταν ο Τούντορ φώναζε στον Κάτσε για λίγες επαφές, μάλλον κάτι τέτοιο είχε στο μυαλό του.
Αν ο ΠΑΟΚ που είναι σε φάση δημιουργίας, ήταν σε πιο προχωρημένο σημείο, σίγουρα θα έβγαζε περισσότερες φάσεις στον χώρο. Όμως ακόμη για αυτόν είναι νωρίς.
Σε ατομικό επίπεδο, ο ΠΑΟΚ είχε πολλά πρόσωπα που μπορούμε να σταθούμε. Πρώτα απ΄ όλα στον Όλσεν. Για να μη χάσεις από την Ντόρντμουντ, χρειάζεσαι καλό τερματοφύλακα. Για να την κερδίσεις, χρειάζεσαι τέλειο.
Ακόμη μέσα μου θεωρώ πως δεν πρέπει να του δώσω ευθύνη για το γκολ. Νομίζω πως είναι πολύ δύσκολη φάση και πως αν την έβγαζε, θα συμπλήρωνε το καρέ των τεσσάρων μεγάλων επεμβάσεων που έκανε στο παιχνίδι.
Νομίζω πως είναι άδικο για τον Σουηδό να του χρεώσουμε το γκολ, σε μία βραδιά που ήταν πολύ καλός στα υπόλοιπα.
Από εκεί και πέρα, νομίζω πως ο Τζαβέλλας κάνει το καλύτερό του παιχνίδι στον ΠΑΟΚ. Βίτορ και Ρικάρντο Κόστα δεν πάνε πίσω, αλλά ο Έλληνας είναι αλάνθαστος. Κάνει απίστευτα πράγματα και βγάζει προσωπικότητα. Έχει απελευθερωθεί πλέον από τα όσα συνέβησαν πέρυσι και αποτελεί μεγάλη σταθερά για την άμυνα του ΠΑΟΚ.
Είναι και η απάντηση των στόπερ, που τόσο χλευάστηκαν πέρυσι λόγω της έλλειψης οργάνωσης και ξεκάθαρου αγωνιστικού πλάνου. Όταν υπάρχει αυτό, ο ΠΑΟΚ όχι απλά έχει στόπερ, αλλά αν τα βάλεις κάτω, έχει και πολύ καλά για το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο Τζιόλης ήταν και πάλι εκπληκτικός και ο Μακ, στη μοναδική φάση που του ήρθε την τελείωσε.
Ο Κωνστναντινίδης δείχνει πως είναι παίκτης υψηλών προδιαγραφών, ενώ για πρώτη φορά ο Σάμπο έδειξε πως έχει πολύ καλά στοιχεία. Αυτό που του λείπει είναι η γρήγορη σκέψη και αυτό δεν ξέρω αν φτιάχνεται.
Για τους τύπους που μπήκαν μετά το τέλος του αγώνα στο γήπεδο, το μόνο που μπορώ να πω είναι πως και δεν αγαπάνε τον ΠΑΟΚ και δεν νιώθουν από ΠΑΟΚ. Είναι άτομα που δεν πρέπει να πατάνε στον ΠΑΟΚ και νομίζω πως υπάρχουν οι άνθρωποι που μπορούν να τους τελειώσουν.
Ακολουθεί ο αγώνας με τον Ολυμπιακό, ένα παιχνίδι που αν δεν είχε το παρασκήνιο να σέρνεται από πίσω του θα είχε τεράστιο ποδοσφαιρικό ενδιαφέρον.
Είναι σίγουρα οι δύο πιο φορμαρισμένες ελληνικές ομάδες, είναι σίγουρα αυτές που έχουν πιο γεμάτο ρόστερ. Με πολλές αλλαγές όμως και αδυναμίες συνοχής.
Μπορεί ο ένας να κέρδισε την Άρσεναλ και ο άλλος να μην έχασε από την Ντόρντμουντ, όμως έτοιμες ομάδες δεν τις λες.
Ο ΠΑΟΚ έχει το ντεζαβαντάζ της λιγότερης ξεκούρασης, ο Ολυμπιακός των ταξιδιών. Ο ΠΑΟΚ έχει το αβαντάζ του σέντερ φορ, ο Ολυμπιακός της πληρότητας στη μεσοεπιθετική γραμμή, χωρίς τον φορ.
Τις επόμενες μέρες θα το αναλύσουμε καλύτερα και μακάρι να είναι μόνο αυτή η κουβέντα. Ο κυρ Σάββας έβαλε πάλι την κασέτα, αλλά πραγματικά πλέον είναι να τον λυπάσαι. Αν όταν μεγαλώσω γίνω έτσι, εκτελέστε με.
