MENU
Google Logo

Προσθέστε το sdna.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Διάβαζα το άρθρο του Κώστα Κεφαλογιάννη με αφορμή την απόφαση για το Noor-1, που αναδείκνυε πολύ σωστά τις παθογένειες της δικαιοσύνης, με την κωλυσιεργία, την αναποτελεσματικότητα και κυρίως το θέμα του φόβου που υπάρχει.

Συμφωνώ σε όλα, όμως για μένα υπάρχει ένα αξίωμα που δεν μπορεί να αλλάξει και δεν πρέπει να αλλάξει: Αν χάσουμε την εμπιστοσύνη μας στη δικαιοσύνη, σβήσαμε!

Η δικαιοσύνη, με τις ανορθογραφίες της και με τα δεκάδες προβλήματα που παρουσιάζει τόσο στο επίπεδο των ερευνών όσο και στο κομμάτι των ετυμηγοριών, ήταν, είναι και θα παραμείνει για πάντα το «καταφύγιο» για εκείνον που ψάχνει να βρει το δίκιο του. Ήταν, είναι και θα παραμείνει για πάντα το μεγάλο ανάχωμα για τη δράση των εγκληματικών στοιχείων, είτε μιλάμε για ποδόσφαιρο, είτε για ναρκωτικά είτε για οτιδήποτε.

Ουδείς διαφωνεί ότι υπάρχει βρωμιά και στον χώρο της δικαιοσύνης. Δεν είναι μόνο οι γνωστές παθογένειες, είναι και τα κυκλώματα. Και αυτό έχει αποδειχτεί. Όμως χωρίς τη δικαιοσύνη, πού πάμε; Χωρίς να πιστεύουμε ότι η αλήθεια, κάποια στιγμή, με κάποιο τρόπο, θα λάμψει, πού πάμε; Υπάρχουν βρώμικοι δικαστικοί λειτουργοί, αλλά υπάρχουν και καθαροί που σου επιτρέπουν να ελπίζεις.

Πάγια άποψή μου άλλωστε, είναι πως τίποτα δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από τον ήλιο. Ακόμη και αν την γλιτώσεις σήμερα βρίσκοντας μια «άκρη» στο δικαστικό σώμα, θα την πατήσεις αύριο και θα πάρεις στο τέλος αυτό που σου αξίζει.

Πέρα απ’ όλα αυτά, όμως, και σε ό,τι μας αφορά ως κλάδο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ τα λόγια του Ιωάννη-Ιάκωβου Μάγερ:

«H Δημοσίευσις είναι ψυχή της Δικαιοσύνης», είχε πει ο Ελβετός φιλέλληνας που «εγκαινίασε» ουσιαστικά τη νεοελληνική δημοσιογραφία.

Η δημοσίευση βοηθά τη δικαιοσύνη και η δικαιοσύνη βοηθιέται από τη δημοσίευση.

Σκεφτείτε μόνο ότι πολλές αθλητικές υποθέσεις που ερευνά σήμερα η δικαιοσύνη, όπως π.χ. η «εγκληματική οργάνωση», ξεκίνησαν να υφίστανται ως υποθέσεις μέσω του ρεπορτάζ, της δημοσιογραφικής έρευνας και των αποκαλύψεων. Αν δεν υπήρχε ο Τύπος, πολλές από αυτές τις υποθέσεις δεν θα είχαν προχωρήσει ποτέ, δεν θα είχαν καν αναδειχθεί ή ερευνηθεί.

Ακόμα και αν κάποιες υποθέσεις «έπρεπε» ή υπήρχε η πρόθεση να… κουκουλωθούν από επίορκους δικαστικούς λειτουργούς, αυτό τελικά απετράπη από τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις.

Να το πούμε απλά και λαϊκά: Και στη δικαιοσύνη και στη δημοσιογραφία, υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί. Απλώς ελπίζεις να δικάζουν οι καλοί και να δημοσιεύουν πάλι οι καλοί.

Όμως το να λες ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη και ότι δεν υπάρχει δημοσιογραφία, είναι θηριώδες λάθος. Αν ήταν έτσι, δεν θα υπήρχε τίποτα πλέον στο οποίο να ελπίζουμε…

«H Δημοσίευσις είναι ψυχή της Δικαιοσύνης»