Την παραίτησή του από την θέση του προέδρου της γερμανικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου υπέβαλε ο Βόλφγκανγκ Νίρσμπαχ λόγω της εμπλοκής του ονόματός του στο σκάνδαλο για την ανάθεση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 στη Γερμανία.
Όπως διαβάσαμε στα ρεπορτάζ, ανακοινώνοντας την απόφασή του στη συνεδρίαση της γερμανικής ομοσπονδίας, είπε τα εξής: «Συμβαίνουν πράγματα τον τελευταίο καιρό, τα οποία με ανάγκασαν να το κάνω. Κατάλαβα ότι είχε έρθει η στιγμή να αναλάβω την πολιτική ευθύνη για όσα συνέβησαν και τον τρόπο που έγινε η ανάληψη του Μουντιάλ του 2006. Οι έρευνες δεν αφορούν την ομοσπονδία που δεν έχει καμία σχέση. Αφορούν εμένα προσωπικά».
Στον Βόλφγκανγκ Νίρσμπαχ αξίζει σεβασμός, είτε κριθεί ένοχος είτε αποδειχτεί αθώος. Παραιτήθηκε από ευθιξία, για να μην επιβαρύνει και να μην «λερώνει» την ομοσπονδία του. Με λίγα λόγια, για να μην στιγματίζεται το γερμανικό ποδόσφαιρο στο σύνολό του από την παρουσία του!
Αν είναι αθώος, θα είναι ο πρώτος μάγκας. Αν κηρυχτεί ένοχος, θα είναι απλά προς τιμήν του που παραιτήθηκε εγκαίρως και δεν άφησε σκιές να πλανώνται.
Στην Ελλάδα αυτές οι έννοιες είναι παντελώς άγνωστες! Μπορεί να είσαι μπλεγμένος σε 2-3 σκάνδαλα μαζεμένα, μπορεί να έχεις ήδη παραπεμφθεί για δωροδοκία, μπορεί να κατηγορείσαι για ένα σωρό κακουργήματα… Σε όποια κατηγορία και αν ανήκεις, πέρα βρέχει! Δεν ιδρώνει το αυτί σου.
Τι σημασία έχει αν είσαι πρόεδρος της ΕΠΟ ή της Super League, αν είσαι μέλος στα θεσμικά όργανα, αν διοικείς μεγάλη ή μικρή ΠΑΕ, αν σφυρίζεις στην μεγάλη κατηγορία. Τι σημασία έχει αν είσαι στους 35 της «εγκληματικής οργάνωσης», στους 84 του «Koriopolis», στους 23 της «κάρτας υγείας»…
Αυτά είναι ψιλά γράμματα…
Όλοι τους είναι εκεί, γαντζωμένοι στις καρέκλες τους, δεν το κουνάνε ρούπι. Τους φτύνει όλη η Ελλάδα και παριστάνουν πως… έπιασε ψιλόβροχο.
Η πολιτεία δεν παρεμβαίνει δυναμικά, τα όργανα του ποδοσφαίρου σφυρίζουν αδιάφορα, η επιτροπή δεοντολογίας δεν ξέρει ακόμα που πατάει, ο ποδοσφαιρικός εισαγγελέας περιμένει, η FIFA και η UEFA εθελοτυφλούν. Έχουν τα δικά τους εκεί βέβαια. Αλλά και όταν δεν τα είχαν, μήπως ενδιαφέρθηκαν πραγματικά;
Αυτή είναι η κατάσταση…
Όλοι τους είναι αθώοι, μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο. Καμία αντίρρηση. Ο Νίρσμπαχ όμως τι είναι; Κορόιδο; Δεν καταλαβαίνουν οι… δικοί μας ότι η παρουσία τους κάνει κακό στο ελληνικό ποδόσφαιρο; Ότι κάθε μέρα ρίχνουν και πιο βαριά σκιά στο άθλημα; Ότι γιγαντώνουν την καχυποψία; Φυσικά το καταλαβαίνουν! Αλλά κάνουν σαν να μην τρέχει τίποτα…
Είναι απαραίτητο όμως να πούμε και το εξής:
Τις αποκαλύψεις για να κινηθεί η αστυνομία της Γερμανίας και να αποφασίσει να ασχοληθεί με το σκάνδαλο για την ανάθεση του Μουντιάλ του 2006, τις έκανε το Spiegel και η Daily Mail. Δηλαδή οι δημοσιογράφοι. Δηλαδή η ερευνητική, η αποκαλυπτική δημοσιογραφία. Λειτουργοί του Τύπου που τους βγάζουν όλοι το καπέλο και δικαίως. Δημοσιογράφοι που πολεμούν τη διαφθορά, που αναδεικνύουν τα κακώς κείμενα, γιατί οφείλουν και έχουν καθήκον να το κάνουν. Που κάνουν αποκαλύψεις για το καλό του ποδοσφαίρου!
Και στην Ελλάδα συμβαίνει αυτό. Από λίγους, δυστυχώς. Μόνο που όσοι το κάνουν δεν πολεμούν –λέει- τη διαφθορά! Βαφτίζονται οι ίδιοι ως διεφθαρμένοι, αφού «κάποιοι τους έβαλαν, άρα είναι στημένοι»! Δεν αναδεικνύουν τα κακώς κείμενα, αλλά «βγάζουν μόνο τα δικά μας, ενώ τα δικά τους… γαργάρα»! Δεν οφείλουν βάσει καθήκοντος να κάνουν αποκαλύψεις, γιατί «είναι λασπολόγοι, συκοφάντες και χτυπούν την προεδράρα μας»! Δεν ενδιαφέρονται για το καλό του ποδοσφαίρου, αλλά «είναι εχθροί του ποδοσφαίρου και θέλουν να το διαλύσουν για να πλήξουν εμάς»!
Λειτουργώντας, λοιπόν, με αυτό το σκεπτικό, στην αρχή σε αγνοούν. Στη συνέχεια σε λοιδωρούν. Μετά σε πολεμούν. Αργότερα σε απολύουν. Κάποια στιγμή σε δέρνουν. Και στο τέλος νικάς!*
*(περίφημη φράση του Μαχάτμα Γκάντι, παραφρασμένη και προσαρμοσμένη στην ελληνική πραγματικότητα)
