ΜαΚάριους οι πτωχοί τω τέρματι

Απίθανα πράγματα έγιναν σ' αυτόν τον τελικό, αλλά προσωπικά εμένα πιο πολύ με ιντρίγκαρε το κλάμα.

Και με συγκίνησε, η αλήθεια είναι. Όχι το κλάμα του Σαλάχ, ούτε το κλάμα του Καρβαχάλ.

Με συγκίνησε το κλάμα μετά τη λήξη του αγώνα ενός φίλου τουιτερά, που έχει μανία με το στοίχημα.

Ξέρεις τι είναι να βλέπεις δύο παίχτες να κλαίνε μέσα σε λίγα λεπτά στο πρώτο ημίχρονο και μετά ούτε δάκρυ; Ούτε καν από τον Ρονάλντο;

Και να το 'χεις παίξει στο στοίχημα όβερ στο κλάμα.

Μη σου τύχει.