Το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι λαθών και παρότι κάναμε λιγότερα αποκλειστήκαμε. Το τι θα συνέβαινε σε αυτή την περίπτωση το ξέρω καλά. Μύριζε πως το πιθανό θύμα ήταν ο Κλάους.
Μετά από ένα παιχνίδι που σύμφωνα με τα στάνταρς του, ήταν καλύτερος απ όσο έχουμε συνηθίσει. Τώρα μην αναλύσω την απόδοση του Κλάους, βαριέμαι να μπω σε αυτή τη διαδικασία. Ούτε να γράψω για τον Κρέσπο, ούτε να πω για το άδειασμα του Τζιόλη επειδή έτσι θέλει η βλαχιά των Social Media. Αυτά είναι θέματα που έχω γράψει και δεν χρειάζεται να επανέλθω.
Αυτό που δημόσια θα πω στον Κλάους, είναι πως σημαντικό μέρος των χρημάτων που λαμβάνει αφορά στη πίεση που βιώνει ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Η υποχρέωσή του είναι να την υποστεί.
Το να βάζεις γκολ και να ξεσκονίζεσαι, να δείχνεις τη φανέλα, να ξαναξεσκονίζεσαι και να δείχνεις σε εμένα που δεν σε κράζω πως σε επηρεάζει αυτός που σε κράζει, στα μάτια μου πέφτεις.
Και δεν ανέχομαι ο αρχηγός του ΠΑΟΚ να επηρεάζεται από την κριτική, όσο άδικη κι αν είναι. Όσο στοχευμένη σαν το σημερινό εμετικό πρωτοσέλιδο της SportDay που απλά μου έδειξε την ταυτότητά της. Είναι σαν να δικαιώνεις όσους σε κράζουν.
Η ζωή του ποδοσφαιριστή είναι αυτή. Έχει τα καλά της, μία άνεση, πολυτέλεια, ωραία γκομενάκια, ανοιχτές πόρτες παντού, όμως έχει και την κριτική, το κουτσομπολιό, την κακία, την σκατοψυχία αλλά και μία κριτική αληθινή που και αυτή πονάει.
Όποιος επαγγελματίας αθλητής δεν έχει την ωριμότητα να ζήσει με αυτές τις συνθήκες, τότε αργοσβήνει και δεν φτάνει εκεί που πραγματικά θα μπορούσε.
Ο Κλάους καλείται να βρει την άκρη του υπό αυτές τις συνθήκες και να το γυρίσει. Όπως το έκανε ο Τζαβέλλας για παράδειγμα. Αυτός κι αν άκουσε και μάλιστα χοντράδες από τις λίγες. Στοχευμένος από ραδιοφωνικούς παραγωγούς που ζούνε για την ίντριγκα. Που χωρίς αυτή θα πεθάνουν ραδιοφωνικά.
Όμως αυτό το πήρε εγωιστικά. Συγκεντρώθηκε, κατανόησε πως μόνο στο γήπεδο μπορεί να απαντήσει και σήμερα, θέλουν δεν θέλουν οι επικρατές του, είναι η ηγετική φυσιογνωμία της ομάδας. Η μεγαλύτερη σταθερά με διαφορά από τη δεύτερη.Αφήνω στην άκρη αυτό που ήθελα να γράψω για το … καυτό και άκρως στημένο εδώ και μέρες θέμα Κλάους και πάω παρακάτω.
Ο ΠΑΟΚ είναι μία καλή ομάδα και το απέδειξε απέναντι στον Άγιαξ. Δεν χρειάζεται πανικός, δεν χρειάζεται απογοήτευση. Είδα και τους άλλους, πραγματικά δεν μπορώ να πεισθώ πως κάποιος είναι καλύτερος από εμάς.
Είναι κάποιες σταθερές που δεν τις έχει εμφανίσει ακόμη ο Ίβιτς λόγω βαθμού ετοιμότητας, όπως είναι ο Βαρέλα και ο Κάνιας. Και υπάρχουν κάποια ζητήματα που ο Σέρβος θα καταλήξει μέσα από τους αγώνες.
Η αλήθεια είναι πως ακόμη δεν είδαμε τον ΠΑΟΚ σε παιχνίδι κατοχής μπάλας.
Για μένα παραμένει το κενό που άφησε ο Μακ. Ο παίκτης που θα μπορεί να παίξει και πλάγιος και φορ. Όμως αυτή τη φορά πρέπει να είναι πιο φορ παρά πλάγιος.
Μία τέτοια κίνηση δεν μπορεί να είναι φθηνή, δεν μπορεί να είναι βιαστική.
Αν χτύπα ξύλο πάθει κάτι ο Τζάλμα ή έστω πρέπει να πάρει ανάσες, δεν έχουμε καθαρή λύση. Όπως βέβαια δεν υπάρχει ανταγωνισμός για τον Κλάους. Εκτός κι αν πάμε για δύο παίκτες, κάτι που το θεωρώ εξαιρετικά απίθανο.
