Βιβλικό μέρος. Δύσβατο. Κακοτράχαλο. Η έρημος του Νεγκέβ (ή έρημος του Σινά) έχει ταυτιστεί με την Παλαιά Δαθήκη, είναι το μέρος που ο Θεός αποκαλύφθηκε στον 99χρονο Αβραάμ και σύναψε μαζί του την Διαθήκη, που του χάρισε πολλούς απογόνους και τον έκανε γενάρχη λαών και ανθρώπων.
Εκεί σε αυτά τα μέρη του Νοτίου Ισραήλ, στην πόλη του Μπερ Σεβά, ο Ολυμπιακός ψάχνει την δική του Γη της Επαγγελίας. Γιατί όσοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η Χάποελ Μπερ Σεβά είναι ένας ενοχλητικός κόκκος άμμου της ερήμου, την οποία ο Ολυμπιακός εύκολα ή δύσκολα θα σκουπίσει από πάνω του πλανώνται πλάνη οικτρή.
Τα θεόσταλτα σημάδια λένε πως αν ο Ολυμπιακός θέλει να προκριθεί απαιτείται η δική του υπέρβαση. Διότι τα πράγματα (και τα ζόρια) είναι πολύ πιο σοβαρά από ότι φαίνονται…
Μία Χάποελ που δεν χάνει ποτέ!
Η εικόνα της στο «Καραϊσκάκη» πιθανώς και να εξέπληξε πολύ κόσμο. Δεν θα έπρεπε. Η Χάποελ Μπερ Σεβά απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί ως… αφελής τακτικά ομάδα. Για την ακρίβεια, θεωρήθηκε όλη την περσινή χρονιά (και θεωρείται ακόμα) το δυσκολότερο τακτικό σταυρόλεξο για κάθε αντίπαλο.
Το θέμα δεν είναι ότι κατέκτησε το πρώτο της εγχώριο πρωτάθλημα μετά από 40 χρόνια (την είπαν και Λέστερ του Ισραήλ), αλλά ο τρόπος που το πήρε. Έχασε για πρώτη φορά στην δεύτερη αγωνιστική (0-1 από την Μακάμπι Τελ-Αβίβ) και μετά… δεν ξανάχασε ποτέ! Έβγαλε αήττητη την κανονική διάρκεια και ηττήθηκε ξανά την προτελευταία αγωνιστική των πλέι-οφ (2-1 από την Μακάμπι Χάιφα), μετά από 32 ματς πρωταθλήματος (το μεγαλύτερο αήττητο σερί πέρυσι στην Ευρώπη) σε μία ανώδυνη ήττα που απλώς ανέβαλε την στέψη τίτλου!
Στα 45 της τελευταία ματς (επίσημα και φιλικά) σε όλες τις διοργανώσεις μετρά όλες κι όλες δύο ήττες (η άλλη ήταν με 3-1 στον ημιτελικό κυπέλλου πάλι από την Μακάμπι Χάιφα), δείχνοντας μία αξιοθαύμαστη αντοχή σε όλες τις συνθήκες παιχνιδιού και μία αγωνιστική σκληράδα που εντέλει της έδωσε τον τίτλο. Οι δύο «λευκές» ισοπαλίες σε Τίρασπολ και Πειραιά δείχνουν μία ομάδα πιστή στο αγωνιστικό της πλάνο, που αν μη τι άλλο ξέρει πολύ καλά (σε πρώτο βαθμό) να μην χάνει.
Ένας Ρανιέρι στον πάγκο
Ακόμα και σήμερα έχει ένα στίγμα που τον κυνηγάει. «Ήμουν μικρός τότε. Παιδί. Ανώριμος.», απολογείται. Ποιό ήταν το λάθος του; Επέλεξε να μην υπηρετήσει στον ισραηλινό στρατό, κάτι που πλήρωσε με 70 ημέρες κράτησης στις στρατιωτικές φυλακές, πριν απαλλαγεί της θητείας του. Αυτές οι ανεκπλήρωτες στρατιωτικές υποχρεώσεις ήταν το εμπόδιο που δεν άφησε τον Μπάρακ Μπακχάρ να φορέσει την φανέλα της Εθνικής Ισραήλ, αφού το στρατιωτικό απολυτήριο, αποτελεί αδιαπραγμάτευτο πιστοποιητικό όσων καλούνται να εκπροσωπήσουν την χώρα σε αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα.
Αυτή είναι η μοναδική μελανή κηλίδα στην (αθλητική) ζωή του προπονητή της Χάποελ Μπερ-Σεβά, του καλύτερου τεχνικού που έχει βγάλει το ποδόσφαιρο της χώρας στον αιώνα που διανύουμε, όπως λένε οι ίδιοι οι Ισραηλινοί!
Βαδίζει στο 37ο έτος της ηλικίας του, μετρά μόλις τέσσερα χρόνια ενεργής παρουσίας στους πάγκους, αλλά πρόλαβε να χαρακτηριστεί πρώτα ως «Ισραηλινός Μουρίνιο» κι έπειτα «Ρανιέρι του Ισραήλ».
Πήρε Κύπελλο με την Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα (2014) και πρωτάθλημα μετά από 40 χρόνια με την εξαφανισμένη από τον χάρτη Χάποελ Μπερ Σεβά, λες κι έχει το άγγιγμα του Μίδα: «Ο Μπάρακ είναι ακόμα παίκτης στην καρδιά και το μυαλό» ορκίζονται όσοι τον ζουν από κοντά και είναι πιο ανταγωνιστικός από όλους τους παίκτες του: «Είναι ένα αθλητικό φρικιό. Παίζει ποδόσφαιρο, ποδοβόλεϊ, μπάσκετ, τένις, πινγκ-πονγκ, προκαλεί τους πάντες να μονομαχήσουν μαζί του και σχεδόν πάντα κερδίζει.
Τις ελάχιστες φορές που χάνει, δεν μιλάει σε άνθρωπο». Αυτή την άρνηση της ήττας την έχει εμφυσήσει και στις ομάδες του, που μέσα στο γήπεδο καταθέτουν τα… σωθικά τους.
Πάντα δουλεύει τρία συστήματα (4-3-3, 4-2-3-1, 3-5-2) με τις ομάδες του, αρέσκεται σε τακτικές εκπλήξεις, μία από αυτές (το να παίξει με τρία στόπερ) αιχμαλώτισε τον Ολυμπιακό.
Η πρώτη του μεταγραφή ήταν ο mental coach (κάτι σαν αθλητικός ψυχολόγος) Εϊτάν Αζάρια που τον βοηθάει στις… επικές ομιλίες του, ένας προπονητής που κατάφερε το ακατόρθωτο. Να σκίζονται οι παίκτες στο γήπεδο για πάρτη του. Κάτι που ακόμα δεν έχει προκύψει στον Ολυμπιακό…
Γήπεδο απόρθητο κάστρο
Κόστισε γύρω στα 60 εκατομμύρια ευρώ και φέρει το όνομα του από αυτό του πρώην Δημάρχου της πόλης Γιαακόβ Τέρνερ. Το νεόδμητο «Turner Stadium» των τεσσάρων αστέρων και των 16,126 καθισμάτων μοιάζει με μία μικρογραφία του «Καραϊσκάκης» με τα κόκκινα καθίσματα του από άκρη σε άκρη, μα έχει και κάτι άλλο ακόμα πιο σημαντικό από όλα αυτά.
Από τις 21 Σεπτεμβρίου του 2005, που η Χάποελ Μπερ Σεβά έκοψε την κορδέλα των εγκαινίων, παραμένει απόρθητο! Ουδείς μουσαφίρης μπόρεσε να κερδίσει εκεί, αφού η μοναδική περσινή εντός έδρας ήττα των πρωταθλητών Ισραήλ (0-1 από Μακάμπι Τελ-Αβίβ στις 30 Αυγούστου) είχε έρθει σε ουδέτερο γήπεδο στην Ιερουσαλήμ!
Η Χάποελ Μπερ Σεβά έκλεισε την περσινή περίοδο με 13 νίκες και 5 ισοπαλίες στο απόρθητο κάστρο της (σε πρωτάθλημα και κύπελλο) και έκανε τις νίκες της 14 με το 3-2 επί της Σέριφ Τίρασπολ στον δεύτερο προκριματικό του Champions League.
Τα εισιτήρια του αγώνα εξαφανίστηκαν μέσα σε μερικές ώρες (η Χάποελ ανακοίνωσε το sold-out), οι εξέδρες είναι κοντά στον αγωνιστικό χώρο, ενώ ο κόσμος της ομάδας (πέρυσι είχε 12.000 διαρκείας) είναι πιστός, υποστηρίζει με θέρμη την ομάδα και δημιουργεί καυτή ατμόσφαιρα.
Για μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, που θέλει νίκη ή ισοπαλία με γκολ, αυτά δεν είναι καλά μαντάτα.
Καύσωνας και αποπνικτική υγρασία
Δεν αποκαλούν τυχαία την περιοχή «Κόλαση του Νεγκέβ». Η πόλη του Μπερ Σεβά είναι χτισμένη στα όρια της μεγαλύτερης ερήμου του Ισραήλ που καλύπτει σχεδόν την μισή της έκταση και για να αντέξεις τις καλοκαιρινές συνθήκες πρέπει να είσαι εκπαιδευμένος... κομάντο. Την τελευταία εβδομάδα το θερμόμετρο χτυπάει… σαραντάρια, ενώ στην αφόρητη ζέστη, προσθέστε και την αποπνικτική υγρασία που κάνει τις συνθήκες σχεδόν απαγορευτικές για ποδόσφαιρο.
Την ώρα του επαναληπτικού όλα δείχνουν ότι το θερμόμετρο θα φλερτάρει με το 30άρι, ενώ η υγρασία αναμένεται να κυμαίνεται στο 60 - 70%.
Συνθήκες που ευνοούν πάντα την γηπεδούχο ομάδα που είναι μαθημένη να παίζει σε τέτοια ατμόσφαιρα, αλλά και την ομάδα με την λιγότερη ποιότητα, αυτή που θα περιμένει πίσω από την μπάλα, με κύριο σκοπό να καταστρέφει. Κι αυτή η ομάδα δεν είναι ο Ολυμπιακός…
