Δεν είναι ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει. Γιατί δεν είναι δήθεν. Αυτό που βλέπεις είναι το 100% original staff. Ουδέποτε προσπάθησε να φτιασιδώσει την εικόνα του. Την εποχή που κάθονταν όλοι σούζα μπροστά στον παντοκράτορα Σωκράτη Κόκκαλη, εκείνος του υποσχέθηκε ότι θα κόψει τους πανηγυρισμούς με τα πιστόλια, όταν ο πρόεδρος του Ολυμπιακού του τόνισε ότι δεν είναι καλό παράδειγμα για τα μικρά παιδιά και στο επόμενο ματς που σκόραρε, έβγαλε τα εξάσφαιρα με αυθορμητισμό ακόμα μικρότερου παιδιού. Γιατί; Γιατί κι αυτός, ακόμα παιδί είναι.
Ουδέποτε προσέλαβε image maker. Ποτέ του δεν έμαθε όμορφες ξύλινες λέξεις για να ικανοποιεί τα αδηφάγα Μ.Μ.Ε. που ψοφάνε για ψόφιες, κοινότυπες, πολυφορεμένες δηλώσεις που δεν λένε τίποτα, ώστε να έχουν πράγμα για να γεμίζουν σελίδες / δελτία / εκπομπές. Συνέχισε να αποφεύγει με συνέπεια τις κάμερες / μικρόφωνα / δημοσιογραφικά πηγαδάκια, γιατί πολύ απλά νιώθει ότι δεν έχει τίποτα να πει. Όσα έχει να πει, τα λέει σε 90 λεπτά στο χορτάρι. Εκεί έμαθε να βγάζει την αλήθεια του. Ακόμα κι όταν είδε ορδές Πορτογάλων ρεπόρτερ να χώνουν τα… ματσούκια στην μούρη του κατά την προ ημερών άφιξη, περασμένες 1 το βράδυ, είπε το αμίμητο: «We ‘ll speak tomorrow» και τους άφησε όλους κάγκελο!
Το... μέσα του Κώστα Μήτρογλου θα το καταλάβεις μέσα στο γήπεδο. Εκεί, δεν μπορεί να κρυφτεί. Αν είναι θλιμμένος, τσαντισμένος, απογοητευμένος, νευριασμένος, χαρούμενος, τσαντισμένος, θα το καταλάβεις μέσα σε 5 λεπτά από τον τρόπο που τρέχει, που κυνηγάει τις φάσεις, από τις γκριμάτσες του, τους πανηγυρισμούς του. Αν έχει πάρει κιλά, αν δεν νιώθει φρέσκος, αν έχει χάσει την εμπιστοσύνη στα πόδια του θα το καταλάβεις από αυτά που ΔΕΝ κάνει. Από την… λούφα του. Μετά από ένα - ενάμιση χρόνο ποδοσφαιρικής κατάθλιψης, ο Κώστας Μήτρογλου επιτέλους είναι ξανά καλά.
Ουδείς προφήτης στον τόπο του. Σε μία χώρα που λατρεύει να ισοπεδώνει όσους φτάνουν ψηλά και που κάνει ίσιωμα όλους και όλα τα μεγάλα, ο Μήτρογλου θεωρείται ένας επιθετικός της σειράς και η Μπενφίκα η πιο λούζερ ομάδα της Ευρώπης! Μία ομάδα που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην 6η θέση στο ranking των συλλόγων της ΟΥΕΦΑ και στην 12η θέση στην κατάταξη της υπηρεσίας ιστορίας και στατιστικής του ποδοσφαίρου αντιμετωπίζεται περίπου σαν την Κάτω Ραχούλα κι ας έχει παίξει σε 10 ευρωπαϊκούς τελικούς, έχει 156.000 ενεργά μέλη και θεωρείται η 26η πλουσιότερη ομάδα στον κόσμο. Σιγά μωρέ. Εμείς στην Ελλάδα ξέρουμε καλύτερα τι εστί Μπενφίκα…
Οι αετοί ανέλαβαν να θεραπεύσουν το πληγωμένο φτερό του αετού και όπως λέει η λαϊκή ρήση γίνονται πλέον υπεύθυνοι για τα νύχια του. Ο Έλληνας επιθετικός τα έδειξε με το καλημέρα με γκολ στην πρεμιέρα του πορτογαλικού πρωταθλήματος απέναντι στην Εστορίλ και στην Λισσαβόνα ήδη πιστεύουν ότι βρήκαν τον διάδοχο του Όσκαρ Καρντόσο, σε στιλ, θέση, λειτουργικότητα, ρόλο στο γήπεδο. Σιγά μωρέ. Τι μπάλα να ξέρουν οι Πορτογάλοι…
Όσο κι αν ψάξει κανείς δεν θα βρει άλλο τέτοιο… πράγμα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Ο Κώστας Μήτρογλου είναι φτιαγμένος από αυτή την σπάνια πάστα ανθρώπων που δεν… νιώθουν. Ακόμα κι αν καίγεται ο τόπος, αν γκρεμίζεται η γη το βλέμμα, οι σφυγμοί, η αντίδραση του θα είναι η ίδια. Κάποιο το λένε κρύο αίμα, κάτι απαραίτητο σε ένα «εκτελεστή». Εμείς εδώ το έχουμε βαφτίσει, κάπως αλλιώς.
Παίζει με το ένστικτο, όπως τα άγρια ζώα της ζούγκλας. Δεν τον νοιάζει το όνομα του αντιπάλου, το γήπεδο, η φανέλα, η σημασία του ματς, ο κόσμος, ο προσωπικός του φρουρός. Αδιαφορεί. Δεν τρώει τα μάτια του βλέποντας dvd μελλοντικών αντιπάλων, δεν θέλει να ξέρει τίποτα περιττό. Απλά, δεν τον ενδιαφέρει! Ένας παλιός συμπαίκτης του, μου ορκίζεται ότι τον είδε να μην πιάνει λέξη από μία δίωρη θεωρία ενός προπονητή του, πριν από ευρωπαϊκό ματς. Όταν τον ρώτησε «τι κάνουμε το βράδυ», πήρε πληρωμένη απάντηση: «Μη φοβάσαι. Θα τους πάρω μόνος μου». Το ίδιο βράδυ έκανε χατ-τρικ!
Οι επιθετικοί είναι σαν ένα μπουκάλι γεμάτο κέτσαπ. Μπορεί να το ανοίγεις και να μην πέφτει στάλα. Να το χτυπάς και πάλι να μην βγαίνει τίποτα. Κι εκεί που είσαι έτοιμος να σπάσεις το μπουκάλι, το βλέπεις με μία να χύνεται ανεξέλεγκτο στο πιάτο σου και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα! Έτσι είναι κι αυτός. Αν αρχίσει να το κολλάει, μετά τα γκολ έρχονται από μόνα τους. Με όλους τους πιθανούς και απίθανούς τρόπους. Από κάθε θέση, απέναντι σε κάθε αντίπαλο. Μετά από ένα μακρύ διάστημα εσωτερικής αμφιβολίας, ο Κώστας Μήτρογλου αρχίζει επιτέλους να παίζει όπως παλιά. Χωρίς να… σκέφτεται! Χωρίς να βασανίζει το μυαλουδάκι του! Χωρίς να… νιώθει!
Ας κάνουμε μία μικρή υπόθεση εργασίας. Έστω ότι ο Ολυμπιακός ήθελε να αποκτήσει τον τύπο με το 11 της Μπενφίκα κι ότι αυτός με το 19 της Εστορίλ ήταν Έλληνας. Σήμερα, μετά το 4-0 των «αετών», το πόρισμα από τα Μ.Μ.Ε και την κοινή γνώμη θα ήταν ένα: «Πρόεδρε φέρε την… σεντεροφράρα της Μπενφίκα να τα σηκώσουμε όλα». Αντιθέτως, ο Σεμπά ο οποίος έχασε δύο πραγματικά άχαστα γκολ θα ήταν ο «άμπαλος», ο «χασογκόλης», ο «μυρωδιάς», ο «τσαπατσούλης». Υπερβολές, από αυτές που λατρεύει ο κόσμος και αυτοί που τους τις σερβίρουν.
Ας ξεκινήσουμε από το δεύτερο που είναι και ο άγνωστος της υπόθεσης. Ο Σεμπά έκανε πάρτι στο «Ντα Λουζ». Κυριολεκτικά όμως! Ήταν κλάσεις ανώτερος από αυτό που εδώ και μέρες μας έλεγαν οι Πορτογάλοι δημοσιογράφοι, που αδυνατούσαν να καταλάβουν πως ο Μάρκο Σίλβα επιλέγει να πάρει στον Ολυμπιακό έναν τόσο average (όπως έλεγαν χαρακτηριστικά) παίκτη, ενώ με το πορτοφόλι των «ερυθρόλευκων» μπορεί να επιλέξει σχεδόν όποιον θέλει. Η απάντηση δόθηκε στο γήπεδο.
Ο Σεμπά είναι ένα πολυεργαλείο ιδανικό για ομάδες που επιλέγουν να παίξουν κόντρα. Έχει ταχύτητα σπρίντερ, παίζει και στις δύο πτέρυγες (με την Μπενφίκα έπαιξε δεξιά σε 4-1-4-1) ή ακόμα και κορυφή αν χρειαστεί, μαρκάρει σαν παλαβός και φεύγει στις κόντρες με… χίλια. Δεν έχει το ένας εναντίον ενός, έχει μέτρια τεχνική για Βραζιλιάνο και άσχημα τελειώματα, αλλά για ένα προπονητή είναι ελβετικός σουγιάς. Θυμηθείτε τούτο: Ο Σεμπά θα ξεκινάει βασικός στα εκτός έδρας ματς του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου θα χρειάζεται όλοι οι παίκτες του Ολυμπιακού να καταθέτουν τα πνευμόνια τους στο γήπεδο λόγω πρέσινγκ και θα χρειάζονται αστραπιαίες κόντρες. Για τα εύκολα ματς της Super League υπάρχουν κι άλλοι, με πιο ταιριαστά χαρίσματα…
Όσο για τον δικό μας; Επιτέλους, βρήκε κάτι που άναψε ξανά την φλόγα μέσα του. Τρελάθηκε που η Μπενφίκα τον κυνήγησε τόσο πολύ. Τρελάθηκε που ο Ζόρζε Ζεσούς τον πήρε προσωπικά τηλέφωνο για να του πει πόσο τον θέλει στην Σπόρτινγκ. Τρελάθηκε από την υποδοχή, το ενδιαφέρον και την προσοχή που του έδειξαν με το που πάτησε το πόδι του στην Λισσαβόνα. Τρελάθηκε με τον παρτενέρ του στην επίθεση (Ζονάς) σε αυτό το ιδιόμορφο 4-2-2-2 που παίζει η Μπενφίκα. Τρελάθηκε με τις πάσες που του σερβίρει ο Γκαϊτάν. Τρελάθηκε με το πόσο μεγάλο μέγεθος είναι η Μπενφίκα σε σχέση με την «κρύα» Φούλαμ. Γούσταρε ξανά μπάλα. Και το έδειξε.
Το κορμί του άντεχε για 60-65 λεπτά. Τελικά βγήκε στο 84’ κι ανάγκασε όλο το «Ντα Λουζ» να του προσφέρει ένα ειλικρινές standing ovation. Δεν είναι μόνο το γκολ του με κεφαλιά (74’) που άνοιξε το σκορ και ξεκλείδωσε ένα περίπλοκο ματς, που έγινε αργότερα πάρτι (4-0). Είχε ακόμα ένα ακυρωθέν γκολ, στο οποίο έφυγε κάθετα στην πλάτη της άμυνας και άλλες τρεις σπουδαίες φάσεις, στις οποίες έβγαλε τοποθετήσεις από τις παλιές καλές εποχές. Είχε τόσο κέφι, που τον έβλεπες να κυνηγάει σκυλιασμένα χαμένες φάσεις και να μαρκάρει στο σημαιάκι του κόρνερ. Ποιός; Ο Μήτρογλου!
Οι προβλέψεις είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να εκτεθείς στο ποδόσφαιρο, αλλά η αληθινή δουλειά ενός αθλητικού δημοσιογράφου είναι να εκτιμά καταστάσεις ως προ Χριστόν προφήτης, όχι μετά, όταν είναι εύκολο / ασφαλές / ανώδυνο. Αυτός ο Μήτρογλου, σε αυτή την Μπενφίκα, σε αυτό το πρωτάθλημα, θα αγγίξει τα 20+ γκολ και θα αναγκάσει τους «αετούς» να εξασκήσουν την οψιόν αγοράς πριν καν τελειώσει η σεζόν! Ναι, αυτός ο... άμπαλος, κάγκουρας τύπος, που μας ξινίζει εδώ λες και έχουμε συνηθίσει στον Φαν Μπάστεν και τον Ντρογκμπά. Όταν θεραπεύσεις το πληγωμένο φτερό του αετού, γίνεσαι υπεύθυνος για τα νύχια του. Στην Μπενφίκα, κάτι ξέρουν από αετούς…
Δείτε εδώ το πρώτο γκολ του Κώστα Μήτρογλου με την φανέλα της Μπενφίκα, τις καλύτερες φάσεις του στον αγώνα, αλλά και τα δύο… άχαστα του Σεμπά
