Ανάμεσα τους μπήκαν χιλιάδες άνθρωποι... Οι οπαδοί. Αυτοί που μοιράζουν την αγάπη τους ανάμεσα στις ομάδες και στους ποδοσφαιριστές. Κάποιους από αυτούς τους λάτρεψαν σαν Θεούς, άλλους τους αγάπησαν και δεν έπαψαν να τους αγαπούν ακόμα κι αν κάποια στιγμή χρειάστηκε να χωρίσουν οι δρόμοι τους...
Παναθηναϊκός - Κριστόφ Βαζέχα
Αυτός ο έρωτας άρχισε στις 17 Δεκεμβρίου του 1989, όταν ο Βαζέχα φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα με το τριφύλλι στο ντέρμπι με την ΑΕΚ. Δεκαπέντε χρόνια αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό ο... Χρηστάρας, με το σύνθημα «είναι τρελός ο Πολωνός» να τραγουδιέται από τους οπαδούς μέχρι το νταμπλ του 2004. Κι, όμως, αυτός που αποθεώθηκε όσο λίγοι, έφτασε στην Ελλάδα, περασμένα μεσάνυχτα στις 11 Δεκεμβρίου του 1989, χωρίς να υπάρχει ψυχή για να τον υποδεχθεί, χωρίς οπαδούς, καπνογόνα και φωτοβολίδες, με τις φήμες να λένε πως είχε οδηγίες να πάρει ταξί και να κατευθυνθεί σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο.
Ολυμπιακός - Ζιοβάνι
Ο «μάγος» που λατρεύτηκε όσο ελάχιστοι ξένοι από τους οπαδούς των «ερυθρολεύκων». «Ζιοβάνι, Ζιοβάνι, για πάντα στο λιμάνι» το σύνθημα που φώναζαν μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2002. Και όχι μόνο... «Κόκκαλη, Κόκκαλη, σε παρακαλώ, κράτα τον Ζιοβάνι στον Ολυμπιακό». Και τον κράτησε... Για χάρη του κόσμου. «Είναι δώρο Θεού αυτός ο κόσμος. Έχω δεθεί απόλυτα με τον Ολυμπιακό και τον κόσμο του. Αυτοί μου δίνουν δύναμη με τις φωνές και τα πανηγύρια τους. Είναι συγκλονιστικοί. Γι' αυτούς παίζω» είναι η δική του εξομολόγηση αγάπης.
ΑΕΚ - Ντέμης Νικολαϊδης
«Θυμάμαι ανέβαινα στα κάγκελα και ήθελα να ανέβω και ξαπλώσω, είχε ένα δίχτυ πάνω από τη σκεπαστή εντάξει δεν θα έφευγα ποτέ από εκεί, ευτυχώς που δεν το έκανα...Πάρτι». Η στιγμή της καριέρας του. Εκεί στα κάγκελά, στη σκεπαστή, στη Νέα Φιλαδέλφεια, μετά το 2-0 κόντρα στον Ολυμπιακό. Δύο μέρες πριν από τον αγώνα ο Νικολαϊδης ήταν στο Δωματιάκι της Original και είχε περάσει ακόμα ένα βράδυ με τους οπαδούς της ομάδας.
ΠΑΟΚ - Πάμπλο Γκαρσία
Πολλά συνθήματα για τον Παυλάρα, αλλά σαν το «ΠΑΟΚ, θρησκεία, τρομοκρατία, τιμή και δόξα στον Πάμπλο τον Γκαρσία» κανένα. Μέλος της Θύρας 4, για χάρη του ιδρύθηκε ο σύνδεσμος φίλων ΠΑΟΚ Σκύδρας Πάμπλο Γκαρσία. Ο ίδιος ανταπέδωσε την αγάπη με το δικό του τρόπο και είναι πάντοτε παρών, όπου τον καλούν. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι... χωρίς το Γκαρσία, πάρτι δεν γίνεται!
Ρεάλ Μαδρίτης - Ραούλ
Ο μεγάλος αρχηγός της «βασίλισσας», ο πιο πιστός υπηρέτης της, o... Raul Madrid. Αυτη η ιαχή δονούσε το «Σαντιάγο Μπερναμπέου» στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του, αυτό που έστω και ετεροχρονισμένα διοργανώθηκε προς τιμήν του ποδοσφαιριστή που αποτέλεσε σημαία της ομάδας, λατρεύτηκε από τους οπαδούς και μπήκε στο πάνθεον των σπουδαίων του συλλόγου.
Μπαρτσελόνα - Τσάβι
Δεν είναι λαμπερός. Δεν είναι όμορφος. Δεν είναι σούπερ σταρ. Ήταν, όμως, η ψυχή, ήταν η καρδιά, ήταν το μυαλό, ήταν η ραχοκοκαλιά της Μπαρτσελόνα. Eίναι ο Τσάβι, αυτός που όσοι Μέσι και Νεϊμάρ και αν περάσουν από τη Βαρκελώνη, θα είναι η μεγάλη και παντοτινή αγάπη των Καταλανών.
Μίλαν - Πάολο Μαλντίνι
Ένας έρωτας... ρομαντικός. Όπως είναι ο Πάολο Μαλντίνι, που μια αγάπη γνώρισε στη ζωή του και σε αυτήν έμεινε πιστός μέχρι τα βαθιά ποδοσφαιρικά γεράματά του. Αυτήν γνώρισε στα 16 του χρόνια, σε αυτήν κρέμασε τα ποδοσφαρικά του παπούτσια στα 41 του. Αυτή ήταν η μοίρα του. Το έλεγε και το όνομά του... Maldini... Di Milan.
Ρόμα - Φραντσέσκο Τότι
Ένας έρωτας που ξεκίνησε όταν ο Τότι ήταν αμούστακο αγόρι. Ήθελε πολύ να την γνωρίσει. Έβαλε... μέσο τη μητέρα του για να πάει κοντά της. Και μόλις στα 12 του η Ρόμα τον ξεμυάλισε. Της παραδόθηκε, 26 χρόνια δεν υπέκυψε στα... τσαλιμάκια καμιάς άλλης, την πήρε από το χέρι και μαζί της έζησε τις πιο μεγάλες, τις πιο όμορφες στιγμές. Και τα χρόνια πέρασαν και ο έρωτας έγινε αγάπη και οι δυο τους εξακολουθούν να πορεύονται μαζί ακόμα και σήμερα.
Γιουβέντους - Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο
Όσα συνέβησαν στις 12 Μαϊου 2002 στο «Γιουβέντους Αρίνα» θα μπορούσαν να είναι ένα όνειρο. Ένα κακό όνειρο. Στο 60' του αγώνα Γιουβέντους - Αταλάντα ο «Μεγαλέξανδρος» αποχωρεί από το γήπεδο. Είναι η ώρα του χωρισμού. Μπορεί να συμβεί και αυτός μετά από έναν μεγάλο, έντονο, δυνατό έρωτα. O Nτελ Πιέρο πηγαίνει στο κέντρο του γηπέδου, σηκώνει τα χέρια του, υποκλίνεται. Χιλιάδες οπαδοί όρθιοι στις κερκίδες. Κλαίνε. Φωνάζουν το όνομά του. »Νon c'e storia. Solo Alessandro Del Piero». Δεν υπάρχει ιστορία. Υπάρχει μόνο ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο.
Ίντερ - Χαβιέρ Ζανέτι
Μαζί της έζησε μια... ντόλτσε βίτα. Δεκαεννιά χρόνια πορεύθηκαν μαζί, ο Ζανέτι έγινε θρύλος της Ίντερ. Φόρεσε τη φανέλα της σε 614 αγώνες, και μαζί κατέκτησαν τα πάντα: πέντε πρωταθλήματα , τέσσερα Κύπελλα , ένα Τσάμπιονς Λιγκ , τέσσερα Σούπερ Καπ Ιταλίας, ένα Κύπελλο UEFA κι ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.
Φιορεντίνα - Γκαμπριέλ Μπατιστούτα
Nαι, φόρεσε επίσης τη φανέλα της Ρόμα και της Ίντερ. Η καρδιά του, όμως, ήταν πάντοτε... βιόλα. «Έτρεξαν» μαζί σε λεωφόρους δόξας, ο «Μπατιγκόλ» έγινε χάρη στη Φιορεντίνα ένας θρύλος του ποδοσφαίρου. Οι φίλαθλοι της ομάδας έφτιαξαν το 1996 προς τιμήν του άγαλμα σε φυσικό μέγεθος, που τον παριστάνει στην κλασική του εικόνα, να κρατάει πανηγυρίζοντας το σημαιάκι του κόρνερ «Στον Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, αδάμαστο πολεμιστή, σκληρό στη μάχη και δίκαιο στην ψυχή (Guerriero mai domo, duro nella lotta, leale nell' animo)» γράφει η επιγραφή.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ - Ράιαν Γκιγκς
Μαζί με τους άλλους της εφηβικής του παρέας, το Ντέιβιντ Μπέκαμ, τον Πολ Σκόουλς, το Γκάρι και το Φιλ Νέβιλ, ο Γκιγκς ονειρευόταν να γίνει μεγάλος και τρανός και να υπηρετήσει την ομάδα της καρδιάς του για όσα περισσότερα χρόνια μπορούσε. Ήταν πάντα ένας καλός στρατιώτης, δεν την απαρνήθηκε ποτέ για καμία άλλη και οι οπαδοί των «κόκκινων διαβόλων» το αναγνώρισαν ανταποδίδοντας την αγάπη και την αφοσίωση.
Λίβερπουλ - Στίβεν Τζέραρντ
«Περιφερόμουν γύρω, κοιτούσα κάτω και όλα αύτα που είδα, ζωγραφισμένα πρόσωπα, να χτίζουν μέρη που δεν μπορώ να φτάσω. Ξέρεις θα μου χρειαζόταν κάποιος... Κάποιος σαν εσένα...». Στίχοι του τραγουδιού Use somebody, των Kings of Leon. Αυτό το τραγούδι ακούει φανατικά, ξανά και ξανά τα τελευταία έξι χρόνια ο Στίβεν Τζέραρντ. Σε ποια θηλυκή παρουσία το αφιερώνει; Μα τι ερωτήσεις είναι αυτές...
Μπάγερν - 'Όλιβερ Καν
Ποιός άλλος θα ταίριαζε καλύτερα σε μια... ψυχρή Γερμανίδα; Ένας υψηλόσωμος ξανθομπάμπουρας, που πάντα υπερασπιζόταν την εστία της με πάθος και ψυχή. «Σε αγαπάμε» έγραφαν οπαδοί στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του στο Αλιάνζ Αρίνα το Σεπτέμβριο του 2008, μετά από δεκατέσσερα χρόνια στους Βαυαρούς.
