Η φιλοσοφία Μεσίνα και το μπόλιασμα που επιχειρεί να πετύχει στην εθνική ομάδα της χώρας του ενόψει της τεράστιας πρόκλησης του Προολυμπιακού τουρνουά μέσα στο σπίτι της, δεν εντοπίζεται στην επιλογή των 11 παικτών, που λιγότερο, ή περισσότερο ήταν αναμενόμενη, αλλά στον ...12ο !
Το 12ο ανοιχτό slot δεν αφιερώθηκε στον αγαπημένο της ιταλιάνικης φινέτσας, τον πολυτιμότερο παίκτη του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων του 2013, τον πραγματικά σπουδαίο μπουκλάκια, Αμεντέο Ντελα Βάλε! Φίλαθλοι και δημοσιογράφοι στην γειτονική χώρα ετοιμάζουν ήδη τους προντεσταντισμούς τους σε περίπτωση που η σκουάντρα ατζούρα φάει τα μουστάκια της στο Τορίνο.
Αντί της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας του Ντελα Βάλε, που είχε μία αξιοπρόσεκτη σεζόν με την Ρέτζιο Εμίλια φέτος, ο Μεσίνα, προτίμησε να κουμπώσει το ρόστερ του πάνω στις δυνάμεις και τις αδυναμίες της ελληνικής εθνικής ομάδας. Ισως και της Κροατίας. Ο Στέφανο Τόνουτ, ο φόργουορντ της Βενέτσια και συμπαίκτης του Μάικ Μπράμου, δεν είναι απλά ο γιος του πατέρα του, του Αλμπέρτο Τόνουτ, ο οποίος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την Ιταλία στο Ευρωμπάσκετ του 1983. Στο πρόσωπο του 23χρονου, γεννημένου στο Καντού, ιταλιάνου, καθρεπτίζεται η ελεγχόμενη φιλοσοφία που θα ήθελε να περάσει ο Μεσίνα στην ομάδα του.
Ανοίγει παρένθεση για να σημειωθεί ότι: Ο Μεσίνα αποτελεί το απόλυτο παράδειγμα του ....διπολικού κόουτς, που έχει μεγαλώσει με την βίβλο του ευρωπαϊκού μπάσκετ και των αρχών του κάτω από το μαξιλάρι του, αλλά στην πορεία συνειδητοποίησε ότι υπάρχει και ο άλλος τρόπος. Αυτός που συναντά τα τελευταία τρία χρόνια στο ΝΒΑ, ως ασίσταντ του Γκρεγκ Πόποβιτς στο ΝΒΑ. Με λίγα λόγια, ο Εκτωρας αναγνωρίζει ότι στην πιο πλούσια γενιά που έχει παράξει τις τελευταίες δεκαετίες το ιταλικό μπάσκετ και πολύ περισσότερο όταν τα πιο βασικά μέλη αυτής της γενιάς ζουν και αναπνέουν εδώ και χρόνια τον αμερικάνικο μπασκετικό άνεμο (Μπελινέλι, Μπαρνιάνι, Γκαλινάρι), θα οδηγούσε σε αποτυχία η επιβολή ενός απολύτως ελεγχόμενου μοντέλου ανάπτυξης, όπως αυτό που προσπάθησε να υιοθετήσει στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Θα επρόκειτο για μία παρά φύσιν διαδικασία. Αρα... (κλείνει η παρένθεση)... από τη στιγμή που ο Μεσίνα κλήθηκε να διαχειριστεί μία τόσο ταλαντούχα γενιά επιθετικών παικτών, στις θέσεις που απέμεναν για την στελέχωση του ρόστερ, προτίμησε να επιλέξει πρόσωπα με χαρακτηριστικά που θα ήθελε να έχει στην ομάδα του και θα δημιουργούσε ο ίδιος από το μηδέν. Στην ομάδα που θα έχτιζε, όχι σε αυτή που θα έβρισκε (όπως είναι κάθε Εθνική ομάδα). Ο Τόνουτ είναι ένας από αυτούς. Οχι σούπερ ταλαντούχος, μέτριος σουτέρ, γρήγορος, παίκτης του προπονητή και πάνω απ’όλα παλικάρι από τα λίγα. Ενας ...Αραντόρι με μειωμένο μπρίο, αλλά αυξημένο coachable mentality.
Ο Μεσίνα, λοιπόν, άφησε εκτός τον Τσιντσιαρίνι, που του ταίριαζε σε υπερθετικό βαθμό αμυντικά, όχι όμως και στην επίθεση. Επιπλέον, προερχόταν από μία όχι καλή σεζόν (με πολλούς τραυματισμούς), όπου σούταρε με 29% στα τρίποντα. Απέναντι στην Ελλάδα ο Μεσίνα ήξερε πως ο Κατσικάρης, κάθε φορά που θα πατούσε στο παρκέ ο πλέι μέικερ της Αρμάνι Μιλάνο, θα έπαιζε με έναν αμυντικό περισσότερο. Μία σούπερ ταλαντούχα ομάδα όπως είναι η Ιταλία, το μόνο που δεν έχει ανάγκη είναι να αισθανθεί ο αντίπαλος ότι μπορεί να εκμεταλλευτεί έναν παίκτη και να τον χρησιμοποιήσει για να της προσφέρει ακίνδυνες βοήθειες. Με τον Τσιντσιαρίνι στην πεντάδα, ο Καλάθης, ο Μάντζαρης, ο Ντόρσεϊ ή ο Αθηναίου, θα μπορούσαν να παίζουν λίμπερο. Ακόμα χειρότερα: Θα μπορούσε να είναι ο Αντετοκούνμπο αυτός που θα αναλάμβανε τον άσφαιρο από μακριά ιταλό γκαρντ, με μία και μοναδική οδηγία: Αστον να εκτελέσει και τρέχα σε όλες τις βοήθειες και στα ποστ απ των αντιπάλων!
Με το κόψιμο του Ντελα Βάλε, ο Μεσίνα ξέρει ότι στερείται τον ενθουσιασμό του νεαρού, το δολοφονικό σουτ (39% φέτος στα τρίποντα), τον ιδιαίτερο ψυχισμό του και την ...ηρεμία, αφού ήδη στην Ιταλία οι απορίες για τον αποκλεισμού του νεαρού είναι πολύ έντονες, έως επικριτικές. Ξέρει όμως ότι κέρδισε: Αμυνα! Για τα πολύ ψηλά, έξυπνα, ταλαντούχα και μπασκετοσυνάτα φόργουορντ της Ελλάδας, ο Ντελα Βάλε θα αποτελούσε συνεχώς μία μαύρη τρύπα στην άμυνα, τον ιδανικό στόχο. Οποιον μάρκαρε ο νεαρός θα έσπευδε στο λόου ποστ και οι Ιταλοί θα έπρεπε με το ...καλημέρα να ξεκινήσουν τις περιστροφές. Το χρειάζονταν; Οχι! Ηξερε επίσης, ότι ακόμα και οι χειρότεροι παίκτες της Ελλάδας, ή της Κροατίας στο ένας εναντίον ενός, θα μπορούσαν να περάσουν τον Ντελα Βάλε, ακόμα και με το ένα πόδι δεμένο... Μπορεί αυτή η αδυναμία να αντισταθμιστεί με τον εξαιρετικό σουτ του νεαρού; Οχι! Και η εξήγηση είναι απλή: Από τους 12 παίκτες που επέλεξε ο Μεσίνα, οι ...7μιση μπορούν να εκτελέσουν με σούπερ ποσοστά στα τρίποντα. Αρα, δεν έλειπε από την Ιταλία η ικανότητα του πανέξυπνου μπουκλάκια με τον ισχυρό χαρακτήρα και την ισχυρή προσωπικότητα.
Ο Τόνουτ δεν έχει σπουδαίο ταλέντο, δεν είναι σούπερ σκόρερ, δε σουτάρει καλά, έως καθόλου (25.6 στα δίποντα, 53% στα δίποντα φέτος), αλλά σε μία 12άδα με απίστευτο επιθετικό ταλέντο ο Μεσίνα είχε ανάγκη αυτόν που θα αναλάμβανε την επικίνδυνη αποστολή. Ο Τόνουτ είναι ο ρολίστας που ο Ιταλός «φιλόσοφος» θα ήθελε να έχει σε κάθε ομάδα του. Ο Ντελα Βάλε δεν θα ήταν λογικό να παίζει 2 λεπτά. Ο Τόνουτ, θα ρίχνει δύο αγκωνιές, θα λέει κι ευχαριστώ που έπαιξε έστω κι ελάχιστα, πηγαίνοντας στον πάγκο ευτυχισμένος που πάτησε στο παρκέ.
Ο Μεσίνα, φωνάζει πια «κοπιάστε» στους Ελληνες (και τους Κροάτες) έχοντας προετοιμάσει μία ομάδα που στα πέντε φιλικά της προετομασίας είχε τέσσερις νίκες και μία ήττα με 85 πόντους μ.ο. στην επίθεση (στατιστικό εντελώς αδιάφορο δεδομένης της αδυναμίας των αντιπάλων), αλλά, κι αυτό είναι το σημαντικό με 64(!!!) μέσο όρο παθητικό!
Στο μοναδικό παιχνίδι που ηττήθηκαν, έβλεπαν τους Καναδούς να πηδούν ...από πάνω τους και να μαζεύουν όλα τα ριμπάουντ, ενώ το δικό τους ποσοστό έξω από τη γραμμή των τριών πόντων ήταν δραματικό.
Ο Μεσίνα δε φοβήθηκε να καλέσει δύο γκαρντ και όχι περισσότερα, διότι βλέποντας το πιθανό ρόστερ της Ελλάδας, έκρινε ότι οι κίνδυνοι που θα αντιμετωπίσει από αυτές τις θέσεις δεν είναι σημαντικοί. Μακάρι να διαψευστεί. Με Ποέτα και Χάκετ πάντως, θεωρεί ότι μπορεί να ματσάρει τον Καλάθη, τον Μάντζαρη (και τους Αθηναίου, Ντόρσεϊ αν κληθούν), φορτώνοντας με μέγεθος τις υπόλοιπες τέσσερις θέσεις, όπου...
Στο «2» θα έχει τους: Αραντόρι, Τζεντίλε, Μπελινέλι (Τόνουτ)
Στο «3» θα έχει τους: Ντατόμε, Τόνουτ (Γκαλινάρι, Μπελινέλι)
Στο «4» θα έχει τους: Γκαλινάρι, Μέλι (Ντατόμε) και
Στο «5» θα έχει τους: Μπαρνιάνι, Κουζίν, Τσέρβι!
Πόσο ξύλο αντέχεις δηλαδή στις θέσεις κοντά στο καλάθι! Το τρίπτυχο του Μεσίνα είναι: αυτός που αναφέρεται στα ιταλικά στον τίτλο: Difesa, Passione, Tiro! Κι όποιος μπορεί, ας πάει να τους νικήσει!
