Η παραγωγική διαδικασία στους ελληνικούς συλλόγους «βγάζει» συνεχώς ταλέντα. Παίκτες με προοπτικές που στελεχώνουν τις μικρές Εθνικές ομάδες και σύντομα γίνονται πόλος έλξης για μεγάλες ομάδες και θεωρούνται μελλοντικοί «στρατιώτες» του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος. Ωστόσο, πολλές φορές, το μάτι ξεφεύγει, ταξιδεύει. Περνά τον Ατλαντικό και φτάνει στις ΗΠΑ. Ναι, υπάρχουν πολλά παιδιά με ελληνικές ρίζες που παίζουν μπάσκετ στα λύκεια και τα κολέγια των Ηνωμένων Πολιτειών και γίνονται «στόχος» για την ΕΟΚ.
Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ, ο Ναζ Λονγκ-Μήτρου, ο Ζακ Όγκαστ είναι τα πιο πρόσφατα παραδείγματα. Ο Κώστας Κουφός και ο Νικ Καλάθης λίγα χρόνια νωρίτερα. Το επόμενο «αμερικανάκι» που θα απασχολεί όλο και πιο έντονα την ελληνική ομοσπονδία και τους Έλληνες φιλάθλους έχει όνομα βαρύ, αφού ο -συνονόματος και συνεπώνυμος- παππούς του έφτασε μέχρι το ΝΒΑ. Ο λόγος για τον Νικ Μαντή, τον εκρηκτικό γκαρντ που διαπρέπει τα σχολικά πρωταθλήματα της «μπασκετούπολης» της Ιντιάνα και θέλει να βαδίσει στα χνάρια του παππού, που έπαιξε τη δεκαετία του '60 στους Μινεάπολις Λέικερς, στου Σικάγο Ζέφιρς και στους Στ. Λουις Χοκς.
Ο Νικ Μαντής, ο... νεότερος, γεννήθηκε το 1999, έπαιξε μπάσκετ γιατί «το είχαμε στο dna μας» και έχει φτάσει σε ένα σημείο που κολεγιακές ομάδες από την Division 1 τού... στρώνουν χαλί για να τον υποδεχθούν στον κόσμο του NCAA τη σεζόν 2017/2018. Με μία ακόμη σεζόν μπροστά του στο high school και λίγο πριν ξεκινήσουν οι υποχρεώσεις του με το λύκειο Lowell, ο Νικ Μαντής μιλά στο SDNA για τους στόχους του, την «τεράστια ευκαιρία» να παίξει στην ελληνική Εθνική ομάδα, αλλά και τα πρότυπά του. Παράλληλα, αυτοσυστήνεται και... αυτοκριτικάρεται, παρουσιάζοντας τα «συν», αλλά και τα «πλην» του παιχνιδιού του.
Nικ Μαντής, η... αυτοπαρουσίαση
«Η αλήθεια είναι πως το μπάσκετ βρίσκεται στο dna της οικογένειάς μου» ήταν η πρώτη ατάκα του, ελαφρώς, «μαγκωμένου», αλλά συνάμα ενθουσιασμένου 17χρονου. Βλέπετε, ο νεαρός γκαρντ δέχθηκε με μεγάλη προθυμία, αλλά και έντονη ανυπομονησία, το «αίτημα» για μία συνέντευξη. «Πώς αποφάσισες να ξεκινήσεις να παίζεις μπάσκετ;» ήταν η πρώτη ερώτηση και αφού άφησε στην άκρη τα περί dna, ο Μαντής συνέχισε: «Έπαιζα και ποδόσφαιρο, όταν ήμουν πιο μικρός, αλλά μπαίνοντας στο high school κατάλαβα πως πρέπει να επικεντρωθώ απόλυτα στο μπάσκετ, γιατί αυτό είναι που θέλω να κάνω επαγγελματικά. Άλλωστε, είχα μεγαλύτερη κλίση και περισσότερο ταλέντο στο μπάσκετ και οι προπονητές μού έλεγαν πως πρέεπι να το κυνηγήσω».
Ο παππούς έφτασε μέχρι το ΝΒΑ, ο πατέρας είχε σπουδαίες προοπτικές, αλλά «λύγισε» από τους τραυματισμούς. Το όνομα «Μαντής» δεν είναι άγνωστο στην μπασκετική κοινωνία της Ιντιάνα και ο 17χρονος παραδέχεται πως νιώθει μία... ευθύνη παραπάνω: «Μεγαλώνοντας στην Ιντιάνα, παντού έβρισκα ανθρώπους να με ρωτούν τι σχέση έχω με τον μεγάλο Νικ Μαντή. Έχει κάνει σπουδαία καριέρα, τον γνωρίζουν όλοι και ασφαλώς με οδήγησε προς την κατεύθυνση του μπάσκετ. Είναι για μένα ευθύνη το γεγονός πως "κουβαλώ" το όνομά του».
Καλές οι συμβουλές, καλό και το μπασκετικό dna, αλλά οι Έλληνες φίλαθλοι θέλουν να μάθουν ποιος είναι ο Νικ Μαντής και τι θα προσφέρει -αγωνιστικά- στην Εθνική ομάδα, αν όλα κυλήσουν καλά και αποκτήσει το ελληνικό διαβατήριο: «Αγαπώ να δημιουργώ ευνοϊκές καταστάσεις για τους συμπαίκτες μου, αυτός είναι και ο ρόλος μου ως πόιντ γκαρντ. Μπορώ να σκοράρω με κάποιο drive ή σουτ, αλλά ξαναλέω πως το δυνατό μου σημείο είναι ο τρόπος που δημιουργώ.
Έχω το πλεονέκτημα, όπως λένε, πως μπορώ να παίξω πάνω από την στεφάνη παρά το ύψος μου και να τελειώσω ακόμη και άλεϊ ουπ φάσεις. Όσον αφορά στην άμυνα, βγάζω ενέργεια και το καλό μου στοιχείο είναι ότι μπορώ να πιέσω αποτελεσματικά πάνω στην μπάλα, να αλλοιώσω κάποια πάσα. Αυτό, συγχρόνως, με βοηθά να κλέψω την μπάλα και να βγάλω κάτι καλό στο transition με την ταχύτητα και την έκρηξή μου. Ωστόσο, πρέπει να δουλέψω σκληρά για να βελτιώσω και να φέρω σε καλό επίπεδο όλα τα υπόλοιπα κομμάτια του παιχνιδιού μου» δήλωσε ο άσος του Lowell που ολοκλήρωσε την περσινή χρονιά με εξαιρετικούς μέσους όρους (18.6π, 7ριμπ., 3.3ασ, 2.1κλ.).
«Ευλογία και μεγάλη τιμή να εκπροσωπήσω την Ελλάδα»
Αφού μας... συστήθηκε με το άτυπο scouting report του εαυτού του, η κουβέντα με τον Μαντή πέρασε στο κεφάλαιο «Ελλάδα». Ο 17χρονος παραδέχθηκε πως η προσέγγιση της ελληνικής ομοσπονδίας τον «κινητοποίησε» και τον έκανε να «ψαχτεί» περισσότερο σχετικά με την χώρα καταγωγής του:
«Δυστυχώς, δεν έχω βρεθεί στην Ελλάδα. Ο πατέρας μου έχει έρθει και μου μιλά συνέχεια για το πόσο όμορφη χώρα είναι, πόσο ηλιόλουστη. Τον τελευταίο καιρό, προσπαθώ να μάθω πράγματα για την Ελλάδα με προσωπική έρευνα. Κάνω μία απόπειρα να μάθω τί συμβαίνει στο ελληνικό μπάσκετ, καθώς και την ιστορία του. Ακόμη όμως είμαι σε πρώιμο στάδιο, οπότε μη με ρωτήσεις κάτι (γέλια). Όλα πάντως άρχισαν, όταν με προσέγγισαν οι άνθρωποι της ελληνικής ομοσπονδίας. Τότε, είδα πιο σοβαρά τα πράγματα».
Οι συζητήσεις άναμεσα στην οικογένεια του Μαντή και στους ανθρώπους της ομοσπονδίας είναι ακόμη σε εξέλιξη και παρ' όλο που δεν υπάρχει κάτι... τελεσίδικο, ο Νικ παρουσιάστηκε μέσω sdna.gr ενθουσιασμένος για αυτή την ευκαιρία: «Υπάρχει ανοικτή γραμμή επικοινωνίας μεταξύ της οικογένειάς μου και της ομοσπονδίας. Υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που θα κρίνουν την κατάληξη όλου αυτού, όπως για παράδειγμα το πού θα πάω κολέγιο και πότε θα πάρω την απόφαση να δεσμευτώ με την επόμενη ομάδα μου. Δεν ξέρω, δηλαδή, αν θα είναι εφικτό να έρθω του χρόνου, ώστε να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία και να παίξω με την Εθνική Ελλάδας.
Σίγουρα, το αντιμετωπίζω όμως ως μία τεράστια ευκαιρία για μένα και το μέλλον μου. Είναι πολύ τιμητικό για εμένα, ότι οι άνθρωποι αυτοί με έχουν στο μυαλό τους και θέλουν να ενισχύσω την ομάδα. Πιστεύω πως θα είναι υπέροχο συναίσθημα να καταφέρω να παίξω μία μέρα με την Εθνική ομάδα της χώρας, από την οποία κατάγονται πολλά μέλη της οικογένειάς μου. Όπως σου είπα, είναι υπέροχο συναίσθημα να γνωρίζω πως έχω εντυπωσιάσει κάποιους ανθρώπους και πως με παρακολουθούν από μία άλλη ήπειρο. Μακάρι να πάνε όλα καλά, γιατί θα είναι ευλογία να εκπροσωπήσω τη χώρα και να κάνω περήφανη την οικογένειά μου».
Ο Μαντής παραδέχθηκε πως πρόσφατα άρχισε την «έρευνά» του για το ελληνικό μπάσκετ και -ως εκ τούτου- δεν έχει εξοικειωθεί ακόμη με τα μεγάλα ονόματα του παρελθόντος. Ωστόσο, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έχει την προσοχή του: «Δίνω πολύ μεγάλη προσοχή στο παιχνίδι του Γιάννη, ιδιαίτερα από την στιγμή που ξέρω πως προέρχεται από την χώρα καταγωγής μου. Είναι τρομερός, σούπερ αθλητικός και μπορεί να ελέγχει το παιχνίδι. Προς τα παρόν, είναι ο μόνος Έλληνας παίκτης, για τον οποίο ξέρω πολλά».
Ο δρόμος για το κολέγιο και τα πρότυπα
Η τηλεφωνική συζήτηση επιστρέφει σε πιο προσωπικά θέματα και το νούμερο 30 στη φανέλα του Νικ αποτελεί την αφορμή, ώστε να μπουν στην κουβέντα τα πρότυπά του. «Να υποθέσω πως επέλεξες το 30 λόγω Στεφ Κάρι;» ρωτήσαμε τον νεαρό, αλλά η απάντησή του ήταν διαφορετική από την αναμενόμενη.
«Δεν το είχα σκεφτεί έτσι (γέλια). Ερχόμενος στο high school ως πρωτοετής, δεν είχα πολλά νούμερα να διαλέξω και το "30" μού άρεσε. Το να το φοράει ο Στεφ Κάρι και έπειτα εγώ μάλλον σημαίνει ότι είναι ιδιαίτερο νούμερο για το μπάσκετ. Αστειεύομαι φυσικά. Και ο πατέρας μου πάντως φορούσε τον ίδιο αριθμό στο λύκειο» ανέφερε, με το απαραίτητο χιούμορ ο Μαντής.
Το σημαντικό κομμάτι για την πορεία του Μαντή πάντως έχει να κάνει με το κολέγιο, στο οποίο θα αγωνίζεται από την σεζόν 2017/2018. Μεγάλος του στόχος είναι να βρίσκεται στην Division 1 και ήδη αρκετές ομάδες έχουν σημειωμένο το όνομά τους στα μπλοκάκια τους. Δεν αποκλείται, μάλιστα, το ενδιαφέρον να «απλωθεί» αν ο γκαρντ του Lowell βελτιώσει ακόμη περισσότερο τους αριθμούς του, στην τελευταία του χρονιά στο high school.
«Υπάρχουν αρκετά κολέγια της πρώτης κατηγορίας που έχουν κάνει ήδη μία πρώτη προσέγγιση προς την πλευρά μου. Δυστυχώς, δεν μπορώ να σου αποκαλύψω τα ονόματά τους σε αυτή τη φάση. Έχουν έρθει άνθρωποι αρκετών ομάδων να με δουν από κοντά, είτε σε ανοικτές προπονήσεις, είτε σε επίσημους αγώνες με το κολέγιο. Η αλήθεια είναι αυτή. Υπάρχει ενδιαφέρον και ζητούνται πληροφορίες από τους προπονητές μου. Είμαι ανοικτός σε όποια πρόταση μου έρθει, αλλά ακόμη δεν γνωρίζω αν θα καταλήξω σε κάποια κολεγιακή ομάδα πριν ή μετά το τέλος της νέας σεζόν. Μακάρι όλα να κυλήσουν καλά και πράγματι να βρεθώ σε κολέγιο της Division 1».
Αν και μόλις 17 ετών, ο Μαντής δεν αιθεροβατεί. Ονειρεύεται το ΝΒΑ, αλλά αναγνωρίζει τις αντικειμενικές δυσκολίες. Κοιμάτα και ξυπνά με εικόνες από τα παρκέ του «μαγικού κόσμου», αλλά ξέρει πως το μέλλον του μπορεί να βρίσκεται μακριά από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Φυσικά θέλω να φτάσω στο ΝΒΑ. Κάθε μικρό παιδί στις Ηνωμένες Πολιτείες ονειρεύεται να βρεθεί μία μέρα στο ΝΒΑ. Bέβαια, αυτό δεν είναι εύκολο. Αν δεις τον αριθμό των παικτών που πάνε από την Division 1 κατευθείαν στο ΝΒΑ, δεν είναι πάρα πολύ μεγάλος. Θα δώσω τα πάντα για να το καταφέρω και γι' αυτό ελπίζω να βρεθώ στην πρώτη κατηγορία του κολεγίου, ώστε να έχω αυξημένες πιθανότητες. Εννοείται, πάντως, πως έχω στο μυαλό μου και το ενδεχόμενο να παίξω μπάσκετ μακριά από τις ΗΠΑ. Σέβομαι και το ευρωπαϊκό μπάσκετ, έχοντας ακούσει πράγματα για ομάδες και παίκτες» σχολίασε χαρακτηριστικά.
Η συζήτηση ολοκληρώνεται με τον Νικ να αναφέρεται στα πρότυπά του. Ο Λεμπρόν ήταν η προφανής επίλογή, όχι όμως και ο Ντ' Άντζελο Ράσελ. Ο γκαρντ του Lowell θαυμάζει τον εκρητικό νεαρό των Λος Άντεζελες Λέικερς και αντικρίζει ομοιότητες στο δικό του παιχνίδι με εκείνο του Ράσελ: «Είμαι μεγάλος φαν του Λεμπρόν Τζέιμς. Μεγάλωσα με αυτόν, μου άρεσε πάντα. Ωστόσο, πλέον, ένας από τους αγαπημένους μου παίκτες είναι ο Ντ' Άντζελο Ράσελ των Λος Άντζελες Λέικερς. Τον παρακολουθώ από όταν ήταν στο κολέγιο. Πιστεύω πως έχω την ίδια συμπεριφορά στο παρκέ με εκείνον. Αθλητικός γκαρντ, παίζει με ενέργεια, καρφώνει, οργανώνει. Θα ήθελα να ξεχωρίσω όπως και αυτός».
Το ελληνικό μπάσκετ έχει καλή «παράδοση» με τους Νικ. Πρώτα ο «Gangster» Γκάλης, μετά ο Νικ Καλάθης. Νικ Μαντή, ήρθε η σειρά σου...
