Πριν από το παιχνίδι, ο πολύς κόσμος περίμενε σκληρή μάχη ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την Νταρουσάφακα. Η αρχική εξέλιξη του παιχνιδιού δεν τους δικαίωσε: πώς όχι άλλωστε από την στιγμή, που οι πρωταθλητές Ελλάδας προηγήθηκαν με 22 πόντους. Στο σύγχρονο μπάσκετ, όμως, ποτέ ή σχεδόν ποτέ δεν είσαι σίγουρος. Οι Τούρκοι εκμεταλλεύτηκαν την χαλάρωση της ομάδας του Σφαιρόπουλου, έβαλαν τα δυνατά τους, πλησίασαν στους 4 πόντους, αλλά δεν μπόρεσαν να κάνουν το κάτι παραπάνω. Ο ένας λόγος είναι ότι αστόχησαν σε ορισμένα εύκολα σουτ. Ο άλλος και κυριότερος έχει να κάνει με το ότι στην δύσκολη στιγμή οι Πειραιώτες έβγαλαν τον χαρακτήρα τους. Αυτόν, που τους έχει ψηλά όλα τα τελευταία χρόνια. Με πιο χαρακτηριστική φιγούρα τον Βασίλη Σπανούλη, ο οποίος επέστρεψε από τον τραυματισμό του. Συνολικά ο 34χρονος σούπερ σταρ δεν έπαιξε, όπως τον έχουμε συνηθίσει να παίζει. Στο τέλος, όμως, οι δύο βουτιές, που έκανε στο παρκέ για να σώσει την μπάλα, και δύο μεγάλα καλάθια, που έβαλε, ήταν τα στοιχεία, που έκαναν την διαφορά.
Αυτό γίνεται όταν από την μία υπάρχει Σπανούλης και από την άλλη Ουοναμέικερ και Ουίλμπεκιν. Και οι δύο Αμερικάνοι είναι πολύ καλοί και ανερχόμενοι, μη παρεξηγηθούμε. Αλλά ο Σπανούλης ξέρει το παιχνίδι όσο ελάχιστοι στην Ευρώπη. Και ξέρει και την θεωρία και την πράξη.
Με αυτή τη νίκη ο Ολυμπιακός εξασφάλισε και τυπικά τη πρόκριση στην επόμενη φάση, το πλεονέκτημα έδρας δεν το χάνει και πλέον κοιτάζει να γίνει όσο πιο συμπαγής αγωνιστικά. Ο Πάτρικ Γιανγκ παραμένει το μεγάλο ερωτηματικό και ο Κεμ Μπιρτς ο παίκτης, που μας εντυπωσιάζει ολοένα και περισσότερο. Ο Καναδός ήρθε από το...πουθενά (τουρκική Ουσάκ Σπορτίφ) και μοιάζει σαν να βρίσκεται στο μεγάλο λιμάνι εδώ και πολλά χρόνια.
Το καλοκαίρι η προτεραιότητα του Ολυμπιακού θα είναι απόλυτα δικαιολογημένα να κρατήσει τον Πρίντεζη και τον Μάντζαρη, αλλά μία επέκταση στον Μπιρτς (του οποίου το συμβόλαιο λήγει το 2018) μόνο κακό δεν θα του έκανε. Οι πρωταθλητές Ελλάδας δεν θα...πεθάνουν αν χάσουν τον Μπιρτς ή τον Λοτζέσκι, αλλά αν μπορούν να κρατήσουν έναν τέτοιο παίκτη με μία λογική οικονομική κατάσταση, θα είναι το ιδανικό. Διαφωνεί κανείς; Το όνομα του Οθέλο Χάντερ έχει ήδη άλλωστε ξεχαστεί στον Πειραιά. Και βέβαια είναι μία δικαίωση του Γιάννη Σφαιρόπουλου, που ήθελε τον Μπιρτς από πέρυσι.