Θα πρέπει να συμφωνήσουμε σε κάτι. Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλύτεροι από τους τέσσερις φιναλίστ στο Φάιναλ Φορ του Βερολίνου. Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας , που κατέκτησε το βαρύτιμο τρόπαιο και η Φενέρμπαχτσε, που παρ’ ολίγον να της κλέψει τον τίτλο, ήταν ό,τι καλύτερο είχε να παρουσιάσει η περυσινή διοργάνωση. Πανίσχυρες ομάδες, με φοβερά ρόστερ, εξαιρετική καθοδήγηση και σπουδαίο μπάσκετ καθ’ όλη τη διαδρομή. Οσο για τις ομάδες του μικρού τελικού; Η Λοκομοτίβ Κουμπάν και η Λαμποράλ Κούτσα ήταν η ευχάριστη έκπληξη της σεζόν 2015-16, έπαιξαν μοντέρνο μπάσκετ και δικαίως πέρασαν την Πύλη του Βρανδεμβούργου.
Τι είχαν οι τέσσερις φιναλίστ, που δεν το είχαν οι ελληνικές ομάδες; Σουτέρ και αθλητικότητα! Πολλούς σουτέρ όχι μόνο στην περιφερειακή γραμμή, αλλά και στη «front line» τους και δεν είναι τυχαίο, που άφησαν εκτός νυμφώνα ιστορικές ομάδες της διοργάνωσης, είτε αποκλείοντάς τες στα πλέι οφ είτε νικώντας τες σε προγενέστερες φάσεις. Για να μην μακρηγορούμε. Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός ήταν δύο κακοφτιαγμένες ομάδες και για να σας προλάβω: Οι μεν Ερυθρόλευκοι κτυπήθηκαν από τον σοβαρό τραυματισμό του Πάτρικ Γιανγκ και την ασθένεια του Ματ Λοτζέσκι, οι δε Πράσινοι έμπλεξαν με έναν μέτριο προπονητή, που δημιούργησε ένα μετριότατο ρόστερ ως επί το πλείστον με τους φίλους του.
Τι έκαναν φέτος οι αιώνιοι; Τα πήγαν αρκετά καλά στον μεταγραφικό σχεδιασμό, αλλά όχι τέλεια. Ο Ολυμπιακός απέκτησε έναν εξαιρετικό γκαρντ ονόματι Ερικ Γκριν, που είναι ο… αντι-Σλούκας και έναν αθλητικό ψηλό, τον Καναδό Κεμ Μπιρτς. Οι μπελάδες του Γιάννη Σφαιρόπουλου είναι δύο: Ο Πάτρικ Γιανγκ δεν είναι ακόμη έτοιμος και μάλιστα κατά δήλωσή του. Βέβαια, μέρα με τη μέρα θα βελτιώνεται. Επιπροσθέτως, ο Μπιρτς τώρα ψήνεται στο κορυφαίο επίπεδο, ενώ ο Νίκολα Μιλουτίνοφ έχει δρόμο να διανύσει. Και δύο: Οι Ερυθρόλευκοι δεν απέκτησαν ένα καλό back-up του Γιώργου Πρίντεζη σκοπεύοντας να μοιράσουν τη θέση στον (ασταθή ως τώρα, μακάρι να διαπρέψει) Δημήτρη Αγραβάνη και στον Ιωάννη Παπαπέτρου, που η θέση του είναι σμολ φόργουορντ. Κρατάω τη φράση ενός πολύ insider στον Ολυμπιακό ως προς τον αγώνα της πρεμιέρας στη Μαδρίτη: «Ποιος από τους δικούς μας θα τα βάλει με τους ψηλούς της Ρεάλ;».
Ο Παναθηναϊκός απέκτησε παίκτες από το λεγόμενο πάνω ράφι. Τέσσερις αθλητές, που αγωνίστηκαν στο Φάιναλ Φορ του Βερολίνου (Μπουρούσης, Τζέιμς, Σίγκλετον, Νίκολς) συν τον Ρίβερς που έχει κατακτήσει την Ευρωλίγκα με την Ρεάλ Μαδρίτης. Οι Πράσινοι, όμως, εκεί, που προσπαθούσαν να μονταριστούν για το πρώτο ντέρμπι της σεζόν με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ (17/10) απέκτησαν χοντρούς μπελάδες, όταν ο Μάικ Τζέιμς τρύπησε με την γροθιά του την τζαμαρία που εφάπτεται με τη φυσούνα και κόντεψε να χάσει το χέρι του! Ο Πεδουλάκης και οι συνεργάτες του ψάχνουν για πόιντ γκαρντ (προτεραιότητα να είναι κοινοτικός, αλλά αν δεν βρουν ενδέχεται να πάρουν Αμερικανό), τη στιγμή μάλιστα που αρκετές φωνές υποστήριζαν εξ αρχής ότι θα έπρεπε να έχει κι άλλο «ασόδυο» εκτός του υγιούς Τζέιμς!
Τώρα ουσιαστικά είναι με μείον δύο παίκτες και χάνοντας τον Τζέιμς ο Παναθηναϊκός στερείται ταχύτητας και άμυνας αφήνοντας πάλι μόνο του τον Νικ Καλάθη. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι αυτή η αναστάτωση, που προκάλεσε ο Τζέιμς με την αντιεπαγγελματική συμπεριφορά του, θα συντροφεύει για καιρό τον Παναθηναϊκό. Δεν λέω 100% σίγουρος, γιατί στο μπάσκετ δεν πρέπει να βάζουμε ταμπέλες. Μπορεί λ.χ. να αυξηθούν οι αρμοδιότητες του Νίκου Παππά, να κάνει τα παιχνίδια της ζωής του και ο Παναθηναϊκός να πάρει τις νίκες, που του χρειάζονται στο ξεκίνημα της σεζόν. Δεν είμαστε προφήτες, ούτε μας αρέσουν οι ταμπέλες και τα κλισέ. Μια ομάδα είναι ζωντανός οργανισμός και αυτές οι ομάδες έχουν ανεπτυγμένο το ένστικτο της επιβίωσης.
Οι bookmakers δίνουν πρώτο φαβορί για την κατάκτηση της Ευρωλίγκας την ΤΣΣΚΑ του Δημήτρη Ιτούδη, δεύτερη τη Φενέρ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς και εν συνεχεία Μπαρτσελόνα, Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Στο δικό μου μυαλό, πάντως, ο... Moby Dick κινείται στα νερά του Βοσπόρου!
Μετά τη σύντομη ανάλυση στους «αιώνιους», επιστρέφουμε στο θέμα μας. Ζήτησα να μάθω τις αποδόσεις των bookmakers για τον πρωταθλητή Ευρώπης και πρώτη «δίνουν» την ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Δημήτρη Ιτούδη, δεύτερη τη Φενέρμπαχτσε του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, τρίτη την Ρεάλ Μαδρίτης και εν συνεχεία έχουν την Μπαρτσελόνα, τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό με μικρή απόκλιση μεταξύ τους. Δεν ξέρω πώς μου ήλθε ο συνειρμός, αλλά στο δικό μου το μυαλό ο… Moby Dick κινείται στα νερά του Βοσπόρου!
Τρέφω τεράστιο σεβασμό στην ΤΣΣΚΑ, τη νοοτροπία που έχει επιβάλει ο Ιτούδης (καμία σχέση με εκείνη του κακομαθημένου νεόπλουτου του παρελθόντος) και το μπάσκετ που παίζει βασίζοντας τη στρατηγική της σε δύο φανταστικούς γκαρντ (Ντε Κολό, Τεόντοσιτς), ωστόσο θα έδινα λίγες πιθανότητες παραπάνω στην οικοδέσποινα Φενέρ για τους εξής λόγους: Εχει προπονητή τον κορυφαίο όλων των εποχών. Διατήρησε τον κορμό της και έκανε μια σημαντική προσθήκη, έχει αποκτήσει πλέον τεχνογνωσία και το Φάιναλ Φορ διεξάγεται στην Κωνσταντινούπολη.
Δεν σας λέω την κατάληξη της πρόσφατης χολιγουντιανής παραγωγής «In the Heart of the Sea» (δεν υπάρχει πιο σπαστικό πράγμα από το να σου λέει κάποιος το τέλος μιας ταινίας), ωστόσο για να βυθίσει ένας αντίπαλος τη θηριώδη «φάλαινα» (ή την «αρκούδα» θα αντιτείνουν κάποιοι άλλοι, αυτό το συζητάω), θα πρέπει να ξεπεράσει τον εαυτό του ατομικά και ομαδικά, προπονητικά και παικτικά, που λένε στην αθλητική αργκό. Θα χρειαστεί στρατηγική, αντοχή, επιμονή, μελέτη, οργάνωση, αποφασιστικότητα και το βασικότερο; Το καίριο κτύπημα την κατάλληλη στιγμή. Στη θάλασσα, μάλιστα, της νέας Ευρωλίγκας, που είναι ακόμη αχαρτογράφητη, όπως ακριβώς και στην ταινία. Καλή σεζόν να έχουμε!
