Ξεκινάμε με τα αυτονόητα. Η μη πρόκριση του Ολυμπιακού στην οκτάδα της Ευρωλίγκας είναι αποτυχία. Γκράντε αποτυχία. Μιλάμε για τον φιναλίστ της περυσινής διοργάνωσης, για την πιο πετυχημένη ευρωπαϊκή ομάδα των τελευταίων ετών, όπως έχουν πει δημοσίως τα αφεντικά της ΚΑΕ.
Ο μπασκετικός Ολυμπιακός είναι κολοσσός στην Ευρώπη. Ως σύλλογος γενικά είναι τεράστιος. Η ιστορία του είναι πολύ μεγάλη, το ξέρουν και οι πέτρες, ο κόσμος του φθάνει από την Ελλάδα μέχρι τις...Αντίλλες. Είναι αμέτρητος.
Στο μπάσκετ ο Σωκράτης Κόκκαλης έκανε τα πρώτα μεγάλα βήματα, οι αφοί Αγγελόπουλοι δίνουν την εντυπωσιακή συνέχεια. Που θέλουμε να καταλήξουμε; Με αυτά τα δεδομένα θα κρίνουμε τον Ολυμπιακό, υπό αυτό το πρίσμα. Επομένως, επαναλαμβάνουμε ότι ο αποκλεισμός από την διοργάνωση είναι αποτυχιάρα. Αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν αλλάζει.
Από κει και πέρα, ο καθείς μπορεί να πει τους δικούς του λόγους, που η ομάδα του Πειραιά είχε αυτή την κατάληξη. Ο καθένας έχει την δική του άποψη και είναι σεβαστή. Δεν είναι λίγοι εκείνοι, που στέκονται στις ατυχίες, που είχε ο Ολυμπιακός κατά την διάρκεια της σεζόν. Βασικότερες αυτών είναι ο σοβαρός τραυματισμός του Πάτρικ Γιάνγκ και τα προβλήματα, που προέκυψαν με τον Ματ Λοτζέσκι. Ναι, δεν το συζητάμε καν: επηρέασαν την πορεία του Ολυμπιακού. Την επηρέασαν, ναι, αλλά δεν είναι ο βασικός λόγος, που οι Πειραιώτες δεν τα κατάφεραν.
Δεν φταίει ο τραυματισμός του Γιάνγκ και τα προβλήματα του Λοτζέσκι, που ο Ολυμπιακός έχασε με κατεβασμένα τα χέρια στο Κάουνας από την Ζαλγκίρις. Από τον Ουλανόβας και τον "τζόκεϊ του ιπποδρόμου", τον Λεκαβίτσιους. Δεν φταίνε οι τραυματισμοί και οι ατυχίες, που έχασε δύο φορές από την Μπάμπεργκ του Στρέλνιεκς και του Στάιγκερ. Στο δε ματς του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας έχανε κάποια στιγμή με 25 πόντους. Ε, δεν φταίει ο Γιάνγκ και ο Λοτζέσκι, που έγιναν αυτά. Ούτε για τις άνετες εκτός έδρας ήττες στο TOP-16 από την Ρεάλ, την Μπαρτσελόνα, την ΤΣΣΚΑ και την Χίμκι. Χίμκι είπαμε; Ο Ολυμπιακός έχασε με 32 πόντους διαφορά στην Μόσχα. Ηταν σαν να μην υπήρχε στο γήπεδο. Και όλα αυτά τα πλήρωσε, απολύτως δίκαια, με τον αποκλεισμό του.
Εφθασε στο κακό φινάλε, λοιπόν, γιατί πάνω από όλα δεν ήταν ομάδα. Δεν ήταν στο TOP-16 ο Ολυμπιακός, που ξέραμε. Δεν ήταν μαζί οι παίκτες. Δεν τους "έβρισκε" ο προπονητής. Με εξαίρεση ορισμένα παιχνίδια στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, οι Πειραιώτες δεν θύμισαν σε τίποτα τη καλοκουρδισμένη μηχανή, που ήταν π.χ. την περυσινή χρονιά.
Την μεγαλύτερη ευθύνη την έχει ο προπονητής. Οχι μόνο στον Ολυμπιακό, αλλά γενικά σε τέτοιες περιπτώσεις. Αυτόν παίρνουν πάντα τα "σκάγια". Προσοχή όμως: ο Σφαιρόπουλος και το έχουμε αναφέρει επανειλημμένως είναι σπουδαίος στο είδος του. Καθένας, όμως, έχει τις αποτυχίες έχει και τις επιτυχίες του. Με εξαίρεση τον Ομπράντοβιτς, ουδείς άλλος προπονητής μπορεί να μιλάει για συνεχόμενες επιτυχίες στο υψηλό επίπεδο. Συν τοις άλλοις ο "Σφαιρό" (όπως και κάθε άνθρωπος) συνεχίζει να μαθαίνει. Πέρυσι μετά την απομάκρυνση του Μπαρτζώκα, πήρε το ρόστερ, που είχε φτιάξει ο προκατοχός του, και άγγιξε το τέλειο: ο Σφαιρόπουλος έκανε πέρυσι μαγική χρονιά και δουλειά. Φέτος, όμως, τα αποτελέσματα δεν τον δικαιώνουν. Η εικόνα της ομάδας του δεν είναι καθόλου καλή και το ξέρει κι ο ίδιος. Οταν χάνεις δύο φορές από την Μπάμπεργκ, μία από την Ζαλγκίρις, 32 πόντους από την Χίμκι, ιδρώνεις να νικήσεις την Κηφισιά και τον Απόλλωνα Πάτρας, χάνεις το Κύπελλο στο γήπεδό σου, αποκλείεσαι στο TOP-16 της Ευρωλίγκας, ε τότε μάλλον δεν πας καλά. Κάθε άλλο. Αν ο Ολυμπιακός χάσει και το πρωτάθλημα, τότε ο εφιάλτης για τον προπονητή της ομάδας και τον οργανισμό των Πειραιωτών γενικότερα θα είναι τρομακτικός.
Το είπαμε και παραπάνω: και η αποτυχία μέσα στο πρόγραμμα είναι. Δεν μπορείς να κερδίζεις πάντα. Είτε λέγεσαι Ολυμπιακός, είτε ΤΣΣΚΑ, είτε Παναθηναϊκός. Μάλιστα αυτή η ιστορία μπορεί να βγει σε καλό για τους πρωταθλητές Ελλάδας. Το χαστούκι είναι δυνατό και λογικά θα τους ταρακουνήσει. Θα τους κάνει να δουν καλά τα λάθη τους και να μην τα προσπεράσουν. Οταν μαθαίνεις από τα λάθη σου, γίνεσαι καλύτερος.
Γενικώς ο μηχανισμός της ομάδας δεν δούλεψε φέτος καλά. Οταν παίρνεις παίκτη (Ουόρικ), λίγες ώρες πριν από την προθεσμία της Ευρωλίγκας, ενώ είχε τόσο χρόνο στην διάθεσή του, αυτό είναι ένα έντονο σημάδι ότι τα πράγματα δεν λειτούργησαν έτσι όπως θα έπρεπε.
Είπαμε όμως: τα λάθη για τους ανθρώπους είναι, για αυτούς, που δουλεύουν. Και η αλήθεια είναι ότι στον Ολυμπιακό δουλεύουν πολύ και καλά. Για αυτό άλλωστε και έχουν όλες αυτές τις επιτυχίες τα τελευταία χρόνια.
Πλέον μένει το πρωτάθλημα. Αν το κατακτήσουν, η αποτυχία στην Ευρωλίγκα θα ξεχαστεί, ειδικά αν δεν το πάρει ο Παναθηναϊκός. Αν το χάσουν, όμως, την κούπα από τους "πράσινους", τότε αντί για καλοκαίρι στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας θα έχουμε βαρύ χειμώνα. Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες. Ετσι είναι αυτά τα πράγματα.
