Η βιασύνη, η ελλιπής γνώση, η διαρκής υποτίμηση είναι κακοί σύμβουλοι. Πολύ περισσότερο όταν συνοδεύονται από ευσεβείς πόθους και τη μόνιμη αγωνία της αυτοεπιβεβαίωσης.
Σας είπανε τα νέα; Η Λαμποράλ δεν ξεφούσκωσε! Νίκησε και τη Μπαρτσελόνα στην έδρα της. Προκρίθηκε στα πλέι οφς της Ευρωλίγκας. Δυστυχώς για όσους προέβλεπαν το στραπάτσο της, συνδυάζοντας το επιθυμητό με την ημιμάθεια και το ύφος… «Ασε να σου πω εγώ, διότι εσύ δεν ξέρεις».
Aκριβώς το ίδιο περιβάλλον είχε διαμορφωθεί και πέρσι με τους Γουόριορς. Ουδείς τους σεβάστηκε ακόμα κι όταν κατάπιναν το ένα παιχνίδι μετά το άλλο, ανατρέποντας κάθε μέρα τον δογματισμό της φανέλας. Αυτής που πρέπει στο τέλος πάντα να προελαύνει, διότι… δε γίνεται η φανέλα να μην προελαύνει.
Στην Ελλάδα (και όχι μόνο, για να μην γίνομαι άδικος), είναι παντελώς άγνωστή η ερμηνεία της λέξης «Ομάδα», η δύναμή της, η σκληρή, πολύ σκληρή δουλειά που απαιτείται για να σχηματιστεί, οι θυσίες που χρειάζονται. Κυρίως, είναι άγνωστη η αξία της. Δεν είναι υποτιμημένη. Είναι εντελώς άγνωστη.
Με το συμπάθειο σας, επιτρέψτε μου μία αναφορά επί προσωπικού… Δεν έχουν σημασία τα μεγέθη, ούτε η αληθινή αξία των κατορθωμάτων, άλλωστε, αναλογικά ο καθένας μπορεί να προσαρμόσει το παράδειγμά μου σε οποιαδήποτε έκφανση της δικής του διαδρομής. Ο πολυτιμότερος πλούτος που μου άφησε η μικρή ενασχόλησή μου με τον αθλητισμό σε επαγγελματικό επίπεδο, ήταν η πλήρης κατανόηση της λέξης ομάδας. Συνέβη επειδή, επειδή έτυχε (περί τύχης επρόκειτο) να βρεθώ σε σύνολα ανθρώπων και συλλόγους, που είχαν ανεπτυγμένη αυτή την ευαισθησία: Της ομάδας!
Η Λαμποράλ, από την έναρξη της σεζόν, ήταν πάντα ο εύκολος στόχος της αποδόμησης. Αλλά αυτό ήταν και το μεγαλύτερο όπλο της. Δεν τη σεβάστηκε κανείς, ούτε τη σέβεται (ίσως κι εγώ ακόμα να είμαι ανάμεσα σε αυτούς), αλλά η συγκεκριμένη στάση ήταν η πολυτιμότερη προστιθέμενη αξία στο ταλέντο της. Ασυνείδητα (ή συνειδητά) η θέση καχυποψίας που συνεχίζουν να έχουν όλοι απέναντι σε μία αρμαθιά πιτσιρικάδων, πρόσφερε το ισχυρότερο ζητούμενο για κάθε άτομο, για κάθε σύνολο: Το κίνητρο.
Η Κάχα δεν είναι το τυπικό παράδειγμα της «ΟΜΑΔΑΣ», αλλά πλησιάζει πολύ σε αυτό. Για να μην παρερμηνεύετε τις έννοιες, η καλύτερη ΟΜΑΔΑ δεν είναι αυτή που φοράει την πιο λαμπερή, ή την πιο γνωστή φανέλα… ΟΜΑΔΑ είναι…
• Το σύνολο των ανθρώπων που έχουν πλήρη συνείδηση των δυνατοτήτων τους, τις οποίες ξεδιπλώνουν και προσφέρουν στη διάθεση του προπονητή.
• Να χαίρεσαι αληθινά και καρδιακά για τη νίκη των συμπαικτών σου, έστω κι αν το έχει δει όλο από τον πάγκο.
• Να πηγαίνεις στο γήπεδο με χαμόγελο κι ευαρέσκεια γιατί θα συναντήσεις ανθρώπους με τους οποίους περνάς καλά, έστω κι αν ο προσωπικός στόχος σου (που είναι λογικό να υπάρχει) αντικρούεται από τον αντίστοιχο του απέναντί σου
• Λυπάσαι για την ήττα. Να λυπάσαι αληθινά. Κι όχι επειδή έχασες, αλλά επειδή «Χάσατε»!
• Να αποδέχεσαι το ρόλο που έχεις μέσα στο πλαίσιο του οποίου θα προσπαθήσεις να πείσεις τον προπονητή ότι αξίζεις περισσότερο χρόνο συμμετοχής.
• Να μην είσαι ρουφιάνος και να μην θεωρείς ότι η επαφή σου με τους δημοσιογράφους θα σε κάνει καλύτερο παίκτη. Δε θα σε κάνει ποτέ! Αυτή η ανέλιξη, να ακολουθείται από μία βροντερή πτώση, όταν θα συντριβείς σαν χάρτινος πύργος.
• Να είσαι σπουδαίος συνεργάτης, χωρίς να έχεις την υποχρέωση να είσαι και καλός φίλος με τον συμπαίκτη σου. Είναι πολύ σπάνιο 15 παίκτες, 15 διαφορετικοί άνθρωποι, να έχουν κοινά στοιχεία. Αρκεί να είσαι καλός συνεργάτης και να σέβεσαι.
• Να απολαμβάνεις τα επινίκια με τους συμπαίκτες σου, διότι αυτή την παρέα θες να έχεις τη στιγμή των πανηγυρισμών σου και να μοιράζεσαι τη λύπη σου μαζί τους.
• Να ξέρεις ότι ο εαυτός σου δεν έχει απολύτως καμία σημασία, μπρος στο συμφέρον του συνόλου.
• Να είσαι άρρωστος ή τραυματίας, αλλά να πηγαίνεις στο γήπεδο, μόνο και μόνο για να είσαι παρών στην προπόνηση. Δηλαδή, στην τεράστια προσπάθεια που κάνουν οι συνοδοιπόροι σου.
• Να υπάρχουν κοινοί κώδικες συμπεριφοράς και κανόνες απαράβατοι. Κοινοί για όλους, όμως, επίσης ΟΜΑΔΑ είναι…
• …να ξέρεις ότι υπάρχουν στιγμές που δεν είναι όλοι όσοι. Κάποιοι είναι πιο …ίσοι. Οφείλεις να έχεις την ψυχραιμία και την αντίληψη να το καταλάβεις και να το αποδεχτείς.
• Να ξέρεις να ζητάς συγγνώμη. Και ταυτόχρονα, να ξέρεις πώς να συγχωρείς.
• Να πειράζουν την γκόμενα του συμπαίκτη σου και στον τσαμπουκά να πέφτουν όλοι στη φωτιά, ένας για όλους και όλοι για έναν.
• Να χαίρεσαι που φοράς τη φανέλα που φορούν και οι άλλοι 11!
• Να λες «Δεν πειράζει» στο λάθος και «Μπράβο» στην επιτυχία. Και να το νιώθεις!
• Εχεις εμπιστοσύνη στον διπλανό σου και να σου έχει κι αυτός.
• Να σέβεσαι τα αποδυτήρια σαν να είναι το σπίτι σου.
• Να ζητοκραυγάζεις στον πάγκο και να είσαι διαρκώς όρθιος, έστω κι αν ξέρεις ότι δε θα απομακρυνθείς ποτέ από αυτόν, ότι δε θα πει ποτέ ο προπονητής το όνομά σου. Κατανόησε, ότι η υπέρβαση, ότι η επιτυχία που θα έχει το σύνολο, θα σου προσφέρει αλησμόνητες παραστάσεις, στιγμές και συναισθήματα.
• Να πας στο νοσοκομείο με όλους τους υπόλοιπους συμπαίκτες σου, όταν ένας απ’όλους εσάς, ατύχησε να τραυματιστεί. Και να ξενυχτήσεις στο πλάι του.
• Να ατενίζεις τον ίδιο στόχο.
• Να μην έχεις κατεβασμένα μούτρα. Κατάλαβε ότι αυτομάτως γίνεσαι το μαύρο πρόβατο και χαλάς την ατμόσφαιρα των αποδυτηρίων.
• Να πιστεύεις στο κίνητρο.
• Να βγαίνεις μπροστά όταν οι υπόλοιποι σε έχουν ανάγκη.
• Να βουτήξεις στον αγωνιστικό χώρο και να τρέξουν όλοι οι υπόλοιποι να σε σηκώσουν.
ΟΜΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΆΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΟΙ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΣΟΥ!
Σε αυτή τη λίστα, υπάρχουν δεκάδες bullets που θα ήταν χρήσιμο να προστεθούν, αλλά ξέρεις κάτι:
Αν αντιληφθείς τι σημαίνει τελικά να είσαι μέλος μίας ΟΜΑΔΑΣ, ενός κοινωνικού συνόλου, δε χρειάζεται να σκεφτείς περισσότερο για να καταλάβεις πως πρέπει να λειτουργήσεις. Σου βγαίνει άκοπα. Γιατί αισθάνεσαι ποιο είναι το σωστό, ακόμα κι αν δεν το έχεις ξαναζήσει ποτέ.
Η ιστορία του ελληνικού αθλητισμού μας διδάσκει τι σημαίνει ομάδα, αλλά είναι πραγματικά κρίμα που δεν έχουμε λάβει τα μηνύματα.
ΟΜΑΔΕΣ που μπορεί να υστερούσαν σε ταλέντο, ποιότητα, μπάτζετ, αλλά είχαν χαλυβδώσει την αξία τους μέσα από τις σχέσεις τους, την ατμόσφαιρα που είχαν δημιουργήσει. Αυτή την ατμόσφαιρα, της χαράς, της ικανοποίησης, της αληθινής πίστης στην υπέρβαση, πιστέψτε με, είναι εξωφρενικά δύσκολο να την συντρίψει κανείς.
Κι εν τέλει, τα σύνολα που ολοκλήρωσαν τις υπερβάσεις τους, ή άγγιξαν τα θαύματα, είχαν αυτό: ΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ!
Δεν ξέρω τι βλέπετε εσείς, αλλά στη Λαμποράλ, διακρίνω πολλά από αυτά τα στοιχεία.
Υ.Γ. Εκτός από τον απλό φίλαθλο ή το περίφημο to whom it may concern αυτό είναι ένα μήνυμα κυρίως για τους δημοσιογράφους, που με μεγάλη ευκολία ξεχωρίζουν τα πρόβατα από την αγέλη. Είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο, είτε για μπάσκετ.
OΜΑΔΑ, αγαπητέ συνάδελφε, ΕΙΝΑΙ να ξέρεις ότι την ίδια στιγμή που ένας παίκτης σταρ, ή μη δεν έχει σημασία, υπολειτουργεί, υπάρχει κάποιος άλλος που ξημεροβραδιάζεται στο γήπεδο και περιμένει τη δική του ευκαιρία. Η επιβράβευση του δεύτερου σημαίνει ΟΜΑΔΑ!
