Στο «Μάρτιν Καρπένα» της Μάλαγα, ο Παναθηναϊκός επιβεβαίωσε με την επιβλητική του εμφάνιση και την άνετη νίκη του πως διανύει... αλκυονίδες μέρες τον τελευταίο μήνα, καθώς μετρά πέντε σερί νίκες στο Top-16 και έντεκα συνολικά, αν υπολογιστούν και οι αγώνες πρωταθλήματος.
Πώς όμως έφτασε η ομάδα του Σάσα Τζόρτζεβιτς από το αρνητικό ρεκόρ του 1-3 των πρώτων τεσσάρων αγώνων στο Top-16, και το φάσμα μιας αποτυχημένης χρονιάς, να βρίσκεται πλέον στο 6-3, όντας πολύ κοντά στην πρόκριση στην οκτάδα της Euroleague, αλλά κι έχοντας στο... βεληνεκές του τη δεύτερη θέση του ομίλου, που ισούται με πλεονέκτημα έδρας στο πλέι οφ;
«Η ήττα είναι σαν την κοπριά. Βρωμάει, αλλά είναι... καλό λίπασμα» και αυτό ισχύει στην περίπτωση των «πράσινων», οι οποίοι τον Ιανουάριο είδαν κατάματα όλα τα αγωνιστικά τους προβλήματα. Τα εξέθεσε ο Ερυθρός Αστέρας στο ΟΑΚΑ, η Λοκομοτίβ (για τρίτη φορά φέτος) στο Κράσνονταρ, ακόμα και η Μάλαγα στο ΟΑΚΑ, όπου ελέω του Φελντέιν ο Παναθηναϊκός επικράτησε. Κι επειδή ο... τροχός γυρίζει, ο Παναθηναϊκός ένα γύρο μετά, αντιμετώπισε στην Ανδαλουσία την Μάλαγα, περνώντας θριαμβευτικά και με τον «ήρωα» του ΟΑΚΑ στον πάγκο σε όλο το παιχνίδι για λόγους ξεκούρασης.
Ο ρόλος του... ΣΕΦ
Τον πλέον σημαντικό ρόλο βέβαια, για να φτάσει η «ώρα μηδέν» ήταν η εφιαλτική βραδιά στο ΣΕΦ (25/1), όπου ο Παναθηναϊκός βρέθηκε ακόμα και στο -30. Εκείνο το βράδυ ήταν ουσιαστικά η απαρχή της επανεκκίνησης της ομάδας, η οποία σχεδόν 40 ημέρες μετά, ανεβάζει όλο και περισσότερο στροφές και δείχνει έτοιμη να διεκδικήσει το μέγιστο όσον αφορά τους στόχους της.
Την επόμενη κιόλας ημέρα μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό, οι άνθρωποι της ομάδας (διοίκηση, προπονητής) βρέθηκαν στο ίδιο τραπέζι για να βρουν λύσεις για τα αγωνιστικά προβλήματα, τα οποία τότε έδειχναν ανίατα, αλλά όπως απέδειξε η πορεία, όλα μπορούν να αλλάξουν, αρκεί να γίνουν οι σωστές κινήσεις.
Η σημαντική μεταγραφική ενίσχυση
Ο Παναθηναϊκός συνολικά ως οργανισμός συσπειρώθηκε και σε αντίθεση με κρίσεις των προηγούμενων ετών, δεν αντέδρασε σπασμωδικά, αλλά αποφασιστικά. Αποφασίστηκε η μεταγραφική ενίσχυση, με τον Μαρκίζ Χέινς να έρχεται από τη Σάσαρι σε χρόνο dt, ακολούθησε η έλευση του Έλιοτ Ουίλιαμς, αλλά και αυτή του Βινς Χάντερ. Οι δύο πρώτοι ήρθαν για να γεμίσουν με ποιότητα και ποσότητα την περιφερειακή γραμμή, ενώ ο Χάντερ για να δώσει κάτι διαφορετικό στη γραμμή ψηλών, δίπλα σε Ραντούλιτσα, Κούζμιτς και Παπαγιάννη.
Ο Ουίλιαμς, με το «καλημέρα» έχει αποδειχθεί λίρα εκατό! Κι αυτό φυσικά δεν έχει φανεί μόνο από την πολύ καλή παρουσία στο πρωτάθλημα, αλλά πολύ περισσότερο στα δύο ματς που έχει αγωνιστεί στο Top-16 (με Φενέρ και Μάλαγα), όπου μετράει κατά μ.ό. 15π. (55% δίποντα, 88,9% βολές), 2,5ριμπ., 1ασ., 0,5κλεψ., 0,5λαθ. σε 32:31''. Κι όλα αυτά, χωρίς ακόμα να έχει ευστοχήσει ακόμα σε τρίποντο (0/5). Οταν το κάνει κι αυτό, τότε θα είναι ακόμα πιο σημαντικός, έχοντας ήδη γίνει. Πώς; Με την ποιότητα, την ενέργειά και τη διάθεσή του και στις δύο άκρες του παρκέ, όπου κάθε άλλο παρά δίνει την εικόνα του παίκτη που έρχεται για πρώτη φορά από τις ΗΠΑ.
Ο Χέινς, εξαιτίας της επιβλητικής παρουσίας του Ουίλιαμς, που ήδη έχει κερδίσει το... δικαίωμα στην αποθέωση με αυτά που έχει δείξει στο παρκέ, μπορεί να είναι σε δεύτερο πλάνο, αλλά ήδη έχει γίνει απαραίτητος. Ο Σάσα Τζόρτζεβιτς τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση για την διάθεση που δείχνει ο πρώην παίκτης της Σάσαρι, ο οποίος πολύ γρήγορα έχει προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του ρόλου του στην ομάδα. Μπορεί να πρόκειται για κατ' εξοχήν σκόρερ, αλλά στον Παναθηναϊκό έχει πολύπλευρη παρουσία, η οποία έχει ως αφετηρία την ενέργεια στην άμυνα, όπου κάνει τη ζωή δύσκολη στους αντίπαλους γκαρντ.
Το πλέον σημαντικό με την έλευση Ουίλιαμς και Χέινς είναι η διεύρυνση των λύσεων στην περιφέρεια, όπου ο «Σάλε» πλέον έχει όχι απλώς τη δυνατότητα, αλλά την πολυτέλεια να αλλάζει συνεχώς ρόλους και παίκτες από το «1» ως το «3», χωρίς να πέφτει το επίπεδο ενέργειας ή ποιότητας. Το τελευταίο διάστημα, με την παρουσία των δύο νεοφερμένων γκαρντ, Νικ Καλάθης, Δημήτρης Διαμαντίδης και Τζέιμς Φελντέιν δεν κουβαλούν μόνοι τους το «κάρο», αλλά έχουν αποκτήσει τον ρόλο που πρέπει, έχοντας τις απαραίτητες ανάσες ώστε να δώσουν το καλύτερο δυνατό στην ομάδα, χωρίς να χρειάζεται να γίνουν... «Ελ Σιντ»! Στη Μάλαγα για παράδειγμα, ο Φελντέιν κρίθηκε προτιμότερο να ξεκουραστεί μένοντας στον πάγκο, χωρίς η απουσία του να είναι εμφανής σε κανένα σημείο της αναμέτρησης.
Ο Χάντερ... έρχεται
Οι δύο Αμερικανοί γκαρντ ήδη έχουν μπει στο rotation της ομάδας, όμως δεν ήταν οι μοναδικές προσθήκες. Ο Βινς Χάντερ ήρθε τελευταίος χρονικά και έρχεται πλέον η δική του ώρα (μετά τον τελικό κυπέλλου). Ο νεαρός φόργουορντ/σέντερ έχει στοιχεία που δεν υπήρχαν ως τώρα στους «πράσινους» (ταχύτητα και αθλητικά προσόντα) και οσονούπω θα μπει κι αυτός ώστε να παίξει το ρόλο... σκιάχτρου στη ρακέτα. Ηδη πάντως ο Ραντούλιτσα αισθάνεται καλύτερα και αυτό φαίνεται, αφού κάνει μεστές εμφανίσεις και οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού δεν μπορούν να εκθέσουν τις αδυναμίες του στην άμυνα. Αυτό δεν είναι τυχαίο και οφείλεται στην ενίσχυση της περιφέρειας, καθώς ο εκάστοτε αντίπαλος δεν έχει την ευχέρεια να περάσει την μπάλα στο καλάθι, απέναντι στον αργό Σέρβο σέντερ, ο οποίος από την άλλη πλευρά του παρκέ έχει την ικανότητα να τελειώνει με θαυμαστό τρόπο τις φάσεις με καλάθια, ή γκολ-φάουλ.
Η παραμονή Πάβλοβιτς, Κούζμιτς
Το αήττητο «πράσινο» στο Top-16 δεν οφείλεται μόνο σε αυτούς που ήρθαν, αλλά και σε αυτούς που έμειναν εδώ! Σάσα Πάβλοβιτς και Όγκνιεν Κούζμιτς παρά τα όσα... άκουσαν και παρά τους παίκτες που αποκτήθηκαν, είναι ακόμα εδώ και βοηθούν στον βαθμό που μπορούν την ομάδα. Μην ξεχνάμε πως μόλις στα δύο τελευταία παιχνίδια οι νεοαποκτηθέντες είχαν δικαίωμα συμμετοχής και η απαρχή του νικηφόρου σερί ήρθε με τρεις σπουδαίες νίκες (με Νταρουσάφακα, Τσεντεβίτα, Εφές) όπου έβαλαν... χείρα βοηθείας.
Η παρουσία τόσο του Πάβλοβιτς, όσο και του Κούζμιτς στην αρχική πεντάδα στη Μάλαγα είναι χαρακτηριστική για τον τρόπο που σκέφτεται ο Τζόρτζεβιτς, ο οποίος τους έχει περάσει το μήνυμα πως είναι απαραίτητοι στην ομάδα, τους δίνει κίνητρο και πετυχαίνει να πάρει το μέγιστο που μπορεί.
Εχέγγυο το καλό κλίμα
Πέραν των αγωνιστικών θεμάτων, απαραίτητη προϋπόθεση για μια ομάδα προκειμένου να φτάσει ψηλά είναι το καλό κλίμα εντός των τειχών της. Στον Παναθηναϊκό το κλίμα στα αποδυτήρια είναι πολύ καλό και αυτό «βγαίνει» προς τα έξω σε κάθε ευκαιρία, όπως στα γενέθλια του Βλάντο Γιάνκοβιτς που γιορτάστηκαν ομαδικά στο ξενοδοχείο μετά τη νίκη επί της Μάλαγα. Οι πιο παλιοί έχουν αγκαλιάσει τους νέους, οι οποίοι από την πλευρά τους προσπαθούν για το καλύτερο.
Οι άνθρωποι της ομάδας τονίζουν πως τέτοιο κλίμα καλά-καλά δεν υπήρχε ούτε τις... χρυσές εποχές του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, με την επιθυμία όλων (παίκτες, τεχνικό επιτελείο, διοίκηση) να είναι κοινή: Η επιτυχία της ομάδας, γιατί μέσα από αυτήν, θα μπορέσουν να έχουν επιτυχία όλοι τους ξεχωριστά.
