Τη σημερινή εποχή ονομάζεται intensity! Σημαίνει «Ενταση» και είναι η ...μονάδα μέτρησης της ενέργειας που βγάζουν οι παίκτες κατά τη διάρκεια ενός αγώνα.
Ανέκαθεν ονομαζόταν «Διάθεση», «Πάθος», «Δύναμη». Στοιχεία που διαχώριζαν τους νικητές από τους ηττημένους προ αμνημονεύτων και δεν χρειάζεται να εξειδικεύσουμε στον μοντέρνο περιγραφικό όρο «intensity».
Αποτελεί αξίωμα ότι για να παραχθούν οι τρεις λέξεις που προαναφέραμε, ή αλλιώς το intensity, ο εκάστοτε παίκτης, η ομάδα ως σύνολο, πρέπει να διακατέχεται από την έννοια που μετατρέπει την προσπάθεια σε επιτυχία: Το κίνητρο! Δίχως κίνητρο, ακόμα και ο στυγνός επαγγελματίας είναι πολύ δύσκολο να ματσάρει τον υποδεέστερο αντίπαλό του, ο οποίος καθορίζει τη ζωή του από το κίνητρο που γεννά καθημερινά.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο Παναθηναϊκός, πέραν της αγωνιστικής τακτικής του Τζόρτζεβιτς κι αν αυτή είναι η κατάλληλη ή όχι, πέραν των φυσικών αδυναμιών του ρόστερ, μακριά από όλα τα θέματα που άπτονται της προπονητικής και του μπάσκετ, έχει χρέος να λύσει άλλα πρωτεύοντα ζητήματα, που είναι πιο σημαντικά από το executing. Από την εκτέλεση δηλαδή του πλάνου.
Για να τα αναδείξουμε χρησιμοποιήσαμε τέσσερα βίντεο, που μας οδηγούν στην υποψία, ότι, εκεί, μέσα στην ψυχή των αποδυτηρίων του ΟΑΚΑ, διατυπώνονται κακώς κείμενα, που αν δεν βρουν τη σωστή γραφή τους, η σεζόν θα έχει αρνητική κατάληξη για τον Παναθηναϊκό...
Το ζητούμενο φυσικά και δεν είναι η καταδίκη... Επίσης όμως, δεν είναι ζητούμενη η επιδερμική ανάλυση των ανοιχτών θεμάτων δίχως να διεισδύουμε στον πυρήνα αυτών.
Αυτό που βλέπουν πολλοί άνθρωποι στον Παναθηναϊκό, ειδικοί του μπάσκετ και γνώστες των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του, ονομάζεται ως εξής: Ξενέρωμα ή αδυναμία!
Αν είναι ξενέρωμα, τότε το πρόβλημα στους πράσινους είναι τεράστιο και μόνο ένα πολύ ισχυρό σοκ θα μπορούσε να ανατρέψει την κατάσταση... Αν είναι αδυναμία, τότε ο προπονητής σε συνεργασία με τους παίκτες πρέπει να βρουν τη λύση... Το μόνο που δεν επιτρέπεται πάντως, είναι να παρουσιάζεται η εικόνα που θα σας δείξουμε ευθύς αμέσως.
Η εικόνα συντίθεται ως εξής:
Α) Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει τον Ερυθρό Αστέρα στο Τοπ 16. Η ντε φάκτο υποχρέωση των παικτών του είναι να μην υποτιμούν κανέναν αντίπαλο
Β) Ο Παναθηναϊκός, με εξαίρεση το ματς με τη Φενέρ, προέρχεται από μία σειρά προβληματικών εμφανίσεων με αποκορύφωμα αυτή κόντρα στη Μάλαγα, όταν και χρειάστηκε ένα σουτ λίγο πριν το φινάλε για να επικρατήσει...
Γ) Ο Παναθηναϊκός παίζει εντός έδρας και για να βάλει στο ματς τον 6ο παίκτη του πρέπει να τον «τσιτώσει» με την ενέργεια και το ρυθμό του
Δ) Ο Παναθηναϊκός, απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν έχει τίποτα απολύτως να χάσει, πρέπει να δείξει από το πρώτο λεπτό ποιος είναι το αφεντικό... Τουλάχιστον έτσι οφείλουν να κάνουν όλες οι ομάδες που έχουν κίνητρο και φιλοδοξία.
Οι φάσεις που θα δείτε ευθύς αμέσως είναι όλες από την πρώτη περίοδο του αγώνα με τον Αστέρα. Στο διάστημα που ο Παναθηναϊκός δηλαδή, έπρεπε να επιβάλει το δικό του νόμο και να δείξει στον αντίπαλο ότι πρέπει να είναι πολύ σκληρός για να αντέξει.
Τι συνέβη; Ας δούμε τα παραδείγματα...
ΒΙΝΤΕΟ 1
O Ραντούλιτσα έχει πάρει τη θέση του Κούζμιτς στην πεντάδα του Παναθηναϊκού, διότι ο Τζόρτζεβιτς ψάχνει πιο εύκολο σκορ στην επίθεση. Ο Σέρβος σέντερ όμως, δείχνει ότι στα πρώτα λεπτά της παρουσίας του στο παρκέ, δεν έχει απόλυτη συγκέντρωση...
ΒΙΝΤΕΟ 2
Αυτή τη φορά ο Ραντούλιτσα επιλέγει να κάνει αλλαγή πάνω σκριν με τον Γκιστ να μένει στον Στίματς και τον ψηλό να βγαίνει στον Ντάνγκουμπιτς.. Δεν είναι μόνο ότι ο Ραντούλιτσα δεν κάνει ένα φάουλ να σταματήσει τη διείσδυση του κοντύτερου αντιπάλου, είναι και το γεγονός ότι δεν σπεύδει κανείς να δώσει βοήθεια στον συμπαίκτη του, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι έχει αδυναμία στο μαρκάρισμα ένας εναντίον ενός. Αμυντική τακτική με το σύστημα «προσευχή».
ΒΙΝΤΕΟ 3
Στις δύο προηγούμενες φάσεις, ήταν ο Γκιστ που μάρκαρε τον περιφερειακό για αυτό και ο Ραντούλιτσα λειτούργησε με διαφορετικό τρόπο. Οταν σε ενα σκριν εμπλέκονται ισουψείς αμυντικοί παίκτες (Γκιστ, Ραντούλιτσα), είναι λογικό να γίνεται πλήρης αλλαγή στο μαρκάρισμα. Βέβαια στην μία περίπτωση ο Ραντούλιτσα έκανε hedge out και στην άλλη αλλαγή. Συνηθίζεται από τους προπονητές, ανάλογα με το χρόνο που απομένει στο ρολόι των 24 δευτερολέπτων, να ακολουθούν διαφορετικές τακτικές. Για παράδειγμα, όταν γίνεται το πικ εν ρολ στα τελευταία 8’’ της επίθεσης, οι κόουτς ζητούν αλλαγή ακόμα κι αν πρόκειται ο ψηλός να πέσει πάνω σε έναν κοντύτερο παίκτη. Σε αυτή τη φάση όμως, φαίνεται η τακτική του Τζόρτζεβιτς να προστατεύσει τον Ραντούλιτσα, δίνοντας εντολή να μείνει στο βάθος της ρακέτας μετά το πικ εν ρολ.
ΒΙΝΤΕΟ 4
Η άμυνα των δύο ταχυτήτων του Παναθηναϊκού. Βλέπετε ότι ο Καλάθης και ο Γκιστ βρίσκονται στο επίπεδο της ενέργειας που απαιτεί ένα τόσο σημαντικό ματς. Τρέχουν παντού να καλύψουν τους διαδρόμους. Πιέζουν. Κάνουν περιστροφές. Οι υπόλοιποι όμως βρίσκονται σε ένα διαφορετικό ενεργειακό σύμπαν. Ο Καλάθης και ο Γκιστ κάνουν αυτό που πρέπει. Εν τέλει ο Ραντούλιτσα όμως; Κάνει αυτό που πρέπει;
ΒΙΝΤΕΟ 5
Ενα βίντεο που δε χρειάζεται πολλά λόγια... Ο Παναθηναϊκός, ακόμα κι όταν ήταν η κορυφαία ομάδα στην Ευρώπη, δεν είχε ποτέ παίκτες που έπαιζαν με τόση λίγη ενέργεια#not.
Δεν μπορεί να πει κανείς με σιγουριά αν πρόκειται για ξενέρωμα ή για αδυναμία. Αν και οι δύο λέξεις έχουν μεταξύ τους κοινούς παρανομαστές που οδηγούν στη σωστή απάντηση, αν φυσικά είναι πρόθυμος κάποιος να τις δει.
Είναι δεδομένο πάντως πως αυτή δεν είναι στάση κινήτρου για μία ομάδα που δεν έχει καταφέρει απολύτως τίποτα και από την αρχή της σεζόν ταλαιπωρείται από θεαματικά σκαμπανεβάσματα. Το καμπανάκι του αγώνα με τη Μάλαγα δεν χτύπησε στα αυτιά, τόσο δυνατά όσο θα έπρεπε. Για αυτό η ενέργεια που έβγαζαν οι πράσινοι (όχι όλοι φυσικά) με τον Αστέρα ήταν πολύ χαμηλότερη του αποδεκτού και του αναμενόμενου.
Αν το πρόβλημα είναι ότι ο Τζόρτζεβιτς δεν έχει καταφέρει να κερδίσει τους παίκτες του και να τους πείσει για την προσέγγιση που πρέπει να έχουν σε κάθε αγώνα, είναι κάτι που πρέπει να το λύσει ο ίδιος. Αν μπορεί βέβαια πλέον.
Αν το πρόβλημα είναι η φυσική αδυναμία των παικτών να λειτουργήσουν με τρόπο που δεν ήταν συνηθισμένοι να το κάνουν, τότε έχουν χρέος να ...προσπαθήσουν. Και στα 4 από τα 5 βίντεο που είδαμε, κάθε άλλο παρά αυτό κάνουν.
Με εξαίρεση το βίντεο 3 που υπάρχει στη λίστα για να υποδείξουμε τις μεθόδους που μετέρχεται ο Τζόρτζεβιτς για να προστατεύσει ένα πυρηνικό επιθετικό όπλο, αλλά πολύ προβληματικό στην άμυνα, σε όλα τα υπόλοιπα, είναι φανερό ότι η ενέργεια που βγάζουν οι παίκτες του Παναθηναϊκού είναι σε προβληματικό επίπεδο. Με πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις το «4» και το «5».
Αν η απάντηση είναι πως ο Πάβλοβιτς πάντα έτσι έπαιζε, ακόμα και στο ΝΒΑ, είναι σεβαστό, αλλά δεν ...είναι απάντηση!
Αν ο Ραντούλιτσα έχει αργά πόδια, είναι δουλειά του Τζόρτζεβιτς να διαμορφώσει τη φιλοσοφία του με τέτοιο τρόπο ώστε να τον προστατεύσει και χρέος του Σέρβου παίκτη να παίξει με περισσότερη συγκέντρωση και τέτοιο πάθος που θα νομίζεις ότι θα αφήσει το δέρμα του στο παρκέ.
Η λογική των δύο ταχυτήτων στην άμυνα θα οδηγήσει στην αποτυχία. Απαιτείται ενέργεια και όλοι παίκτες ξέρουν που να τη βρουν. Το ερώτημα είναι αν θέλουν (και δεν υπάρχει κάτι που να τους εμποδίζει), ή αν μπορούν. Ακόμα κι αν δεν μπορούν, θα βρουν τη λύση. Αν όμως δε θέλουν, τότε η πληγή θα παραμείνει ανεπούλωτη.
Υ.Γ. Το γεγονός ότι με τη Φενέρ και τη Μπαρτσελόνα στο ΟΑΚΑ, ο Παναθηναϊκός έπαιξε σούπερ, προφανώς επειδή είχε κίνητρο, είναι ίσως ενδεικτικό για την κατάσταση που επικρατεί.
Υ.Γ. Οι Αμερικάνοι λένε πως winning is a matter of executing. Η νίκη είναι θέμα εκτέλεσης δηλαδή. Αν η εκτέλεση γίνεται χωρίς κέφι, ο δρόμος της αποτυχίας είναι ορθάνοιχτος. Κατά γενική ομολογία, ο Τζόρτζεβιτς, σε αυτά που διδάσκει, δεν έχει λανθασμένη προσέγγιση. Το θέμα είναι με πόση διάθεση εκτελούνται τα σχέδια επί χάρτου. Κι αν δεν εκτελούνται είναι πρόβλημα και του Τζόρτζεβιτς, όχι μόνο των παικτών, διότι οι ομάδες παίζουν στο γήπεδο, αλλά χτίζονται (και) έξω από αυτό.
