Ο Ολυμπιακός νίκησε αγκομαχώντας στους 71 πόντους στο Μιλάνο, ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε στους 52 στη Βαρκελώνη, οι δικαιολογίες όμως είναι σαν τις ίντσες του Αλ Πατσίνο... Υπάρχουν παντού γύρω μας, αρκεί να είσαι πρόθυμος να απλώσεις το χέρι, ή να βουτήξεις τη γλώσσα σε αυτές.
Ο Γιώργος Αγγελόπουλος, στο τέλος του αγώνα στο Μιλάνο, γνωρίζοντας άριστα τους κανόνες της επικοινωνίας και την εντυπώσεων που προκαλεί η δύναμη της (live) εικόνας, περισσότερο ασχολήθηκε (ο ίδιος) με τους απόντες, παρά ο Ιωάννου που κρατούσε το μικρόφωνο. Ο ενθουσιασμός που προκάλεσε η νίκη (όχι όμως και η εμφάνιση), εξώθησε τον ηγέτη του Ολυμπιακού να εκφράσει τη δική του αλήθεια για τις περιπτώσεις των παικτών που το προηγούμενο καλοκαίρι προτίμησαν άλλες στάνες να βγάλουν το τυρί τους.
Δεν έχει σημασία που δεν έδωσε καμία απάντηση επί της ουσίας, σημασία έχει πως τον Ντάνστον κυνηγούσαν λυτοί και δεμένοι παρακαλώντας τον Αμερικάνο να μείνει και πως ο Σλούκας είπε ψέματα κι αντί παρουσιαστεί στο ραντεβού με τη διοίκηση του Ολυμπιακού, συνομιλούσε με τον Ομπράντοβιτς. Αυτά είπε, ο κατά τ'άλλα εξαιρετικός ως άνθρωπος, οικογενειάρχης και θαυμάσιος μπασκετάνθρωπος, Γιώργος Αγγελόπουλος.
Το λάθος που καταλόγισε στον Ιωάννου («δεν ασχολείστε με τους παρόντες, αλλά με αυτούς που δεν είναι εδώ» του είπε), ο οποίος (όπως πάντα άλλωστε) πλαισίωσε τις ερωτήσεις τους στα απόλυτα όρια της δημοσιογραφικής αξιοπρέπειας, το έκανε ο ίδιος. Σαν να έψαχνε από καιρό τούτη την ευκαιρία για να εκφράσει τη δική του αλήθεια σχετικά με τις αποχωρήσεις των παικτών του Ολυμπιακού.
Βεβαίως, ο Γιώργος Αγγελόπουλος δεν ανέφερε ποτέ για πόσο καιρό παρακαλούσε ο Ντάνστον, πριν τον παρακαλέσει ο Ολυμπιακός να υπογράψει συμβόλαιο και να τελειώσει μία για πάντα η υπόθεσή του.
Ούτε ανέφερε κάτι για τον τρόπο που μεταχειρίστηκε την υπόθεση του Σλούκα η διοίκηση του Ολυμπιακού, πολύ, πάρα πολύ, μα πάρα πολύ πριν φτάσει η στιγμή που ο διεθνής γκαρντ έκρινε σκόπιμο ότι έπρεπε να πει ψέματα... Που όντως είπε, αλλά στη μάχη της επιβίωσης σε έναν επικοινωνιακό «πόλεμο» η απομόνωση των περιστατικών είναι συνήθης πρακτική, διότι οδηγεί σε πολύ δυνατά πρόσκαιρα συμπεράσματα.
Εντυπώσεις όμως προκαλούν αλλά είναι δύσκολο να ασχοληθεί κάποιος με αυτές, και οι δηλώσεις του Λαφαγιέτ στη συνέντευξη που έδωσε στο γκατζέτα. «Ηθελα να φύγω από τον Ολυμπιακό γιατί δεν είχα κατανοήσει πλήρως το ρόλο μου και όταν ήρθε η πρόταση από την Αρμάνι δεν το σκέφτηκα πολύ».
Ωπα... Ο Λαφαγιέτ δεν είχε κατανοήσει το ρόλο του στο ρόστερ των ερυθρόλευκων... Ο Σλούκας έφυγε (κι αυτή είναι η αλήθεια, είτε το θέλετε, είτε όχι) γιατί ήθελε να παίξει περισσότερο, να παίξει στη θέση του, να αναλάβει ευθύνες και να έχει συγκεκριμένο ρόλο...
Ο Χάκετ, έστω κι αν είναι νωρίς ψάχνει να βρει το ρόλο του στην περιφέρεια του Ολυμπιακού και ο Στρόμπερι δεν έχει ρόλο...
Τέσσερις γκαρντ σε δύο χρόνια, οι μισοί έφυγαν γιατί δεν καταλάβαιναν, ή δεν τους άρεσε ο ρόλος τους, οι άλλοι μισοί δυσκολεύονται να τον κατανοήσουν, ή να τον υπηρετήσουν. Οκ, ας μη μιλήσουμε για αυτούς που έφυγαν! Μήπως να μιλήσουμε για τους υπάρχοντες, ή τους ωσεί παρόντες τέλος πάντων. Διότι η καλή εμφάνιση του Χάκετ στο Μιλάνο, είναι μεν ελπιδοφόρα, αλλά μόνο να κρύψει προσωρινά μπορεί την έλλειψη προσαρμοστικότητας του Ιταλού. Οσο για τον Στρόμπερι, μάλλον, όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει.... αλλαγή!
Σίγουρα πάντως, δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί γκαρντ του Θρύλου αντιδρούν. Δε γίνεται να είναι όλοι κακοί, άχρηστοι, ή απροσάρμοστοι. Σίγουρα φταίει και κάτι άλλο.
Η ευφορία του μικροφώνου οδήγησε τον Γιώργο Αγγελόπουλο σε μικρές υπερβολές, ίσως και μεγαλύτερες. Κι όταν, στην απέναντι όχθη, ο Σλούκας έχει αποφασίσει μαζί με τα μπαγκάζια του για την Τουρκία, να κουβαλήσει τον αυτοσεβασμό, την αξιοπρέπεια, την αγάπη και τον αμετροεπή σεβασμό του για τον Ολυμπιακό, όντας αποφασισμένος να μην απαντήσει σε καμία ριπή που εκτοξεύεται εναντίον του, θα επιπλέει η εντύπωση και όχι η ουσία. Οσο για τον Ντάνστον; Τα είπε και στο sdna.gr προ μηνός και δε νομίζω οτι θα μπει στον κόπο να ασχοληθεί.
Απορώ όμως... Πραγματικά απορώ γιατί οι οπαδοί πρέπει διαρκώς να ενεργούν σαν απατημένοι σύζυγοι και να ξεγράφουν όποιον απομακρύνεται από το μαντρί... Κι επίσης απορώ γιατί πρέπει οι διοικήσεις, διαρκώς να διακινούν κουβέντες αρεστές στον κόσμο και όχι την πραγματικότητα.
Τα αδέλφια Αγγελόπουλοι έχουν (δικαίως και παλικαρίσια) κάνει παντιέρα τους το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός ειναι η πιο επιτυχημένη ομάδα της 7ετίας. Οντως είναι! Δημιουργεί οξύμωρο σχήμα όμως, αυτή η διοίκηση, που έχει κατακτήσει τίτλους με κάθε πιθανό κι απίθανο τρόπο, με πολλά ή λίγα χρήματα, με ξένους ή Ελληνες πρωταγωνιστές με τους ίδιους να κερδίζουν τη συμπάθεια φίλων κι αντιπάλων, να αναζητά διαρκώς προμαχώνες για να σταθεί απέναντι σε αυτούς που πολύ απλά δε θέλουν άλλο... Λες και ο Ολυμπιακός, ή ο Παναθηναϊκός είναι ο μοναδικός προορισμός επί γης...
Στη συνέντευξη που έδωσε ο Αγγελόπουλος στην ΕΡΤ, είπε μία πολύ μεγάλη αλήθεια: Η Αρμάνι έχει διπλάσιο μπάτζετ από τον Ολυμπιακό. Το φετινό οικονομικό ταβάνι του Θρύλου είναι το ίδιο με το περσινό... Πόσο δύσκολο θα ήταν για τον Γιώργο Αγγελόπουλο να παραδεχθεί ότι κάθε ομάδα είναι εταιρία και κοιτάει το συμφέρον της... Οταν οι παίκτες που εν τέλει αποχώρησαν (παρεμπιπτόντως με μυθικά συμβόλαια) ήθελαν να μείνουν, ο Ολυμπιακός πίστευε ότι δεν υπάρχει λόγος να προτρέξει και ότι το καλοκαίρι θα τους είχε τη δυνατότητα να τους κρατήσει με ακόμα μικρότερα συμβόλαια... Η πρόβλεψη ήταν άκρως αποτυχημένη, αλλά συμβαίνει σε μία εταιρία, δεν είναι τραγικό. Ιδιαίτερα όταν την πρόβλεψη κάνει κάποιος απολύτως επιτυχημένος τα προηγούμενα χρόνια, κάποιος που συμβαίνει να μην είναι υπάλληλος, αλλά οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες... Ο Ντάνστον βρήκε μυθικά χρήματα στην Τουρκία, όπως και ο Σλούκας! Οταν ήθελαν να μείνουν αμφότεροι, οι απαιτήσεις τους κρίθηκαν υπερβολικές. Οταν μπορούσαν να φύγουν (και ήθελαν πια), τίποτα δεν τους κρατούσε. Το οικονομικό ήταν μία μικρή λεπτομέρεια στην απόφασή τους. Αλλά και να αποζητούσαν την παραμονή, ο Ολυμπιακός δε θα μπορούσε να ματσάρει τις προτάσεις που είχαν. Πόσο κακό είναι να παραδεχθεί κάποιος ότι: «Δεν μπορώ να προσφέρω τόσα χρήματα». Ποιος θα τους κατηγορήσει; Ιδιαίτερα αυτούς τους ανθρώπους, που έχουν αναγεννήσει τον Ολυμπιακό. Το πρόβλημα είναι ότι οι πλούσιοι άνθρωποι, δεν ανέχονται το «όχι». Κι αυτό είναι που τους ενοχλεί, αυτό είναι που τους πικραίνει. Η απόρριψη! Διότι δεν έχουν μάθει στη ζωή τους να γνωρίζουν απόρριψη.
Οσο για τον Παναθηναϊκό... Μία κουβέντα: Το φετινό ρόστερ είναι πολύ ποιοτικό, και ο προπονητής του πολύ ισχυρός ως προσωπικότητα για να χρεώνουν οι πάσης φύσεως αναλυτές την 25άρα από τη Μπαρτσελόνα στις απουσίες του Κούζμιτς και του Γιάνκοβιτς! Δεν έχει ανάγκη ο φετινός Παναθηναϊκός από τόσο αστεία άλλοθι προς χάριν των εντυπώσεων. Στη Βαρκελώνη, ο Παναθηναϊκός ήταν ανέτοιμος και τραγικός για αυτό κι έπεσε στα νύχια της Μπαρτσελόνα... Αυτή η καραμέλα με τους τραυματισμούς πρέπει να τελειώσει κάποια στιγμή, διότι στο ξεκίνημα κάθε σεζόν ουδεμία ομάδα χτίζεται κάνοντας προσευχές ότι δε θα τραυματιστεί κανείς παίκτης της. Τα άλλοθι και οι δικαιολογίες υπάρχουν παντού. Ο ηρωισμός να αποδέχεται κανείς την αλήθεια φθίνει!
