Όταν ξυπνάς και αρχίζεις να… τραγουδάς καταλαβαίνεις ότι κάτι καλό έρχεται. Μάλλον έχει ήδη έρθει. Απλά τώρα είναι η κορύφωση. Χθες ξεμπερδέψαμε επιτέλους με τα δικαστήρια. Και το τρίτο δικαστήριο, στον ανώτατο βαθμό έκρινε όπως τα δύο πρώτα. Κι έτσι έχουμε τρεις ίδιες αποφάσεις που ξεκαθαρίζουν τα πράγματα και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας.
Επίσης επιβεβαιώνουν αυτό που λέγαμε από την αρχή, ότι δηλαδή ο Καποδίστριας ήταν ιδιαίτερα επιεικής και έριξε στον ΠΑΟΚ και τους αξιωματούχους του τις μικρότερες δυνατές ποινές. Για τον λόγο αυτό δεν έγινε καμία μείωση ποινής στους άλλους δύο βαθμούς πράγμα σπάνιο. Δικαστήρια τέλος. Και έστω και με καθυστέρηση περίπου δύο μηνών έγινε πλέον δεδομένο και δεδικασμένο ότι αυτό που έγινε στην Τούμπα για να μετρήσει ένα γκολ που είχε ακυρωθεί στο γήπεδο ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!
Το τραγούδι αμέσως με το πρωινό ξύπνημα όμως δεν είναι για το αυτονόητο. Είναι για το τριήμερο που ήρθε. Για την ΑΕΚ μας. Όχι για τις τόσες μέρες πίκρας. Άλλωστε όταν είσαι ΑΕΚ δεν καταλαβαίνεις από αυτά. Αλλά για την βύθιση που ζήσαμε και ποτέ δεν πρέπει να ξεχάσουμε. Φτάσαμε εκεί χαμηλά που όμως έχει και πιο κάτω αλλά ευτυχώς βρέθηκαν οι άνθρωποι που έβαλαν το φρένο. Και μετά πάτησαν το γκάζι. Μόνο μπροστά. Η χαμένη αίγλη είναι πάλι εδώ. Ότι κι αν γίνει απόψε. Ή την Κυριακή. Γιατί το Σάββατο δεν μπορεί να γίνει τίποτα άλλο εκτός από ένα ατελείωτο μεθύσι της χαράς. Γιατί αύριο όλη μέρα θα αντικρύσουμε κιτρινόμαυρες φανέλες στης Φιλαδέλφειας τα μέρη.
Για την σημερινή αρχή. Η ΑΕΚ είναι ξανά πρωταγωνίστρια στο πιο υψηλό επίπεδο του μπάσκετ κι αυτό είναι που πάνω από όλα έχει σημασία. Απόψε είναι η βραδιά της δικαίωσης και δικαίωση σημαίνει γεμάτο ΟΑΚΑ. Για ένα υπερθέαμα που δεν θα είναι μόνο αθλητικό. Σε μια μεγάλη γιορτή που η ΑΕΚ συμμετέχει απλά. Αλλά την διοργανώνει. Σε ένα ΟΑΚΑ αγνώριστο για όσους το βλέπουν συχνά. Σε αυτούς, που το βλέπουν συχνά, είναι αφιερωμένη η σημερινή βραδιά. Η ΑΕΚάρα μας, η Βασίλισσα του Ευρωπαϊκού μπάσκετ είναι το πρώτο θέμα σήμερα στην Ευρώπη. Σε ένα γεμάτο γήπεδο. Που για να γεμίσει χρειάστηκαν θυσίες ανυπολόγιστες από τον οραματιστή και αναμορφωτή αυτής της ομάδας. Τον Μάκη Αγγελόπουλο.
Κάποιοι ήταν κοντά από την αρχή. Λίγοι αλλά πρωτοπόροι. Σήμερα αισθάνομαι διπλά περήφανος για τα αδέρφια μας που στην αρχή της σεζόν όταν ήταν ο αριθμός πολύ κάτω από τα 1000 αγόρασαν και πρόσφεραν εισιτήρια διαρκείας για άλλους. Για τον Αινεία που πρόσφερε διαρκείας και χθες άλλα 30 εισιτήρια για το φάιναλ φορ κι έτσι στις πιο ακριβές θέσεις θα είναι σήμερα 30 αδέρφια μας που αλλιώς δεν θα ήταν στο γήπεδο. Για όλα τα παιδιά.
Και θέλω να κάνω μια ξεχωριστή αναφορά σε έναν πραγματικό αδερφό. Στο Νίκο από την Κομοτηνή που έχει επίθετο αλλά έτσι τον ξέρω εγώ και όχι μόνο που αντί να βάλει μια διαφήμιση για τις επιχειρήσεις του προτίμησε να δώσει 1200 ευρώ για να δουν όλους τους αγώνες της σεζόν της Βασίλισσας 10 άνθρωποι που δεν ήξερε και δεν τον ήξεραν. Αυτό σημαίνει ΑΕΚ. Το να συναντιόμαστε όλοι στα όνειρα μας που έλεγε κι ο αρχηγός. Το μαγαζί που θα διαφήμιζε είναι η Φάμπρικά κρεάτων. Το καλύτερο της Κομοτηνής και όλης της Θράκης. Και δεν είναι υπερβολή. Ραντεβού στο ΟΑΚΑ. Αύριο στη γειτονιά μας. Την Κυριακή πάλι στο ΟΑΚΑ. Φόρτσα ΑΕΚάρα! Ευχαριστώ Θεέ μου…
Υ.Γ: Όταν κάνουν επίθεση οι άλλοι παιδιά δεν φωνάζουμε συνθήματα γιατί τους δίνουμε ρυθμό. Μόνο σφυρίγματα και ου. Συνθήματα στις δικές μας επιθέσεις. Αυτά…
Υ.Γ1: Αγγελόπουλος, Σάκοτα και πεντάδα Μόσχος, Αμερικάνος, Κακιούζης, Σάκοτα και Τρόντζος. Σίγουρα αδίκησα κάποιους. Η μεγάλη ψηφοφορία για την ανάδειξη της κορυφαίας ΑΕΚ όλων των εποχών και στο μπάσκετ τρέχει…
